# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068328:0023
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068328:0023?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 4, 5
# Folio 12r, page id 00068328:0023
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 15v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068328&page=23
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068328/jpgs/default/00000023.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 58 lines, status machine
# Lines: 58 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

A
Excerpta ex libro
Ntossii
stoschii secretandi
Electoralis srandeburgici intimi, cui tibulus
oncordia Rationis et Fidei sive Harmonia
Mlosoptiae Moralis et Religionis Christianae An
n
moratione
Amstelodami 1692
Me credas amice lector, quod de
cripturae autoritate idem quod Hobbes peirerius, Spinosa
odiota multis nomina, et plerique papistarum sentiam
cagna tamen est vis veritatis, et rumpendus f mihi fuit nodus
digordius quandoquidem omnis veritatem indagandi, et ex
Finfinitis dubiis cluctandi via praecluditur si sctum
aerum codicem omnesque ejus phrases et enuntiationes digsito
e
dei scriptas, et neologiam secundum quaevis effata scriptorum
sacrorum cogendam esse supponatur
Fidem Catholicam Christianam, symbolo Apostolico, de calogo
et oratione dominica sufficienter comprehendi certus sum
Aeque periculosum mini videtur in rebus fidei nimium, quam parum dicere
aeca fides est, quae naturae adversa est merito cordatis suspecta
Nolim me ulli sectae asseclam suspiceris. Cave ne additamenta
tua te conjiciant in Tritheismum
Ex prooemio.
Duo sunt modi quibus homini ad rerum
Ratio ex propriis sensibus et
cognitionem pervenire licet, ratio et fidet
ex perientia fides ex testimonio alieeo  distinguitur fides sed aequivoce in
coecam et oculatam, nam caeca fides est credulitas disangoitur et in divinam
et humanam, sed divina hana per humanam innotescit, veluti demus locutum
innotescit testimonio Mosis. Itaque omnis fides humana est. Interim fides
est valde necessaria, quia non possumus esse utique, nec simplices omnia possunt examinare
Hinc patet celeberrimum et
vide Clerici Logicam p. 2. cap. 10. de fide
doctissimum Huetium in libro nuper edito de concordia Rationis et fidei eo delatum
vi vi aliqua majore quam est ratiocinium, nempe metu offendendae Ecclesiae
Romanae eo delatum, ut rationem in contradictoriis fide. Submittendam esse statueret
introductio ad philosophiam moralem
cap. 1. de deo mundo et homine in genere. primum homo clare percipere potest
se cogitare, se esse, et non a se sed ab alio et in alio Ast. 27. v. 27 se non per se subsistere
sed esse partem universi, appendicem coeli et terrae, et adhaerere orbi terrarum et
aere circumfundi, se esse rem finitam, cogitantem et extensam determinatam ad certo
muilo existendum et operandum. Neque in nostra potestate esse, prius, aliter aut diutrus et
existere et operari, cum haec dependeant ab aliis causis et objectis
Totum ab infuntis
rebus ab alio et invicem dependentibus vicatur Mandus Harum cum aliae intereant
et succedant, aliae permaneant, omnia justo et stato ordine, non potest non concludi
rari causam primam, Architectam et Rectorem id est deum, Ens perfectissimum a quo
sint omnia ipse autem non nisi a se ipso unico et solo, cum nemo praeter ipsum a se
na
et per se subsistit, nec substantia substantiam producere potest, qui producta substantia
non esset a se et per se, adeoque non substantia. Est ergo infinitus, aeterans, omniscrus,
omnipotens, omnia in se continens Act. 17, p. 28. inficitum cogitans et externum cum
nullam atributum peate concix possit, quod non ab ipso proficiscatur. nec quicquam ipsum
ad ex stentum seu cogitandum reterumat.