# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068310:0071 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068310:0071?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 8b # Folio 36r, page id 00068310:0071 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068310&page=71 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068310/jpgs/default/00000071.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 114 lines, status machine # Lines: 114 recognised, mean confidence 0.93 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. bus lum 2. n lon- t m um dum v ae ua oris particulari controversiarum? Nam praesupponiturljam tam in discussione particulam singularum controcrsiarum ere eodem principio contradictoria eonem jure a sinoulis pretari, et quia post experientiam talem constat, hominem sana rationis en principio comuni sectariorum discrepantes ringulorum sententiar non posse detorminare, jam quaeritur. Ut quis moriatur cum tranquilla conscientia; Anne debeat habere talia undamenta, et tales Rationes, quas pro se altor contradictoriae opinionis sautor pa jure non possit adducore. Cui quaestioni Author nihil omnino rospondet. Undo patet, illum sicut ultimam quaestionem sinc ullo rerponso reliquit, sie in Responsione ad ultimam statum. Quaestionis declinare. Quod adsit, se tostimonio 5. Auoustini probasse quod Jadicia praeliminaria pro Romanana Ecclesia jacbata non eeiment nor ab onere mu Ecclisia nostra nobis excaminis particularis, gratis afferit, ut in Reponsionis, ejusdem ad duationem Squam) propria comunibus excamine ostendi. Zuae enim S. Auoustinus loquieur, disputando ad Personam, ille tan- quam absolute dicta aeffert, cum tamen involvant conditionem impossibilem, ac si di- habit istius Ecclesia no cerem: Si tam manifeste mihi modo monstrares esse mediam nortem, ut in dubium ve. na, quae deus perretur cludie Responsionem suam dolam, sententiâ sionis marginalibus prae reliquis omnibus toto discursu allatio notatâ, qua asserit, Aque Chimaricum esse sperare in Contro-essetale. Sed hisce duobis versus Ggenerales quasdam notas sufficientus, quae a speciali examino liberent, quam onstant Tolic nem Capidem Philosophorum in re Oeconomica et Panacaeam sibi polliceri in Medicina. ruta incumtunt proban Si jocari liceret, joco tamen non jocoso, sed ex ipsius Christianismi principus de- sumto, dicerem: Et Panacaam in Medicina repertam esse, et in re Oeconomica videm Dhilosophorum. Virtus enim Christi in sanando omnes lanouores vera eut Pa-et tale teatus cuplis nacaea, nullum morbum a sua efficacia coccludeur, et Providentia Dei Capis est tione esse vura, et sibi Philosophorum, nullam rem Occonmicam destituens. Aoeoque cum haec duo non sint Chi-adesse omnia huic exa maerica neque tertium erit Chimaricum. nemp. Gratia Dei per unam vel lenifsimam in nulla defrussenin notam liberan animas docibiles Dei a speciali examine. Sed gratis Notas vene quibus, quanta alia co rales eximentes ab ereamine spoccali Chimaricas vocat: Nec enim amplius avitur tinint lonoum; Het Andentur vel non dentur? Sed. quod in ultima quastione intactum reliquit. An psis non tantum quoq Freducim Motiva ultimam quastionem subsequentia talia sint vel non? Videtur in diversis locis illam de nobis opinionem habere Author Responsionum, ac si fugeremque excamina particularia et deshtuoremur particularium propositionum cationibus, cum tamen nobis adsint et Generalia Indicia sufficientia pro illis. qui discussioni parti. Pro fider divinae nota culari vacare nequeunt vel nolunt, et praeterea singularum Controversiatum specielia Generali sumit Gratia arvumenta cuilibet sine partium studio illa ocaminanti satisfactura. 3d quod pu- te in omne venitato, quo blica Scripta quamplurima testantur, Bonc desur: Contiteor tibi Pater Coeli et terrae, quia abscondisti haec vero addidi medium po sapientibus et prudentibus, et revelasti ea parvulis. Humilita et Chari quod illos invitat unam tas neminem petiuntur falli. Additam: Claudit Author Responsionem prece, quà nos obtique accusat, ac si bumirres un oererqus ceremoniarum corticem. illisque inaedificata inania Reouminis et Secta; nec factir ipsio animoque sincero, sed rerbis tantum propria et aliena filicitatem procct. oraoe admo- dum accusationes; sed ab omni veritate aliena. Cerrmoniarum cortue sanctissima continet my steria, nec regimen nostrum res manis est ceremoniisue inaedificata, sed ipsius Dei oxg, qui suis acurbissimis doloribius unica sibi Ecclesia pulcherrime ordinata entruvet. et ipse Ceremoniis orrasi enemot enemplum praebuit. Secta nomun, si odioso sensu interpretatu nobis minime competie, qu a nullis secessimus, licet a nobis excerint omner vol imoiate vel mediate qui sectas fe- corunt. Sincentate animi coram Tribunali Dei. Dei sententia manifestabit. ut et quis norerum alterius salutem propriamque solis verbis, quis verbis simial et factis provuran de. crevit. licet por netimum etia hic patere possit, ox laboribus, precibus, comunionibus. jejuniis et elecmosynis, quae modia sunt ab Ecclesia Catholica. Suis memoris praescripta ad folicita te propria et alieria procurandâm ab Acatholicis autem maxima parti proscripta. Utina hac levens Authi. Resp. in orulis Dei vel illa sola utrinque ercaminar vellet, quae per ocperentiam utunque sunt manifista, nec dubito quin Gratia Dei Efcas etio ipsum per notas a evidenter in verum salutis portum, vora scil. Ecclesiam Dei sit perductura. In omnibus ubi requiem quaesivit, in haereditate Doii riotecur 5o praesenti statu Con– troversiae ad alium fu– oit, rectum sciliusum comunium principiorum et illum qui dedicit se re ctius illis usum, posse tutu mori. Sed cum constit singulor sibi cadc pon suadere, si ultra comu =nia illa peculiar quid habuero, quaentur Anno rutior adho ncursus? Nostutiores nos reliqu esse credimus, quia didici. ude principiis sola n ete uti, ut pote quae sola promisit. Bene ait: berenor duo probane, do ritale Ecclesia et nostra probatis reliqua omnia da: nempe in lingulis articulis sidci et talem textum esse incorruptu mini necessaria, et re recensere. Ut adeoque i- sit de comunium princi piorum exelicatione, sed etia de principies ipsio et eorum usum Q Additam. Dei in nobis efficace duc tum satis est ad sulatem omnes vure pros ete Eod vel levissima notâ, ea rum. puta quas nostra Ecclasiae notas recnse. my. Zuc enim poterit in fiduli vel Acatholico no- ta esse seu indicium, quo nemini nisi jam tum fi deli manifestum est. Zu poterit is Lutherano securim esse sionum, quod aeque Socinio nu exxerit. Invens autem differentia est inter persu sione de Gratia Dei sibi pi sente et veram divinae grati a possessionem.