# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068310:0126
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068310:0126?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 8b
# Folio 63v, page id 00068310:0126
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 64r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068310&page=126
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068310/jpgs/default/00000126.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 52 lines, status machine
# Lines: 52 recognised, mean confidence 0.95
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

a fide excedat, qui in peccato ad aliquod tempus obstinate persistit. Qui au-
tem non credie jam tum judicatus sit: nec vero credit. qui Ecclesiae certae à
Christo aedificatae non credit. Sn vero in ipsa responsione astenderit irrita
fuisetula Catholicorum; Authoresque novarum Methodorum non habere quod olorient
seu potius id exerit, ne videat nihil respondisser patebit tum ex additamentir ad
Examen Responsionum brovium, tum ex hic aneocis. parris quaestionibur
Dn. Baro ctiamnum Sutheranus sed variis scrupulis agitatur dubia sica omnia
in certum ordinem nduxit, ut vident quid sinonlis responderi possit, et quidem primo lo-
eo se obfert Quaectio. An sufficiae comunia Christianorum fundamenta credere; quacun
qin relioione. An una sola Rdlioio nocessario divenda? Hujur Dubii sinvula me-
bra analytico ercumine, ut vera supponit, quo videat, quid e illis sequatur. Suppone.
do itaque prius ut verum scil. in qualibel fide saluti posse obtineri, occurrit ipsi illico
Prascis omnium Socetatum omnia contraria docens. Videt enim Sutheranos et Refos
matos se invici ut hareticor condemnare (quaest. 2. provorans ad scripta publiia et quam
tidiana experientiam, ipsaque Cutheri verba adducens) videt Lutheranor et Reformator
eorum
si quis ab illis recesserit vel ad alterum vel ad alior; iniquo id animo ferre, et impictatis
arvuere. Videt apud Catholicor Concilia unirer salia e cortu Ecclesia enturbasse ab ipsa
oissentientis tanquam Rareticor (quaest. 4.) Audit omnes nooitater tum Anabaptistar
tum aliorum in Arolia et Bcloio ab ipser Ratherarus et Rformatir damnari (quae
st. 5.) videt omnium sorictatum conatus per disputationer per libros, por synodor
per anathemata eo directos, ne. cui permetlatur credere quod ipsi viditur caedendum
licel comune omnibus symbolum, Eccalovum eto retincat. Hisce omnibus tantam
rim inesse putat, ut nemo facile pateretur sibi persuaderi. posse aliquem in Lutherana
vel Caltimiana aliave Societate viver, simulque vndere in sua quem libet Socictate
posse salvari. Id uniri esset suae Sorictatis Authores damnar. Sorictatis suae Confos-
sione errorca profiteri, suo synodor imo Conalia omnia Universalia, ut mai.
mam partem falsa et iiutilia rejiaere, imo vere Novam sectam orsiri. Zui
eram poterit quis talem fuoere opinior et simul mimbrum esse societatis van.
dem doctrina damnantis, sinc crimine perjuri; postquam semel juravit, se omnia
istius sorcetatir dognata tangnum spiritur sancti scenta habiturum. Euid
ad Rar difficultater Author Rerponsionum, qui Novitatis hujus se defensorem vretri-
bet ? Sanc adeo parum illis movetur ut ambabus manibus laroiatur, ma errase
Authorer Societatum, erroneat Confessiones. Erronca Concilia, inutiler conatus pli-
rosque ete Adeoque revera damnet erroris omner omnium seculorum tum ibitra
Ecclesiam Catholica Patrer, tum entra eandem cortar suor defendenter dcatholi.
Cor. Rationer aute quibus inititur, hoe ejur judicum, aliorum omnia judicca re-
jiciens spectant vel cndenda vel credentem. Pro Credendis sufficere ait sola
comunia Christianismi comuni sensu verborum intelleta. Credente vult toncri,
etiam invitum, dudicem esse eorum quae ipsi orcurrunt; nec mavis judiuum suspen-
dere posse quam orulis axertir colorer oboior non videre. Unde modo illa odhibue.
im
ric diliventiam, quae pro ipsius vitae instieuto ipsi visa fucrid, licot in aliis particula.
res fuoeat oximoner, et dessentienter a se damnet, modo comunia illa crediderit;
nec intollerabilia addiderit, et cortera fuerit bona voluntatis, ipsum salutis suae
securum esse. Hinc deducit omnium unam esse fidem, qui in comunibus dos ortiunt.
Societat disminea non fidei, sed Regiminis esse discrimen, nec Ecclesiarum sed tan-
tum in eade Ecclesia Ralioiorum esse differentiam. Ecclesiae Infallibiliate rostrin-
get ad sola omnibus nacessaria ad salutem, et nunc solum finum promistum esse spintum
Sanctum. Ad Scripturam autem nobis tradendam non opus esse majori intallibilitate Ec-
desia quam Massoretir fuit ad tradendum nobis Vetus sectamentum, aut quam libra.
ruir Veterum ad tradendum nobis Livium. Circa Iaterpretationem scripturae non du-