# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068310:0070
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068310:0070?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 8b
# Folio 35v, page id 00068310:0070
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068310&page=70
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068310/jpgs/default/00000070.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 73 lines, status machine
# Lines: 73 recognised, mean confidence 0.95
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

cum reperiantur Codices antiqui, ubi ille non octat; at praterra antiquiorer Authorer non
consentiunt de hac controversia. Sed utut fuerit Nicaena sccunda seu Generalis septima
cultur illiue antiquitatum et aequitatem satis superque demonstrat. Duae addit de fabulio
ineptistimis parientibus superotitionem pene Jdololatricam in simplicioribus et inacutioribus
aut saltem in liberioribus inveniis Cibertinismo viam struentibus eadem Rosponsione tollum
tur, qua reliqua arxumenta desumta ab Abusibus: Scilicet Abusum non tollere usum ni.
e
fructus spe majus esse Contra Abusum etiam novissimi Tridentini Concilia decreta extant. Quid autem tam san-
in rerum illarum ab. ctum est, quod malitiosorum abusum fugere potost? De superstitione autem Zdololatrica
audio Acatholicos plurima conquerentes, qui tamen ipsi inde facti Catholici rem ibi lon-
possunt tolli et sapuus ve aliter deprehendunt. Quod Libertinismum autem spectat, non miror malae voluntatis
nusu et ejufructa animas ex Ecclesiae pravi suae malitiae nutrimenta capere, si ipsa salvatoris nortri Ver–
nec video alliqu rei ba malae noluntatis hominibus blaspheniae speciem crtubebant. Piarum fraudum apud la-
abusum apudnos da tholicor omnia plena videntur Acatholicis dum sunt extra icclesiam, quas tamen ipsi
fructus superan, sal. inde facti Catholici vident arcusantium interpretationi deberi, non factis accusatorum
tem debuisset ercem. Cujus linouam bilis orcupavit, ei cebi omnes videntur amari. Cortera. sunt etcamnum
 abusque hominum hodie in Ecclosia vera miracula, fueruntque omni seculo a Chisto hucusque et erunt, dum
anici Dei in terrir reperiundi, nec vel falsa finventium fraudibus vel vera impuonan.
non mutaverunt, infetium viritur obscuranda.
Tunoit Author Responsionum duas ultimas Quastiones ac si una Responsione
qu ratisfecisset, cum tamen revera ultimam quactionem non tangat. Ultima enim
quaetio non est conscquentia praecedentis, ut videtur illam interpretari, ac si tantum pro-
per antecedentes rationer Author inferret, Romanam Ecclesiam solam esse sequendam
sed respirie tredeaim Motiva, Quaestioni ultima imediati subjuncta, ut ex verbir duaertio
nis patet scil. Annon ex subjectis infra rationibe (nam plurer brevitatis studio
omittuntur) quivis sana mentis colligere possit. Catholicam Relisionem ceu
unicam et veram. sine qua salvus esse nemo potest, prae omnibus aliis
amplectendam, ac in eae vivendum et moriendum esse. Miror Authorem R
sponsionum, ad illa verba non uttendisse. cum aperte ibi de rationibus subjectis, non autem
ajus instieutum fuens. de praecedentibus Quaestionibus mentio fiat. De aeterna Salute avitur, unde diona res eit
suoquis sensus quastio quae sccundum omnia attente ocaminetur, nec ita leriter in praecipuis molivatur. Sa-
un Resyonsionibus ad ne si quid potuisset contra illa afferre, nulla ratione id neoeercisset. Duod Penultimam
quaestiones inferum Quaestionem spectat, Staetum quaestionis repetit quidem, sed in responsiono deserit. Imo con–
tra principium propositum in Responsione ad primam Euaetionem avit. Statur Duaectionio
ut quaectioner tacte. est: Cum Sectariorum quilibet in sua Relivione de aterna calute certum se judicet, quod
nu manent illaesae, li Rabrat purum Dei verbum. Orationem Dominicam Decalooum. Siduciam in Christi menita
Mativa pariter inta honestam vitam. et tamen sequaces reliquarum sectarum omnium. eadem se habere asserentes
cta et illaesa rimul exctra viam salutis constitutor asserat, quantur, Anne sit ncessarium, ut quis hebrat quae
dam fundamenta et rationer quas alter pari jurc pro sua causa ad ducere non possit 2
Pene author ait quando dicil, licet in Majori propositione omner eadem dicant, in Mi-
noris tamen probatione non afferre omner eadum, hoc enim idem est, quod in Examino
primae Responsionir, licet aliis verbis, dini. Minor propositio omnium est, Habemus idem
Dei Verbum, idem Symbolum ete. Ut autem Minorem henc probent, cum pervenitur ad
Mirat quod totier ex sepsum Verbi Dei et Symboli ctr, evidenter patet, illos non afferre idem, adeoque noque esse
uoea haei repetam, quae inam fidum in Relioionibus diversis, id quod ediametro contradicit fundamento Authori
visc: coo vero miror in Relivionibus diversis Reciminum tantum et scitarum, non autem fidei diversitatem
ui illa eplosa jam admittentio: Datet itaque, ut modo dixi, Authorem contra principium proprium hic re–
Aant inconcussa, suospondere; sed et patobit. illum non satisfacen quaestioni. Non enim quaeritur, An in
in plerisque duca etfuvia provatione Minoris eadum dicant vel diversa, sed veri supponitur illor diversa afferru
non ipsam rem secu noc quaeritur, An per inditia praeliminaria quir se debeat eximen a discassione
Aoditam.
Vult damni periculum
usu, quarum usum su–
stulerant. Sed aburque.
tollunt manente vi
mni periculo spem
ilum adducere Zuum-
veritati dortrinae
rorum portae non prae
valuerunt ad versus Ec.
clesia
Aocitam.
Nihil ad haec A. R.
Nec enum quaent, quulo
nis cuci respondet. Vul
illum et ad Motiva pos
tuisse respondere, sed
cet non intactae, sic
manserune.
Additam.
Si Responsioner non le-
etit, quae etiamnum
tg est. Ut et hic mis-