# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068330:0051
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068330:0051?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 4, 7
# Folio 26r, page id 00068330:0051
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 27v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068330&page=51
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068330/jpgs/default/00000051.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 57 lines, status machine
# Lines: 57 recognised, mean confidence 0.97
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Non habemus Doctores super terram, absit, unum habemus in
coelis L non habemus doctores a quibus  fidem nostram derivemus
ut Arium et Manichaeum, sed unum qui in coelis est, Chastum, a quo fidis
ad nos propagata est) A Et illi sinquit por gentilis)  idem
praetexunt. Sed  respondet (Chryfostomus) assistit adest7 nomen
diccusans illos et altns obturans nomina  vert endum: obturans
ora: Rursqus recurrit ad nomen quoniam haec nota sine ulla disputatione
ulteriore in sensus incurrit. Seo  nunquam haic notae satis
insistit, sed semper ad prioris ratiocinationis ficum redit, ut jam sequitur)
Multi fuerunt Gentiles (multi, id est varii in varias partes scissi) et nemo
haec rogavit (hemo ad omnes philosophorum sectas rejecit, hoc argumento
vos dissentitis inter vos, ego musum dijudicandi capax, emo itisectae
ad haerere possum. Ut tamen dicam quod res est, fatendum Lucianum saepe
contra philoso phos sui temporis hoc argumento uti. Et apud philosoptios
erant na haec Fdissensiones) et nullus prohibitus est eorum qui haeresin
rectam habent  obscure ista: nisi velit ob hos philosophorum dissensus
meliorem, reet rectam videbat
neminem, qui sectam aliqui toterabilem hbebat fuisse refectum ab ea
eorum
amplectenda deterritum. T quare non dixerunt quando haec move (Ethnici conversi
Apostlis primis fidei praedicatoribus) quando haec movebant (quando primum
istae quaestiones, de fide, movebantur) quid hi et illi Judaei FApostoli scilicet
et indaei Apostolis inimici) cui oportet nos credere Sed crediderunt
(non obstante hoc argumento, 7 sient oportebat. Igitur et nos credamus
divinis legibus et omnia faciamus prout illi pla(DEO) placet ut
cum virtute praesente vita transacta bona quae diligentibus illum promissa
asse qui valeamus gratia et misericordia domini e nostri Jesu Chrissi,
cum quo Patri simul ac spiritui sancto sit gloria imperium, honor,
nunc et semper.
Hactenus S. Chrysostomus.
Videamus jam quae autor Epistotae ad hunc Chrysostomi locum notet
Nogat e eum quicquam facere ad Methodum protestantium confirmandam
si dixosset utramque methodum a Chrytostomo probari atque urgeri
recte atque ingenue fuisset locuttas; nunc vero dum rem clarissimam
negare cupit, torguere se cogitur. Primum ergo in tres
Dixerat Chrysostomus: Singuli dicunt ego verum dico, cui credam nescio
cum utrinque scripturas pretexunt. Responde illis: hoc multum pro nobis.
Nam si diceremus nos rationibus credere merito turbareris; sed cum
Scripturas accipimqus et illa illae simplices sint ac planae facile tibi
fuerit judicare, si quis illis consentit Christianus est, si quis contra
illas pugnat procul est ab hoc canone. His verbis protestantes
eum ratione uti posse manifestum esse fatebitur, quisquis ingenue
disputat: at noster ut rm eludat autoritatem, vide quid comminiscatur
Distinguo inquit inter investigationem fidei et investigationem
Christiani. Scripturae serviunt non ad investigandam veram fidem, sed
ad investigandum exponentis cum verbo consensum. Mallem Vir CImus
inani adeo subtilitate abstinuisset. Quasi non hoc loco agatur de investinatione verae
uam qua
fidei quando quaeritur quam ecta Christianorum Et sectam
apveram religionem habeant. Aut quasi hoc loco inrestigatio fidei
ab examine proponentis separari possit. Examinatur enim ope scripturarum
a  an ea quae a naries (dristianorum sectis proponuntur cum Canone
consentiant. At inguies, multum interest, utrum Christianus aliquis
per se ex cripturis fidem investiget, an vero aliorum sententias ex scriptura
examinet. Ego quantum inter differentiam inter haec duo ad rem
pertinentem non video. Nam qui judex aliorum ex scriptura esse potest,
esianser se ex tenitur reum fidem enere potest. Ved esto disrincus