# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068310:0118
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068310:0118?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 8b
# Folio 59v, page id 00068310:0118
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068310&page=118
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068310/jpgs/default/00000118.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 35 lines, status machine
# Lines: 35 recognised, mean confidence 0.97
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

in scholis et cathedris doceant) in templis certe et vulgari
praxi immanis superstitio passim regnat, quae animos à vero dei
amore prorsus avertit. Se concilio Francofurti non puto dubitare
eruditos. Quod saepe nobis canunt boni viri abusum non tollere
usum, in eo valde eos puto falli. Abusus tollit usum, quando dam–
hi periculum fruetus spe majus est. Abusus passim receptiac
publice regnantes savis ostendunt portas inferorum contra Ecclesi
am ipsorum praevaluisse.
Quaest. LIXVI. LXVII
Autor responsionum tredeum motina Daronis speckii ne
attigit epeidem, quia tantum ad quaestiones ipsi respondere
institutum erat, potuisse autem et ad motina respondere satis
indicabit qui ista leget. Miratur autorem examinis toties
explosa hic repetere, quasi responsiones non legisset. quam
vis duo dissentientes (verhi gratia Evangelici et Reformati)
iisdem contra se invicem principiis niti possint, nempe ratione
scriptura, ete: non tamen sequitur hunc utrosque falli et solos
bontificios causam vincere qui proprio quodam suo commento
utuntur. Nam etsi eadem utrobique sint principia, potest taq
men fieri, ut alter altero rectius utatur communibus princi,
pibus. Non itaque necesse ex ipsis et ambos falli. Aliogui etiam
cum duo contradictoria ex iisdem principiis defendunturne
cesse esset ambos falli seu duo contradictoria simul esse falsa
quod est absurdum. quare in conscientia asserere porsum objettio
nem hanc ontificiis celebratam mihi ne minimam quidem vepi-
speciem habere videri, imo tutius est uti principiis potius
communibus, de quorum explicatione tantum supersit quastio
quam uti principiis peculiaribus quae et ipsa sint controversa
ubi simul et de principio et de principii usu est disputandum
Quemadmodum bontificii duo proebare debent, et admittendam
aliquam Ecclesiam qualem sibi fingunt, et quod de ea asse,
runt ad suam pertinere. Caeterum porsum secura conscientia
nivere ac mori tametsi eadem sint mea et ad versarii princi
pia, modo rediligenter excussa didicerim me illis rectius uti.
quobia