# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068322:0007
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068322:0007?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 10, 15
# Folio [ - ], page id 00068322:0007
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068322&page=7
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068322/jpgs/default/00000007.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 109 lines, status machine
# Lines: 109 recognised, mean confidence 0.97
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

a linea verticali celeritatem aquae currentis
cestimatur, explicatur etiam 8. 4 19. Cataructa
seu Regulatoi quo Castellus pro fluviis mediveris
altitudinis et latitudinis usus est ad fluminis
curum cestimandum.
Secllo tenca agit de vi fluidi in solutum
impingentis. et 8. 430. explicatus vis clavi seu
gubernacali, et 8. 437. agitur de melis alatis
quao ventus circumagit et de resistentiis figurarum
in fluidis motarum; ubi autoi octendit 8. 439.
resistentiam quadtati juxta directionem lateris in
fluido delati, esse ad resistentiam ejusdem sed in
directione diagonalis pari celetitate incedentis
ut diameter pladrati est ad ejus latus. Ubi et resisten-
tiam quam assignat sectionibus Conivis eam esse
invenit, quam dederat jam Dn. Gac. Bernoulius
in Atetis eruditorum 1697. p. 253. et 8. 447. quadam
determinat quae Schol post prop. 35. lib. Z. princi-
piorum Nentoni consentiunt, et quae de solido
inima resistentiae ortendit 5. 449. consentiunt
solutioni On. Joh. Bernoullii in Actis Eruditorum
1699. p. 515, quibus et dn. Marchionis Hospitalii
solutio congria est. Atggressus deinde lineam
velariam, notat etsi eadem sit cum catenaria
non tamen ideo qui Catenariam invenit existi.
mandum solvisse problema velana, quemadmodum
sibi persuaserit Cl. Dn. David Gregorius in sua
Catenaria Coroll. 7. post prop. Z. quando ait: silovo
gravitatis alia quae libet vis similiter agens in
lineam flexilem vites suas exetat, eadem produ-
cetur linea, V. g. si ventus aequabitis supponatur
et secundum rectas datae positione recta parat-
celas spirans, linea vento inflata eadem erit cum
catenaria. Hic Dn. Aator negat similitet agere
ventum et gravitatem, quia ex gravitatae partes
catenario descendere conantus juxta directiones
Rorizonti perpendiculares, sed ventus agit in vela
tiam secundum directiones perpendiculans curva
elementis. Itaque coincidentio harum duarum
linearum tam facile pravideri non potest. et eo
quae de Catenana demonstrantur, non mags
velano quadrant, quam analysis curvae lntei
convenire potest indagini curva Clastica, etsi
notante c. Jac. Bernoallio, elastica eadem sit
utitatque autoi primisio sequenti: momentum
soliellationis (1 est 3. 123. factum ex solicitatione
in spatium elementare quod pei eam percurritur)
interpretatur 8. 175, facto ex celeritate mobilis
in celeritatis elementum, Explicat igitus 8. 495. sequ.
quid oriatur medio resistente in ratione celeritatum
mobilis vel 8. 5ZZ. sequ. in ratione duplicata
cum curva lintei.
mediorum resistentiam Hugemi, Wallisii, Seibniti
Sectio quarta habet complura quae circa
et Newtoni meditatis ad amussim consentiunt.
aequivalere momento celeritatis (id est ut ipse
celeritatum vel 8. 540. sequ. ex ambobus capi-
tibus simul, cum fluida habent quandam visci-
ditatem. et post celebriores resistentiade hypotheses
sic expositas, 8. 563. tradit canonem generatem
pro hypothesi quacunque. et ontendit P. 579. posse
talem densitatis variationem medio tribui, ut in
ex grave prorous ut in vacuo descendat. et 8. 602.
seqqu. explicat motum projectorum in aere qui missili,
in ouplicata ratione celeritatum resistat, cum
directiones non in unum centrum, sed in lineam eas
contingentem concurrunt. Tandem agens de motu
navium vento impulsarum ibi iter navis permanens
Gallio la Route definit lineam quam na vis vento
impulsa in mari permanentes deseribit absque ratione rotatione
circa scipsam; Axis navis Gallis la Quille
est spina carinae, cui inseritur Aercobates. Deviatio stereobates mali principis Deviatio,
Gallis la Derive est recta ex quolibet itineris
manentio puncto ad axem navis productum perpen-
diculariter demissa. Angulus deviationis (l’Angle
de la Derive) est angulus quem ites navis permanens
cum axe navis continet. Autoi deinde mediam
directionem, ex venti impressionibus, iterque ac
celeritatem navis determinat.
Superest sectio quinta seu Miscellanea, ibi
agens de motu circulan liquorum definit 6. 630.
segu. quae futura esset figura globi terrae, si totus
aqua coopetiretur, atque ideo proptet motum majorem
Aluidi verrus cequatorem, ibi intumesceret in. Sphaeroidis
serdidio cujusdam genuo; ubi ostendit futurum
sic ut grave non tendat praecise ad tellunis centrum.
et 5.641. cum Hagenio (Diss. de causa gravitatis)
determinat rationem qravitatis absolutae ad conatum
centrifugum sub aequatore esse ut Z 89 ad 1, quam
etiam Tleutonus in novissima editione principiorum
Cantabrigiensi p. 379 ex hibuit. Notatq, 8. 642.
Neutonum non determinata curve suae seu sectionis
tellurio per axem specie multiplici usum calculo in
prima Editione principiorum 8. 424 invenisse
diametrum terrae secundum aequatorem ad diametrum
per polos ut 692. ad 689, in no vissima vero editione
ut 230 ad 2Z9. at secundum Hugenium et autorem
prodit ratio quae 578 ad 571. sed ratio differentiae inde
oritar, quod Neutonus supponit cerporum gravitationes
variare secundum dustantios a centro; at hypothesis
Hugeniana nititur gravitate uniformi. A ddit 8. 644.
ex principiis Newtonianis sectionem telluni pel exem
fieri Ellipoin Conicam. Cum etiam nostet quaedam
de motu verticis in vase inclusi 6.650. dixisset;
tractat 5651. sequ. de apitatione aëris in productione
soni, et celeritate qua propagatur; et tandem nonnitut
agens de motu intestino fluidorum ait 5. 659. calorem
esse in ratione composita ex densitate corporis calidi,
et duplicata ratione agitationis particularum.