# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068310:0065
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068310:0065?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 8b
# Folio 33r, page id 00068310:0065
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068310&page=65
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068310/jpgs/default/00000065.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 97 lines, status machine
# Lines: 97 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

sa
to
unde nobis certitudo illa esset petenda. Nec enim Patribus tantum novat omne
privilexium infallibilitatis: ed ait, ipsam Ecclesiam posse carere eo privilevio
dua Scripturam autem. in Responsione ad 45 tam admittit in 5. Scriptura
non modo sensum. sed et literam alicubi forte cormptam: Unde omnis ipsuur
salur redioitur ad unum forte, sed plane debile, scilicet: ei forte S. Scri.
ptura nullibi fuent corrupta et forte Lutherus melius et fortius inspirata
fuent a spiritu S. Enimvero si Luthorus forte non fuent inspiratur in
expositione S. Scripturae, et si forte libera fuerit in locis de articulo ali
quo fidei controversir corrupta, quid remanebit, unde certo possit credere schabe-
re Verbum Dei incorruptum. Danc nec nos aliud pedibus notris lumen quam Verbum
Dei conoscimur, sed nisi Dous Ecclesia privileoium infallibilitatis promisiss et, eodo
cum illis modo. Vorbi Dei certitudine careremur
In Responsione ad +eam eo tandem omnia redigit, ut illo solos salu
tis suae certor esse quis crederet, qui omnia fidei dubia ipsi scrutari poterunt.
duod ei ulli mortalium soli possibile est, relinquo disputandum illi; qui norunt, quan
ta requirantur et circa linouas et circa lectionem Authorum; ut quis ense vel u- fallibilitati omnitum
num fidei Articulam certo determinet. Reliquos omner. qui ad non poterant. ne
linguit fidei Partorum suorum, donve contrarum appareat. Quid hoc est aliud
quam omnem divinam fidem c medio tollene Z et non relinquere vel proprii Ente -Fudine. Nemo nevat cur
luctur prasumtioni vel vorum, quos inter nati sumus, authontati Fallitur aulibet omne possibile dili-
em dum ait, Peculiar Onterion quod non omn disfessionis specialis excimat, turum reliqua, sed desput
nec promisit Deus nec ad id oblivatus est. Vere enim Chrictus in ultimo ser-sinvuli fedci Articuli, an sol
mone ante Passionem. Unitatem peculian Cntenion a Patre petiit, totique munso resi fidei Doctores pro objea
quit Johan. 12. v. 11 et. 21. ut alia taceam. Deum ad id oblivari absoluti loquen. Nimis evidentia Christi
de non dicimus, sed secundum dispensationem quam ordinavit in redemtione huma. verba runt, quam ut de
ni generis. illum oblivari ad tale enterion, ratio fise illaminata exidenter agno. stra autem separat, unito
Pae. Novit ille humani Intellectur debilitatem, nec medium illi improportionatum ab unconc Charilatis. Po
aut possibile potuit praescribere, sed tale, quo quilibet doctur et indoctus, cui tempus
abundat et doficit, omnis ordinir, omnis sercur omnis atatis usum rationis habenle, adeoque obidientia sid
tir possit viam sclutis tuto et facilo agnoscere. Magnam pratora injuriam facit voluntatis et judicic atou
Author Responsionum Authori duastionum dum Gracorum apud. 5. Chry sostr- id est, reoimunis unita
num et Luciani argumentum scepticum idem esse ait cum arvumento Authorir.
Ruthor enim Quaestionum non id agit, ut omnem Christianam fidum tollat, quod Grreci et Schismatum od co no
et sucianus intendebant, sed. ut ex omnibus dessentientibus inter se Christianis vocictatibus
unam solam veram demonstret, quod et suo exemplo testatus est, dum Catholicae socictati
ipse
se juarit, et post quastioner imudiate posuit tredeam motioa. quar inter omnes Christi
nomen profitcates unicam eamque Romano. Catholicam veram aonoverit: Ipse vero Responsio lutis mudia, E. securita
num Author, suorum id tribuat calpae, quod aliter non postitit dictum argumentum rsol. tus et bona voluntati
vere, et videat ne ipse dum in omnibus feri Relioionibus vuram fidum posse reporiri as. inque ea perseverare; hac
serit, ab omnium societate oocclusum se deprehendat, et syrtim scepticorum via, qua non
jui ubique est.
cujuslibet descipso.
In Rrpopsione ad 49nam Reducie Author omnia ad Praesumtionum. Vidstur qui fidei Christiana ever
dem admittore Synodos Lutheranam et Caloinianorum, se mutuo destruere; de illis c. Scepticum illud arouni
nim duabus unice in Quastione avitur et ait: Zuando sunt synosi ejusmodi aut tum non potust eo jure om
authoritates valida ab utraque parte, mutuo destruuntur earum
authoritates; destructa autem Authoritate Synodorum Ecclesiae Catholicae refor
nationem pratendentium, destructa est pariter ipsa per synodum facta Reformatio, etsii cando solum ad verbum
rustat, ut Autlor Rusponsionum confurat Synodos Acatholicas omnes primo inter se, ut
cooposcat quomodo se matuo destruant; indi cum Synodis Catholicis sedeum seculo dium. scu omne verbum
inter se consentientibus, ut agnoscat primo synodor Catholicar non se invicem de
truere. Socundo quanta sit differentia inter redeum seculorum
Additam: Frustra Auth. Resp: excipit, quanquam exacte hic numerari susfracia non debeant. Aliud enim hic praetur
considerandum est, nullum hactenus Generale concilium Protistantium fuit, sed sua calviniani, sua Lutherani Conciliabula et quide ad
paucarum P, ovinciarum convoratis Doctoribus Rabuere. Nor plura Concilia Goneralia habemus. ex omnibus terrae partibus conooratir Episcopit
A Additam.
Humanae oero authori-
tati quomodo poterosi-
der, nisi constiterit di-
viria ipsi infallibilitate
adesse. Qnae vero tale in
i soaictati deneoat et
tamen pastorum fidei, sa
luto aterria comittit, co
ret omni veritatis certi
ventia adtubeti Duum d
tur de objecto diliventiae, A
Rujus diliventiae habeant
illis dubitare liceat. Fru
Rcoimins et opimonum
tum est, idc vellede nol
Intellectus conformitas
et opimonum. Hinc S5
Datris hansium Authon
mime quam manime in
sequebant, quod vincei
Tum charitatis solveret
Non sunt infallibilia cx
teria T. obera unicurque sa
salutis, 3. sentire pios mo
enum aque sibi adesse 5o
ciniunque profitet. Socin
unu mysteriorum omn
5.
ribus dissentientibus Christu
anis objici, quo Protistati
b9. c costantum respiciat
qui conveniunt in proo:
Scriptum, non aute eos,
prates scriptum etiam Ha
revclatum in genen am
le
erum
odum