# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068327:0005
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068327:0005?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 4, 4
# Folio 3r, page id 00068327:0005
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 2v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068327&page=5
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068327/jpgs/default/00000005.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 40 lines, status machine
# Lines: 40 recognised, mean confidence 0.95
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

sed et hoc parum apte quia iidem dicuntur dare reguum suum bestit: Dorec impleatur
voluntas Dhi. forte concilrari potest, hoc modo esse provincies, quae habere nunc
dare suam potestatem bestiae donei voluntas Dei sit, ut dio habeant
multerem; berum ista omnia parum cum verbis: haec decem cornua esse
decem regis qui pondum accepere reguum, sed per tempus aliquod habebunt potestatem
cum Bestia, facilius urgo intelligetur eq Caesares venturi: et quod odio habuere
mulierem intelligendum non quod proprie Romam odio habeant, sed quod plunimu
nocebunt, eamque tyrannice tractabunt, quomadmodum Donritianus aliique
vers. 
Reliqua clara. Quod dicitur cap. XIXde agni nuptiis erusus uxore in telligendu
ei
per autithesin foc mulieris Babus lonicae rexor autem agni videtur esse imperium Christianum.
quod dicitur bestiam et falsum prophetam projici in patudem ignis: manifestum quoad
bestian, non aeque quoad Vendo pro phetam, ejue enim nulle in superioribus mentio
Nolantum destrnctio nem Romae, cum
videtur tamen hic vocari Vendo prophera
quod supra secunda illa Bestia, nempe Magia idololatrica. Et hac modo non potest
caelerum nota misceri destructionem Ramae, et  eversionem
idololatrrae, etsi eodem tempore non contigerint, nec iisdem occasionibus. Videbatur enim
de Ulpio explicari
haec poera Romae Et Enicae deberi ut postea funditus everleretur. Et certe non ante cessivit
Romae Ddololatria, quam postquam tub Honorio eversa est. Nam sub Theodosio adhac florebat
Cap. XX. diam ligatur, pro mille annis, sancti judicant terram et reguant. Unu
Occisorum regnant cum Christo his mille annis, id est coluntur eorum memoria in puteu
Veneratione est. Ita Grotius. Sed parum ista conveniunt cum eo quod subjicitur.
alios mortuos non resurgere. Nisi dicamus altudi ad Judaeorum traditiones de
duplici morte et resurrectiones de mille annis inter utramque, de Gogo et Magogo. A Con
stantim edicto pro histianismi libertate at anno 340 ad danum otformannis
cam anni sunt 1000. Sed vi debatur constat saracenos non jum  multas
Mristianis intulisse, clades neque adeo hos eovo annos tuisse valae felicies. Deinde dicitur
etiam alios morturos resurrecturas 1000 annis post primos; et XX, 5. idem mon
vers. 12. dicitur post eecisam Guus et Mayoque futurum; debent ergo inter eversimem q
eversum
inilium regni sunctorum et spus et Magoque eversionem Gogiatque diem judicii interecx
mille anni At qui plus quam mille sunt anni, nec ille eversus. dicendum videtur ista allegorira
et ad traditiones velere, altudentia nec hic eractiudinem deside necessariam
judicatam.
Alihil repuguaC cap. XXI. de novo coelo et terra in telligi de tempore
regni saratorum, non de tempore post judicium putat Grotius. Sed obsat vers. 5. Cap. XXII
ube dicitur novam jermsalem for aternam, non ergu est millenaria