# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068310:0086
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068310:0086?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 8b
# Folio 43v, page id 00068310:0086
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 42r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068310&page=86
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068310/jpgs/default/00000086.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 76 lines, status machine
# Lines: 76 recognised, mean confidence 0.95
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

quam permittit ratio vitae, caetera Deus
intus transiget, nosque quantum ad salutem
satis est, ducet in omnem veritatem Itaque
non est opus criterio quodam infallibili, neque
enim necesse est nos ab errovibus immunes esse
unitatem Ecclesiae Criteri non est Criterion facile
examinatu cuivis, namstic nisi ex ex historia
 et antiquitate de eo judicari non potest.
Christus cum apud Johannem XVII. 11. 2) unitatem
Suorum a Patre rogabit, haud dubic intellexit Unita
tem fidei in su caritatis potius quam regiminis.
saritatem enim suis commendavit moriturus Et certe
unitatem quam Unitas autem quam ulgent
n caritati contraria est, cum
nisi forte caritatem Egregia silicet menes samnat et persequitur, qui Ronis
pont
fici maximer
quibus vis Roma  definitis opimionibus non adhaerest
Si quod necessaria fuisset Un Si DEo
Omnino voluisset unitatem procurare in Ecclesia
potius unionem Caritatis stabiliisset, quam
regiminis et opinionum Itaque criterio
infallibili opus non fuit aut si quo opus
fuit Criterio illud esse videtur, quod unicuiq
satutis media et in dedit Deus, in promtu
sunt  imo untasquisque salutis securus esse
potest, si eam quam vitae ratio  diligentiam
adhibeat; et Divinio DEo jurante faciat
quod in se est. Criterum salutis certum est sentire
nin se gratno certum est, sentire in se pios
motus, et bonam voluntatem, sed seriam ner perfun
ctoriam; et in ea perseverare, certum salutis
Criterium est, quo  nullum neque magis facilius
neque magis Catholicum fingi potest quando nihil
aliud a nobis postulat DEus, quam ut velimus s
sed sincere, ardenter, efficaciter.
ue
Autor quaestionum ex dissensu Protestantium
omnes falli colligit, pari jure ac Graeci apud
Chrysostomum ex abissensu Christianorum, et
Lucianus in dialogis ex consinsa l dissensu
philosophorum, quod argumenta udi genus scepticum
est, tamesi est vi sua; tametsi fatear a
scepticos eo uti ad tollendam omnem cognitionem
autorem quaestionum vero a tantum ad abrogan
dam protestantibus veritatem. Sed pe jnre
sed quo jure protestantibus eo jure et omnibus
dissentientibus objici potest.
 Itaque non
magis ejus solutio pertinet ad protestantes
quam ad dogmaticos omnes.
 Anto
responsionum non putat vi omnibus religiom
non asserit in omnibus religionibus esse fidem
nec proinde illi objici potest allad vulgatum
Autor responsionum non statim eos probat,
quos damnare non audet sunt enim
sectae, ubi Majus salutis periculum esse arbitraetur
quam in quibusdam aliis. Et n numero
t in illarum numero et Dontificiam collocat
quare longe abest ab iis quos syncretistas vocant
quaest XLIX
Autor responsionum omnia motira cd reducit
ad praesumtionem. Ita objicit autor exuminis.
Sed respondetur non omnia quidem, pleraque tamen
motiva credibilitatis contineri praesumtionibus potius
quam detmonstrationibus. Fides tamen Dirura, non
non pendet a
 regimine interdixit
XV. 12
9
joh. XIH . 14. 15 LuC XXH. 24
admittiu
indissolubilem
ubi ex ipso sectae genio homines a solida pietate
ad levia quaedam et futilia abduci arbiratur