# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068310:0066
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068310:0066?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 8b
# Folio 33v, page id 00068310:0066
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068310&page=66
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068310/jpgs/default/00000066.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 103 lines, status machine
# Lines: 103 recognised, mean confidence 0.95
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

aliisque sacerdotibus, quo-
grum diversis seculis ha
in ullo articulo contrari
un obsarnatum
addide, ut ostendere
tae accusan, possestioni
suae relivionis jactare.
natos mortis casqus, non
ideo damnant, : quod
tum non vacet, omnia
tento vitae tempore obla
tas inspirationer rejeceran
Additam:
Abscrdum quaestionis hocue
A: Vervis alteri dare li-
cuiret simul cande liberta
te illi ru ipsa nevare. Zuo
naturae corruptae consiti.
onc resilie, dissentientium
nantium se. Sed et ad a-
controversiar, improperia
muni princixionti asse
Absurdum non resolutum
noS, Nec per recupsum ad
conscientia errorica mibi
vatum
Non accusamus catione nes usdem reperiri.
Scripturu, sed utriusque ab.
usum, et quaerit, uter iis
Scripturae interpretationo
Ecclessiae judicium saum submil
Sane et ratio et experientia
tate deberi, teitantq. Si
quia dissentions a Pontificit
lex Dei principium est poccato–
rum, quia illa violans statim
Et pocrator.
Additam. ad 53.
lantia a propria conscien
cum non de eo quaerat sed
erreris conscientia nefor–
quilibet proprium sinoet
spiritu tancto, et secundum
Dera duae Ecclesia, et secun
siae revelatum.
vertate aliena sunt quae
affert, ac si solis Patribus nite–
nec simul rationes et funta
et rationer abducentium.
rum feneralium concilic atrer in synodis consentientes et inter Doctores sinoularum dynodorum Acatholicar
sitorim nullum alteri ubi in eadem secta nin duae Synodi consentientis repuriuntur. Aec invuniet synodos nostris
Emodis authoritate pares. malto minus eas destruentes. Unde sequieur, quodstante synodo.
Emslum de Surca idco rum Catholicarum Authoritate a nulla contraria Authortate destructa, nemini impo-
eu illum atque Acatholiseatur obliratio examinis; quam sibi invito imponi tatetur Author Responsionam,
con poste inpecimeta vi,quod agmoscat Lutheranam et Calvitianam Synodor se invicem dertruore. Quod addit
illum, qui per vita oenus non potist commode eocamini attendere, manere in possessione
quod auti spectat inopi. et sequi dortrinam suae potius quam aliena Ecclosia, idem est ac Turcam por alia impe.
ditum ab Examine commode faccendo, debere manere Furcam; Gentilum, Gontilum; id
mopinare, sed quod pra quod bonatati Dirina, omner ad veritatem voranti repuonat, ut superius etiam itiui.
In Responsione ad 50. et si ma admittit, quod in 5oa quactione propositar, et
quaestionis absurdum non exitabile fatitur, nec aliter avi posse in rebus humanis:
Acri fider Rumani Ontellutas opus esset, noc dimina ordinatione Rclidio vera ruerat
vartati cuaminis et judi. solisque falsis id proxrium osset, ut matua confusione se inoicum destruant. Sin cori Ruthil
Responsionum suae animae statum et omnium Acatholicarum socictatum inunitabilem
ut declinot Auth. Resp. ad conditionem indicat, dum quilibet secundum suam conscientiam alterum damnat, licet
x eodum principio eademque cum ipso incertitudime sua p.obit, eique prius libertatem de-
interse et saepi condam. durit esc eodem principio secundum conscientiam propriam judicandi. Bene addit so.
tia vatia declinat. ut rus Dei infallibile ea de re judicium asse. Vere enim judicium Ecclesia, Dei solius per ve–
Scholasticorum nostroru vor Dei servos propositum judicium est, ideoque infallibile. Unde inter omnes sorictater si
substitutione verbi Dei pro avicem samnantes solus Catholica Ecclesia judicium infallibile est. Et quod Author
Scriptura, ut nor aom ait, non esse possibile aliter avi in rebus humanis; vore aliter avitur in nostra Souc-
t c. Sed omria fru. tate. Nos enim non damus subitanti prinaipia, unde pari jure nobiscum nobis contraria
stra: manet enim semper desucat, hinc neque ompositi sumas isti decuptioni, ut toncamar damnare idem illos, qui
in ipsis, nec retortum in oc eodem principio idem examen nobiscum instituunt. Sed quomodo sabeat Anthor Ranc
tic
libertatem damnandi ut extirpam conandi aliorum sententiam ab ipso distentium, si vore
credit in omnibus fere societatibo posse quem salvari et eandum fidem in societatibus non
In Responsione. ad 52. admiltit ouum Principium Harescon esse funtamentum, quod sa-
hutut An quo cujus i ne de nostir princixio nemo probaverit. Nec valet reciysur ad humanam imbeeillitatem, de
acatholi
vet artittio comittit s. de illa erim non avitur in quastione. sed de ipso principio, cujuo ea natura est, ut nec
en qui a Deo constituta imbecillitati virer, nec cocatati lumon conciliat, mue malitiae frena injiciat.
n Responsione ad 53 ad humaras vires omnia reducit, studium nompo eritendi, no
illes harsium multiplia conscientia sit erronva. Cum autum quilibet praesumtuosque in sua secta credat, se illi stu
niosibium nostrum ideo dio satisfecisse, sequitur certitudinem salutis superbis manimam esse debere. sucundum
Pacundum est haerescum, vulvatum illud: Mundus revitur opinionibus. folisc qui se felicum crediderit.
dofinitione fit haereticos, etiam dn Responsione ad 54a Totus nostur est.
In Responsione ad S. stam nevat Hypothesin, sed gratis. cum plurimi nostri eviden-
tissimis et omni dubitatione majoribus Patrum plurimi locis ostensant, nor illorum sequi
Fiustra rocuirt ad depen. Sraditionem. Addit, si vera esset hypothesis. praesuntionem tantum licet maonam
inde futuram pro Romana Ecclosia; quae contrariam probationem non excladeret. qui-
ne conscientia sit orronea, bus praecedentis Quastionis responsioni contradicit. Si enim Patrum Traditio sequenda est
cecunbum quid et quo duc deoulanter, ubi habetur, vi responsionis ad 54tam: et si soli Romani illam sequuntur
diAabace quem sibi sune contraria probatio omnis erit exclusa. Nihil autem respondet ad differentiam
inter arvumentam Catholicum ex Patribus, nullis aliis commune, et arvumentum Aca–
solum verbum sictum, An tholicum omnibur sarter se dissentientibus Acatholicis comune, in quo consistit statu
Edum verbum Dui Ecce. quaestionis, cum aqualis Authoritar se invicem ex comuni principio oppugnantium
Addiam. ad. 55. utrumque pariter destruat, ut isse profiteturad qundt. 49.
In Responsione ad sCtam et sy nam totqs est, ut Patrum Authoritatum enervet
rimus cum Patribus nitim, m qlus illis potius quam Luthero vel Caloino in expositione Scripturae credat, licet
menta scripturae, Raturumus; item, ac si in ur, quae Protustantes inter et nos aoitant. Patret illis magis quam nobis facerent, imon
bis manifesto adversarentus. Contrarium trstantur ingentra Volumina scriptorum Catholicorum in singulis articler controversis et
Patrum tostimonia, et Acatholicoram Patribus abutentium errorer, et S. Scripturae faventia nobis vel expressa verba vo funtameta