# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068329:0008
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068329:0008?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 4, 6
# Folio 4v, page id 00068329:0008
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 5r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068329&page=8
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068329/jpgs/default/00000008.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 109 lines, status machine
# Lines: 109 recognised, mean confidence 0.93
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Non intelligo quod dicit B V. Cl.
9) Non potest intelligi, quid dsitur: materialia non tam agere quam
e
motricem Dei virtutem in se agentem perse in aliud
vel aliquid alienum Rarsus quod
isa divina transmittetur, aut aecidens que vel erit quod absurdum, aut aliquod accidens, quod rursus in deo esse non
una movendum transmit. Nam aut substantia ipsa
purs
Quod absurdum) aut accidens; idque vel erit in Deo, quod rurputanquam in subjecto, quod (absurdum;
absurdum, vel erit in materiali rnquam in et pro inde erit in ipsis in materia erit agnoscenda erit
in materialibus virtus a divina virtute vis actiba a divina
virtute (quae atique nihila aliad quam ipsa dei substantia est)
antea
(5) ) ipse concedere mihisvisus est, quandam divinae
distincta.
virtutis particulam concipi posse, substantiam cujusque
reicreatae constituentem.  quod nescio an nunc
petractare velit. Particulam autem intelligendam puto, veluticum
tmentem divina particulam aurae dicimus, id est aliquid
ex divina virtute proxime resultans, ipsa enim dividi
6) () Non volo Receptum hactenus substantiae
in partes non potest
conceptum. non tollo, sed illustro. Materi si matema
nihil aliud t quam potentia mere passiva non est
subjectum, sed subjecti ipsum, quod utc ut completam
lad
aliquid substitunt constituat etiam Etium secepta
philosophorum doctrina est, materiam non esse
substantiam ipsam, sed substantiae principium
una cum forma.
constibutivum, quod utique  quod distnctius explicatur
tentia
ut activam, ambus primitivas (a qua actio ambas primitivas
concipiendo materiam ut vi
(12) Non suppono vim agendi  in substantia
corporea pendere a forma seu entelechia, sed habeo cum
pro ea pro cuno eodemque sed eam ullam (si primitiva
intelligatur) pro eodem habeo cum hac. forma
ut materia nempe prima, nihil aliud est quam potentia patiendi
si hoc statures Hun E tetlanc ei sententam
c staturrem sui communicativam, injuriavidetur. Quod si ergo
7) 12) quaero an V. cl. putet nullam a r Deo in
ngendi primitiva
rebus creari producique gradum oa
A
spinosae favebit, faveretur, quod d Viclmo
69
verea ne rs si hoc statue et riu
quod non est creclibile; si putat podici rebus aliquid
perfectionis esse intitum, jam re recte expensis
omnibus agniscet, in mere passivis perfectionem
recte Aristoteles actum d a perfectione
intelligi non posse rexr appellavit, nempe a perfectione
(12) Quius ip se ubi aliquando di distinctis conceptibus
notiobus exprimene conabitur, quid sit Actio,
comp
quid vis immo quid substantia; ingdat adigetur
ad sententius meas Hactenus enim ista magis
ut cognita assumsisse, quam explicata habuisse
videtur, solen enim negligi definitiones
solent
rerum ubique olviarum, quae pro claris habentur
cum tamen in his plerumque lateant capita
nodorum, a quibus solutio proficisci debet.
caeter postulatur cl. ut quaedam
ern confirmemque, postutat
meam
rssva
 cententiam
o eonque sed ibi specialis aliqua difficultas
movebitur faciam id faciam lubens, ubi distiactim aliqua
aestr
speciulis quaedam movebitur difficultas. Nam
sope non praevidemum, in quo potissimum haeveant
abii, praestat igitur ab ipsis occasionem explicandi
expectare. Deinde quaedam a ue proposita
argumenta quae video dispnutari. Quale illud est  quo
sunconvli quaedam a non slti
esex Legibus motus ostendo, matertam non esse indifferent ad
motum et quielem, adecque aliud quaddam in eo esse quam extensionem et dx 2. roriar,
 et adeo ab ipsa diversum
i quon ipsis acti
vum est, divinum
lienumque esti
+3) (Si vim activam rebus negamus
facitis processus est facile in Aoc Averro
Facilis est in Averrois tura dognum lapsus;
qui intellecti qui quicquid in qui in
prociois i est  dogma lapgus quod Stristoteli
tributtem, ab Averroistis ecultum, et superione
adhice  seculo a multis uiuum pl philoso–
saltemphice philosoptice verum, defensum est, ipsam
in nobis animam vel agentem intellectum non
aliquid nobis proprium esse sed divinum,
 extrinsecus (d6CaDEV) sup
icum
veniens et cum d extincto corpore
oceano divinae naturae reunippdum.
quae sentem quam sententiam etiam nostra
Tempore quibusdam nimium probatam
scio nec nisi met solidius, quam meq
notionibus refutandam. Nec video cur
pari jare de anima  defendi nor posset, quod defenditur
de vi actiun si defendi posset de vi activa
sede praeterea
nempe T0 SoVa MIKoV, quo etiam
continetur, id quod replerus quodseiam
primus notavit, appellate ncorporis iner-
tiam naturalem