# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068328:0027
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068328:0027?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 4, 5
# Folio 14r, page id 00068328:0027
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 13v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068328&page=27
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068328/jpgs/default/00000027.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 66 lines, status machine
# Lines: 66 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Mentemperse et sua natura non esse immortalem, nec subsistere destructo corpore. quod
autem anina immortalis, hoc intelligendum post resgorectionem corporis, gratia dei particulari
eodem beneficio quo chus nostrum corpus porificabit et conservabit. differt ergo
mens nostra abrutorum amna gradu tantum, ut anima sapientis et ignar. Nam
in bruti similia organa, jucci materia subtilas; appetitus etfuga apum Monarchia, formicatum
democratia psitaci imitatio sermonis, equoum et cannur commercium cum homme
per signa. Bratenidenderus et Motendinum aeque machinae, etsi hoc illum mulsus
pdrasangis vincat. Obj. Homo pluro cogitat om in sensus incurrunt, ut Abstrncta
Deus. ex abstracta per singularia, quae sunt sensibilia deus ab effectis quo plura novimus, hoc
magis deuum extensire. Deum esse Ensperfectissimum nemini in mentem venissetus nisi mundum
aspexisset. vid cler. puennatol. Sect. 1. C. 5. d.20. Gassemd. Animado in ph. l. Ex. . P. 38.
enim
deas est unica et sola substantia, uti extra dubium est,  non potest esse sub-
tantia ut vulgo supponunt. Et si totus homo est non nisi pars universi, et modus substante
divinae a deo et = in deo exstens etiam Mens, id est melior hominis pars est modus: uti
etiam creatura omnis, interim homo in scala praedicamentali intersubstantias refer;
potest, ut alia individua, quiae modis ad instar substantiae modifiaatur.
Vestis respectu hominis est modue respectus adhaerentis ipsimet ornamenti est substantia
Ejusmodi substantia nihilaliud est quam obseurum quoddam objectum cui in existunt proprie
tates rerum quas novimus. vid. Clerici logicam l. 1. c. 1. 5. 4. C. 3. 5. 11 Absurdam et inuale
est indivituum Pysicum ex duabus substantiis cnmateriali et corporea compositonfingere, et exhomine
facere Eusaggregatum, qui nor minus est simplex quam alia viventia deberet et corpus perse posse
subsistere, si anima hoc potest. proprae non mens cogitat ed homo sequeretur ex contraria sententra
corus esse ammae adjundum, cum tamen anima insit corpori ut hamo verberat non brachium
ede quod Mens simul cum homine nerpit et desinit siulo simul sana aegrotaque est ut
vicissim a corore Mente corpus alteratur vid Gassend. dub. Bt Iustant contra Cartes.
cup. 11. Appendix ee poehis aeternis. poer cinciatus aetergi pugnant cum dei essentia,
perfectione, potentias apjentia; Omnes creaturae sunt Modi essentiae divinae, ideo nihil feut
sibi adversum, repugnans, nec laedi, aut ad cram vel vindictam provocari metest, quae sunt
imperfectiones dominum, vid. Gassend in Epic silos L.2. p. 59. Cum dens omnia faciat
eptime, quomodo potest tecssi objecta sui odii, ut sos nysliades diabolorum et tot homines
damnandos, et baraturum quod maximam partem humani generis absorbeat. Cum homines
a tot eculis adeo sint multiplicati, ut si omges resurgant, nec sphaera coelestis eorum
capax esse videatur. Quis credat deum seipsum tam foede modificare cum possit omnia
optine detemminare ved. autoru dela recherhe de la verite f2. C0b. 4. c. 1. p. 4..
tolnae finis nec inter homines est vindicta sed emendatio vel incorrigibilium sublatio, cui rei
sifficil poena temporalis et inet mors. Iadeatu strimesius praxidogia c. 1. th, =
neque enim, inquit, dens poenas immittit ut sese vindicet, quod inperfectiimem sapit; s
sed et malos ad frugem reducat. Vitia et peccata ex decreto dei aeterno seu
natur aliter satis consequitur matorum. In stata naturali puniuntur homines superstiosit
teroribus, morbis, mutuis laesionibus, carnifice, carcere mulatis Haec plus terrent,
quam nvetus gehennae, quam plerique non crevunt. Ipse sacersodex loquitur
de animae suteritu seu morte rda Gen. 2. v. 17. B. 3. v. 19. Es. 66. V. 24. Jnd 7.86
2 pel. 2. V 4 Hebr. 10. v.27. deut. 4. v 24 25. 2. peh. 3 v. 10. E5. 35. v. 5. Mateh
10: V. 28. luc. 12. v. 4. Ae dices qui hominem accidit deum offendit R non magis
homunis quam alterius rei interitos deo est adversus. Naturae consentanium est, ut resceu
destrinat Buita majora minora, homo pecudes et hostes carniter delinquentem, etiam amicus
Luer Lucret. Nem
sempe alia ex aliis reficit natura, nec allam rem gigni patitu, nisi morte adjutam
umicum in easu necessitatis, ignis aquam, gutta capidem Nempe
Deo etiam proprie non potest ascubi
justibia seu constans voluntas suum cnique dribuendi, quia nemini obligetur. Nutu proportio
alienq Recherche delaverité F1. p, 437. l. 3.
inter vitia hominuum finita, e infinitos ciuciatus. Nec legibus naturae consentaneae sunt
poerae, nisi quae ratione possunt praevideri, ut caveantur. superstitio soram est fiagere
deum quasi semper in Tribunali sedentem, quasi mala essent ab irato deo quae tamen et
pocentissimis accidunt per ordinenrerum vid Gassend de hac materia  ex sensu suo
disserentem, et appendicem aev dem elnigns tode, und non ocaeigctert dorstrast
supplementum ad cap. 4. quidam inter prncrprarectionum referunt fortunam et fatum,
ed fortuna nht aliud quam concursus lauscitum inoquara nulla cogitevit quod eventurum est ergo est
sup
diollan Mengns
solum negatio intrationis. Unde recte cicero: ignorantia pausarum, naturae X forturiae nomina induxit
nhil congrngens insi uunctantia nostra fatum est decresumdei aeternum, possunt tamer effectus decretorum
Ex causis libers effectus libere et necessano. Origo errorum quod homotus saepemto–
narendeut ascatis aroui ate pe notus aedbertas es ses vertastonuns persica non lactoa sita su prs