# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068331:0003
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068331:0003?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 4, 8
# Folio 2r, page id 00068331:0003
# Scan: The same scan as fol. 1v (00068331:0002), where its text is given.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068331&page=3
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068331/jpgs/default/00000003.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 45 lines, status machine
# Lines: 45 recognised, mean confidence 0.98
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

non sufficere ad remissionem peccati et justificationem: contra
vulgarem Scholasticorum opinionem nuper in Gallia recte impugnatum.
Ut vero vis divini amoris magis elucesceret, haec sane praeclara
habet:
si quis omnibus omnium peccatis overatus, si omnes
damnatorum atque daemonum in eum nequisiae conflurissent 
Dei super omnia
jamque veniret super eum spiritus domini, et amorem umirg
accenderet, dubium nullum est, quin ab illo ipso momento omnia
ei peccata rem remitterentur etiam intequa
eas ulli sacerdoti fuisset confessus. Autores citat Gabrielen
Jegam Navarrum. Addit hoc amplius, si ne cogitaret quidem
atque ita
de peccatis suis, ac neque veniam peteret, nequet
potentia
commissis
de peccetis doleret  tamen
remitterentur. Quoniam vera poenitentia in actu suptemi amoris
violite continetur.
Hoc est verum theologiae
areanae mysterium, quod nescio an quisquam (in Germania certe)
praeter P. Spee populo propatare ausus sit cum tamen nihil sit
uitilius nihil efficacius nihil necessarium magis,
Ait quidem etiam fidem et spem, esse ad salutem necessarias, sed 
satis s facii ostendit eam se intelligere fidem, sine qua ea quam
requirit laritas amorque Dei subsistere non potest. Nimirum ait necesse
esse, ut credat aliquis et esse Deum, et summe potentem, 
Summo
sapientem, bonum, perfectum, amore diguum esse. Alia omnia speciatim
totam
ne attingit quidem: ut innueret in his vecem fidei salutiferae vim
contineri. Equidem addit, peccata postea confitenda esse sacerdoti, quando
primum id fieri potest, obedientia causa: tem credenda esse quaecunque
proponit Ecclesia Eatholica. Sed hoc intelligendum est haud dubie de
homine per quem non stat, quo minus id facere possit. Idque praeclare innuit
autor noster, cum ait, amorem Dei super omnia e sine vera fide
esse non posse. Cum L manifestum sit posse aliquem amare Deum animitus velus
summum Bonum, eique quantum eismes assequi potest prorissima voluntate obsequi
esiamsi ne verbulum quidem audierit de Ealesiae dogmatis; modo pertinacia et
in abedientia absit, quae sane cum caritate stare non potest.
Mirari aliquando subit, quomodo
ieri possit ut idem tam pulihie
libero sermone scribat, et tam
miscro legato ut cicero
latine, P. pee Germanice