# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068310:0088
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068310:0088?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 8b
# Folio 44v, page id 00068310:0088
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 45r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068310&page=88
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068310/jpgs/default/00000088.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 63 lines, status machine
# Lines: 63 recognised, mean confidence 0.96
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

vix ulla alia sit in qua agatur pejus,
ubi cum homines ut saepe dixi a vera pretate
ad caeremomalia vertant, et a solidis
rationibus ad externas quasdam notas plus
pompae quam veritatis habentes abducuntur
quod Trnstra etiam
3. non habet
etiam cur putet hic detegi aliquid singulare
circa statum animorum protestantium
manifestum enim nihil hic dictum quod
 circa rationes dissensionum humanarum
quod non et pontificius etiam in suis agnoscere
cogatur. At, inquies, pontificius se inricem
non condemnant. Imo vero saepe; no quam
saepe je jesuitae Thomistas et jansenstas
sententias (alvinianas docere dixerunt, et
quam saepe contra jescitis altera pars pela
mianismum et semipeleagiani simum objecit.
.Nota etiam sunt quae P. paterianus jcij
in tesuitas dixit. Jesnitae omni conatu portu- Regiales in
Challia haereticos, reddere conati sunt. Deinde
etsi ponlificii se invicens condemnarent hoc
nihil ad rem pertineret, nam si inter eos
sunt dessensus fundamentates nihil refert an
ipsi agnoscant eos esse fandamantales vel,
2
quare per se
n.
non q
evares evanescit quod autor ait se hebere
protestantes habere principia, quibus
omutraque dissentientium pars uti potest,
non vero pontificios. Nam nihil refert an
duo dissentientes eadem utantur propositione
majore, sufficit eos differre in probatione minoris
lam et pontificii principiis uti coguntur
quibus alii, nempe recta ratione et verbo
Dei. Quanquam autem infallibilem, quandam
allegent Ecdlesiam, quod non faciunt protestam
tes in eo id nihil inum et eatenus utantur
propositione majori peculari, nihil tamen
hoc causam eorum juvat, quandi scilicet
non probant minorem, quod scilicet ipsorum
Etiam Quateri
Ecclesia sit infallibilis
neculiari principio utnitur nempe inspiratione
Breviter: non non quaeritur quibus
argumentis, sed quam bene quisutatur
propriis an communibus sed quam bene quis
utatur. Miror itaque autorem examinis
hhujus modi objectionibus toties in etia
ab autore ipsa responsionum explosis, adhuc uti potuisse.
quaerit denique quomodo autor respon-
tionum excusare possit eos qui se muluo
condemnant, si tament putat inter eos
nullum esse discrimen funtamentale. Responsio
contra
est facilis nam si dispentientes putant descrimen
esse fundamentale, logantur in conscientia
se invicem condemnare, tametsi ea conscien
tia erronea sit. Idque cum satis indicasset
autor responsionum miror cur autor examinis
hare quastionem demo dormerent