# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068336:0004
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068336:0004?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 6, 1
# Folio 2v, page id 00068336:0004
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 1r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068336&page=4
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068336/jpgs/default/00000004.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 128 lines, status machine
# Lines: 128 recognised, mean confidence 0.89
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

exsus empricus e lib. 8. (9 Math. Bay. 317. recenset Acheos veleres
ploctus in 1. et 2. Com. in Timaeumr observal pratonem eausam Comnum quae in mundo sunt
ad supremp referre opificem, nec quiquam ribuere forturae et lasum ci Exitam omma
titoteles aliqua dedere inque eare platonem pythagore scentum arit viduea
salustius lib. de diis p.33. Communes esse notiones dequibus inferrogati mortales eadem
et coi bvee respondent ocluli deum esse bonum dteus ommutabilem 
vero vitar inter Augustia operoninasit
Antor ripri de cum cognitione
mundus paylibus constat. Muntas ergo non per se subsistit. Et ideo sequitur qui
ujustinus de civ. dEi lib. 8. E. 6. quiequid est vel corpus esse vel
Grealum pit
vitam. sensibilem esse speciem corporis intelligebitem vita
fecirions de dostgina platonis: id ea quod ad deum attinet est notio, quoad hos sprimum
intli ipsius cognitio (1646) a0tB quoad nos primum intelligibile, quoad materiam Modus
M ECon mensura), quoad Mundum sensibilem exemplar, quodo secitsam essentia
Anselinus in Monblogs. si  quo ita dicuntur aliquid  ut ad onvice
m agis aut irgo minus aut aequaliter dicantur speraliud dicuntur quod non alium
et aliud sed idem intelligitur in diversis, sive in illis aequaliter sive in aequaliter con
sic Nam quaecunque justa dicuntur ad invicem sive pariter sive magis
et imipus non possunt sse justa pisi periustitiam quae non est aliud et aliud in
iversis. Et ita varia bona per id sunt bona, per quod cuncta sunt bona et quod
aderetur
est per sebonum. Et cum nullum aliud, sit bonum sit eo majus ger quod est bonum
necesse est perse bonum ec sumum bonu, idem dici pt de magni, et de ipso est
rich. a s. Victore lib. de Trip. C. 6. segs. quod a sest semet ipso est isi aternos est
seu quo nihil mas nihil metils
melior rationalis acca. Ergo rationatis est substaa summa, et quidem summam sapientian habe
in tanta maltitudine opartet esse aliquid sumuum
frgumentur a molore pumo dthoruns explicet in 1. part. quoe s. 2 cnt. 3. et cu comp.
Meol. c. 4. et latius explicat a Moses hegemonides in Ida parte libri More Webo chim
et Et omnis ab ea essentia
clebres sunt sophodis senarii, quoscilant sustinue Athennus oras clemens Euseb. Grut
EIs Fais adHDaG Eis Esit D Eos os eparbi cdrC 
Abaelarius lib. 3. introd. Theol. C3 p. 1106. omnia tanto, majore concordia
regi quanto parecioribus curm regimrinis commissa est, nihil autem metius 
Caseb. (hon. Gpr. p. 13.
majore concordia regi quam mandum universum, quod in 1. de mventi onc scroditum
Alhanasius libio contra Gentiles pulat veum
aiar neexear.  et
unu tautum mundum produxisse, quod ne pularentur plures dii esse. (+ quasi scla
salustius de diis poz. prima
Edmundus san
jam Tertullianus colu
utait
o sicerare refert
edosci possitres alterm.acundi .
peculo Ealesiae Tom. 5. Bibl. Bp C. 28. supervac
unam esse, quia moniss pria multitudine
Et Anselinus caut. 4. Monoloue sumnim est anum alio
unus instar orum esse pt alioqui qui alia non esset chus
Rich. de (. Vectore lb. 2. de Tun. C. 6. Si
dE divenias est idem quod sigularis de substantialits, (phaeccertas) ut in homne dunielitas
tuanensis in
idionus sa petao phogm. Theot. Cita lon. 1. lib. 1. c. 5. 372 arti C. 12
Marcionem cap. 5.
sola substaam singularis est completa a) qu
ilaF Herennii plososi platomiligroeri ineditus Metassus sicam
ut idea, ntenu
sed in eo quod supra firmam est
vim infinillum, aam i non-homo magis infinitum
deponendam neganti affipade
plato in limaeo pantopost imtrm distingvendum interid quod semperest nec habetortum
at plub
vegaoe, cum negatio habeat
quod sempergignitur et nunquam est, quae verba declarans umeaius eut T
uam hoc homo
et dhinaturam
eo sitam ut sit. ipsam Essentiam seu id quod
Nempe E
aerucuxe patt pl feuvius de
tundat hunc platarihi herus
cycileud und fusab. 15 praep. P. + 78
en idasttues, propre e
Herartibus uos in eundem fluvium bis ingredi non poset
de lit. Et apud dellsos
esse  ide
Epod3, 14 eum quaere et moses nomen deiditt Ego sum qui sin, vel potius Helr 22o qui Ero. de quo
Nlumemus pothagoricus in lilro debono corpus non esse
nec. stare
aigubinus de percui phil. Lb. 3. C. 7, i eos exhibet qu dixere, etsum Ens d Dhur
Et in Apocal. c. 1, 4. Gratia ab eo qu’est eral venturus est 1 5+ Ecd E a
de delenons invasione in id quod melius est e p. 2F Edit, Tur
More Neb. C.6)
eissento snt
te deli nomen essr
ut idem smibit, in hi
cistere lb. de immuli, dei p. 20C, et lib. de prorimiis t suppliciis p. 628
A Er Phu sit
lib. sevila Mosis p. 418
cor ade Abrahamo p. 24q et A
dedho comprehendimus nisi ipsum
fujustini exlul
jam as ceni lib. 4. C. 12)
num maxime propium Eas totum enui in scipso compdhiensum Et esse velul quoddam
hevis tractatus dE illo Exodi ego sum cqrisum. Tom . 6. opp
somniit
tetrae petur
sed simplcit
poducitu
Deus non quodammodo Ens est
reterumate toluiin se esse complectens... Ante aliis ejus parerepaves ipsum et ise allili poso
et interminatum Etd sed dionysiqus oun optime
un per se esse antiquius est, quam ipsissima vita ipsima sapientia
mentem rermovet ab eo qui sumque est
peronysius prime cup. lib. de tromis ndibus vocul SnExi Cjor aoxis. Et cap. S. utri ejusde
At contra plotinus lob. 3. enn. 5. (16. ens essention intm
Junomique a pud Basit. (refulantem lib. 1. Pat
dispunctu
nomina nihit
cum conjuncta in redistuguimus
cib. 2. p. 2 66 putavit Eor
per Ennomii
desius in capitutis et Gubertus porrecatius potata lessentio propuetatis prorsus, in re nonsela
clamus id fari derebat solo erborum sono
joe use
hadum desendebat Man
Eivor Balberti, quod astrnctum pro re seu forma habui
crolib. 12. f. 30
nificare,, alioquiy positum fore
ha concan
ferat ut deussit, sed reveri
et ita prtnt, et itu posnit. ndlis tiontatem sut rem cveser, qua dendl
ante differre Eml quu peariensis
silates
tasinclinare, et
videnturscolistae  cyulus 31. Thes. L. 20)
dla uo d
d Erepio cuie o pinstue utslae tese