# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068310:0111
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068310:0111?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 8b
# Folio 56r, page id 00068310:0111
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068310&page=111
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068310/jpgs/default/00000111.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 37 lines, status machine
# Lines: 37 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

2
tu
n
m
pro suis id a nostris toties rejectum, nunc quidem examinare
nostri instituti non est; cum sit quaestio facti, altioris inclagimis
et prolixo libro indigens.. Si quem impedimenta a vitae
genere vel casibus quibusdam orta ab examine prohibent (ut si epus
morbo lethali praveniatur qui non concedat spatium meditandi)
utique manifestum est, secundum prudentiae regulao et motiva credibi
litatis, hominem in possessione manere cogi cum sine ratione muta
re non debeat. Interea autem Deum precari debet ut bonam sibi
mentem dare velit. Caeterum Deus aliquando etiam fine sufficientibus
motivis, sidem in aliquo prodrecere potest, sed tunc operatio Der
interna esuae mentem illuminat, firmiterque persuadet pro ratione e
etiam Furcam sine ratione sibi apparente non debere mutare reliqu
onem suam manifestum arbitror. Nec video quid autor examinis con,
tra afserat, etsi contradicere videatur.
uaest. L. LV
I Autor examinis putat autorem responsionum concedere
absurdum eum agnoscit eam esse conditionem naturae humanae cor,
ruptae ut dissentiant homines, imo ut se saepe condemnent: sed non
video quomodo id probet esse absurdum. E pergit fidem non
pendere ab humano intellectu. Concedo sed confundere videtur
fidem cum motivio credibilitatis, quibus autor reiponsionum ratioci
natus est. 3. Sectam quandam a Christo usque ad nos sire dlissen
sionibus propagatam et clivina quadam gubernatione a dissensioni
bus praeservatam fingere facilius est quam probare supra nnui
inter ventificios esse controversias gravissimas, ac pene dlixerim fun
damentales de amore Dei, supra omnia. Frustra ergo gloriatur
vis bonus aliter agi in secta sua quam in aliis, cum contra vixulla
alia sit in qua agatur pejus; ubi homines ut sape dixi a vera pietate
ad eaeremonialia, et a solidis rationibus ad externas quasdam notas
plus pompae quam veritatis habentes abducuntur.  non habet etiam
cur putet hic cletegi aliquid singulare circa statum animorum prolestar
tium: manifestum enim nihit hic dictum circa rationes dlisfensionum
humanarum quod non et Pontificius etiam in suis agnoscere eogatur