# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068326:0002
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068326:0002?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 4, 3
# Folio 1v, page id 00068326:0002
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 2r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068326&page=2
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068326/jpgs/default/00000002.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 55 lines, status machine
# Lines: 55 recognised, mean confidence 0.96
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

quia
Unde perfectior est figura sphaerica quae plus materiae
ib eadem peripheria complectitur, quam ulla figera alia
quare perfectioni ad versum est Vacuum in loco in tempore
in materia, in formis. Redundans etiam perfectioni
adversum est, quia vacuum denique per consequentiam introducit
locum enim utilioribus tollit, et ipsummet loco suo deest,
ubi utilius esset collocanetur. Quem credibit ineptus
ille faret quQuemadmodum imprudentiae signum est
Quemadmodum ui merces cista condit, dat operam ut
omnia ita ordinet, quo minimum loci perdat; et
liquidum siccitate aut diverso liquore
natura ipsa ab inimica pressum se in guttam rotundam
colligit, ubi minus exponitur hosti, quia plus materiae
nitra eundem ambitum includit. Ambitus enim
solus, non vero quod intra est, hosti exponitur.
Et sphaera est capacissima figurarum eundem
ambitum habentium.
Harmonia est perfectio cogitabilium quatengaitabila sunt
Harmonia est cum multa ad quandam unitatem revocantur
Nam ubi nulla est varietas, nulla est harmonia, num et
citharoedus ridetur chorda: nostis caetera. Vicissim
ubi varietas est sine ordine, sine proportione, sine quadam
sine concordia, nulla est harmonia. Hinnc patel
variet
quanto major sit in varietate unitas, hoc majorem esse
harmoniam. No Hinc ipsae dissonantiae gratiam
augent, si subito in concordiam aliis dissonantiis
revocentur. Idem est in symmetria. Hinc
jam facile patet Harmoniam esse perfectionem
cogitavilitatis. Ut enim minorem locum ocupant in
mente, quae Ut e Nam etium cor praecedenti corollario
dictum est, perfectius esse in quo plus est realitatis.
Est autem perse et cogitatio quaedam realitas, tantoque
myor quod ts res quodammodo multiplicantur
cogitando, nam Mentes singulae quandam totius mundi
repraesentationem continent. Hinc jam perfectior
ille est cogitandi modus, per quem fit ut unus cogitandi
actus plura complectatur ad plura simul objecta porrigatur, ita enim plus est reclitatis
Hoc autem fit ope Relationuem, est enim relatio
quaedam unitas in multis. Et relationum species sunt, nexus et
rationes rerum inter se
sunt natio proportione proportionalitates
2
gradus realitatis in ipsis est harmonia Ex quibus
omnibus medatats in dato objecto simul
sumtis, resultat harmonia. Quoniam ergo
quo plus relationum (quarum aggregatum harmonia
est) e in objecto cogitabili est hoc plus et realitatis
ane
sit ab ideo sequitur Harmoniam  cogitabilium
quatenus scilicet cogitabilia sunt, perfectionem 
pote
sive superfluum
in illa cogitatione.