# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068310:0093 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068310:0093?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 8b # Folio 47r, page id 00068310:0093 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 46v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068310&page=93 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068310/jpgs/default/00000093.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 58 lines, status machine # Lines: 58 recognised, mean confidence 0.97 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. dum interior ejus operatio hominibus bonae voluntatis praesto est) et quomodo portae infelorum non sint praevaliturae contra cclesiam, (nescilicet unquam fidei fundamenta collabantur) saepe dictum est. Cultum ab intelligibalibus ad sensibilia translatum a pontificus utinam salsum esset, nunc quicquid etiam in schalis et cathedris doceant, in Templis certe et vulgari praxi immanis supesstitio passim reguat, quae animos a vero Dei amore prorsus avertit. De concilio Francofurti non puto dubitare eruditos. Quod saepe nobis canunt boni viri abusum non tollere usum alutum, in eo ut cred valde eos puto falli Abusus tollit usum, quando damni periculum xructus spe majus est. Aousus genecaliter propemodem passim recepti ac publice regnantes, quid nssatis ossendunt portam inferorum contra Ecclesiam ipsorum praevaluisse. Quaest. LX VI. L XVII. Autor responsionum tredecim motiva Baronis Reckii ne attigit quidem, quiq tantum ad quaestiones ipsi respondece institutum erat potuisse autem et ad motiva responderes satis judicabit qui ista leget. Miratur autorem examinis toties explosa hic repetere, quasi resconsivnes non veper legisset. quamvis duo dissentientes iisdem contra se invicem principris niti possint,g nempe ratione, scrpptura, er. ne non tamen sequitur hinc utrosque falli, et Romanos solos pontificios causam vincere, quil proprio quodam suo commento utuntu. Nam etsi eadem utrobius sint principia potest tamen fieri, ut alter altero verbigratia Evangelici et Reformati rectius principiis utamur, non itaque necesse exipsis est ambos falli. Imo pligm d Alioqu: etiam cum duo contradictoria ex iisdem principus defenduntur necesse esset ambos fallis seu duo contradictoria simul esse falsa, quod est absurdum quare in conscientia de apserere possum objectionem hanc laties pontificiis celebratam mihi ne minimam quidem veri speciem habere, videri. Imo illis potius fidqui tutius est uti principiis potius communibus de quorum applicatione tantum supensit quaestio, quam ubi principiis quae et ipsa sint contro versa, ubi simul et de principio, et de principii quemadmodum usi est disputandum. pontificii duo probare debent, et esse aliquam esse admittenda aliquam Ecclesiam qualem sibi finguent, et quod de ea asserunt ad suam perticere, cartua coleum sssenesspessum et pietatis Utatur communibus peculiaribus