# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068326:0006
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068326:0006?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 4, 3
# Folio 3v, page id 00068326:0006
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 4r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068326&page=6
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068326/jpgs/default/00000006.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 65 lines, status machine
# Lines: 65 recognised, mean confidence 0.95
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Elementa Verae pietatis, suie de Amore
Dei super omnia.
Ex quo Cum hujus scientiae cognitie, cujus certas
demonstrationes tenere mihi videor raie me gaudio impleverit,
Scientiam cujus Elementa tradere aggredior qu nova et
ad satutem necessaria et ad felicitatem efficacissima continere praecepta
verae
Quoniam video multos optime animatos, quendam pietatis fervorem
habere
optare potius quam ao
aspecutus vid obsemque
certam methodum e videor, qua averissimum Dei amorem. in me
quisque possit
subinde excitare potsum quoties  per vivendi
rationem licet, operae pretium existimavi vestigia ejus
literis consignata relinquere Quanta autem res sit DEum vere
qui
sciuni suepe
amare, in me quotidie expertii, nam quoties in has me cogitationes immersis
tanto gaudio oppletur animus, ut omnes alias voluptates facile spernat
quodsi Qoin imo hanc unam delectationem arbitror esse sinceram
et duraturam, adi non esse ene a casibus formiti quavum
Eaque est vera dimini ameris nota, quisquis enim hoc gandium in se
non sentit, Deum non amat quemadmodum oportet. Fateor equidem
esse quaniam pietatis opinionem in nulsis homnibus quae multos animo
esse laeto et tranguillo multos etiam pios haberi,  qui verus Dei amore
caren; sed horum laetitta casu subsistit, quoniam nullis nititur demon-
strationibus certis; neque cum se excitari a olis semper potest, quia impetu
animi non certa methodo atque ratione nilitur nascitur
Unde fit
ut saepe fervore abrepti in absurdas sententias Sed et reipublice
periculosa est, nam quorum ardor sive luce ext, saepe abahominibus eloquentibus
et ad passiones animi excitandas validis ad pemmosa s circumaquantur
et dum se Deo server obsequi credunt, aliorum ambitiom serviunt
Est in illis aitor ine luce, et qui imaginibus et corminibus et affecti
quem ostedunt, as potius et patsi affectus potius quam intelligentia
Qnod orginem ejus examinanti patet. Nam quotes sensa animi
culgo pi habentur
exponunt tum consusa tam incobaenentia loquuntur, ut satius appareat
imaginationem qui Graudia loquuntur et inflata sed propi confusis
tmaginibus Est enim affectus eorum imaginationis potius opus quam
mentis, neque rution et quae granditur vorbis quandia um verba
e translationesque audaces quibus noulli mysticam theologiam exercent
ardorem faciunt sine luce. Nom plerumque quid dicant non intelligunt, neque
id curant, modo mirifica que dicant quibus animae teneriores percfat velut in Eestasio rapiuntur
et ut ita dicam inebriantur. Sed tantum interest inter venam pietatem
solidam, et sacrum quendam furctem quantum inter prudentis hominis delibe-
ralam fortitudinem, et alianatae inentis tementatem. Equidem fateor
praestare prferorem pietatm qualem cunque quam nullam, et malle
me zelo scientia carente acceusos quam tepidos, quibus omnis rerum
divinarum intelligentia pariter ac cura de est. dissimulandum tamen
non est periculum in quod se conjiciunt bonae illae animae, ad eorum
instar, qui fortiliquore inetriati, postea sui compotes non sunt Flartu
enim levissimo impelluntur, ac saepe Reipublicae pariter ac sibi magnum dant
malum. qui adqad quid vis pietatis carsa in causa dei faciendum patiendumque
parati rect ac certis principiis carent, et ab hominibus eloquentia
validis, sape aubieta ambitionem religione tegentibus circumaguntur
ita
His ergo  non alia ratione medeta adhiberi potest, quam s.
rationum capaces reddantur, quas plerumque odere, persuasi scilicet, mundana esse
omnia, quae a quae ingenium sapiunt, aut judicio indigent. Quasi scilivee
Deus sapientia summa non sit, aut quas alia sit di apud DEum quam
et Zelum quendam
prae se fappe haber
stendere,