# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068336:0005
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068336:0005?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 6, 1
# Folio 3r, page id 00068336:0005
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 4v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068336&page=5
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068336/jpgs/default/00000005.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 105 lines, status machine
# Lines: 105 recognised, mean confidence 0.88
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

de de serentia et voluntates e polentia 
deum corporeu esse dixere Melito apud heoderetur, quae p. 20 10 Exod. Tertulur
lib. contra praxeam cap. 7, et alibi passum.
Nethodius apud shobim, cod
lod. 234 sob sine atas hominum vorxa beo maca dixit Videntur corpus psubstaum aclexis
est Calvini et Autotleitamm sententia
fitium non qua chum sed qua filium esse genitum
Diduum in Encraoc Ep. Cani. ohannis c. 3 Tom. g. Bibl. sip. d trimi
calis scientiam esse substantiatem cieaturum vero esse habitum recipientem majus et
minus: et soh. dam lib. 1. d fide c. 18, de scientia deet aliis propiitatibus, non
Mraximi schotra cu dionus side ddivinibus norbus. B in Mysst. Thert
esse in deout habitus neque buim musari
DEns res ex se cognoscit quia secit plotinqus Enn. G.  lib. 9. C. 5 addit et hanc
radem, quad quae scib seusus cadunt sunt solum Entum simmlaciet sic ergo deus non cognosit
lanou lib. dedlogum plnt. Deus res in se vidat quia prostantissum ei utilanbile positus
dionys. lib. de Mystica Theol. C.5 Deum non hosse ecrtra ut Entia sunt
Dan. 13. T2. qui povit oia antequim fiant
Maximus apud huthus uium pent. 1. lit. 3. DEus res cognoscit tunqua proprias
in rebus vescertira
coluntates, AEAHnaa hoc est quod scholo Eodia decieta vocant
oagnstriu lib. 11 cid. dhi C.7 cognitionem creaturam in deo matutinam
in dio sil tanquam maite qua res facta est. Et cius de angelis eos cresituraque melius
a cognoscere; et scipso melius in
qua inserps (. ominia aliter in verbo Dei cognoscuiter ubargelis ubi habent causas rationes
in supituta deitanquo in in arte qua fictat
et lib. G. detrin. C, 10. Verbum Dei nial artem omnipotentis et sapientis ci
DEu non sieres cognoscere quod sunt in seylo
ed dequis putel deum res ita smperfect ognytiere
senselim in crenologu. c24 res verius cognosci in verbet
Vellus in libro quostionum nondum edito 9.78
1. parl 9. 14 artic. 6 ad.
1. dEum res cognoscere secudum
18 ar istar Cka5 or, Ex Bascor non seciudum speciem
sed quoqu est ipse secudum substaa.
en distrie explicat Thomas
esse intelligibilet, ettum secundum spira unam
artieit cesseonem nem recinet
srybe he Tin. c. 14. scillut ergo iaricem pater a filius, sed ils gignendo illo nascendo
ci c. 4. artic
ebus int inentus Eoc divnys. petar
Eos ora praeterila praes. fut. Cognoscere unc
peabile puius mutato, in see entem raves deos
smlabilitate DE
templatur lanqua stupuus aiguitur
Aeraulicipadet
a ifiaer quod est si rgillatiam
Ammivious in Arist. de interiu
mmulabili coqnitiore
a habere principii raoem inc ho viue cmiso
es ide solu coposieret non mlilligeiet via  singu
educere, dei eiapstate ut sciat per no
Hinst. in 2. ungn. moralium qui seipsect
tium etius ad umima descendere
Konys. hb. de div. non jl. 7.
hoc ieis opponi ondianl) in
quot motiiaatar, quae linicm x puuticum et muscam
ideae lationus non sunt sinulam. Ergo si deo
sit in hric canelitudo, quanti posces in aqua intent, e qui de iminiribus majorum
latu. et tamen pluto libio de legibus
Hiero. Com ad Habaccur Cap. 1. absardum ad hoc
proda cadere cebeant eis infinitas quodo ineffabili modo Dec finitaes
ntio lib. 1. Cosino pocio. quicid temporu volvunt sasens semper habet
tan contramus ravi qui fortunam, ac vio ut mihinom
nascuntur culias
menta supila quot
inquit videatur ne meiim edem cadere quod easu sulum, At. Patabat data proscientia
ecertus sit oun odo causam
qui ppe costrae votuntales
e
Cic; in 2. de divinttione. Nihil esse
et lo coliceronem
conscquens inquit, ut si
pecint hod quia Deus eu
DEo esse cuus rem, _ hinc en res ognosceret
marius vicror
Anjustin. Cib. 5. de C. d. C.9
ded nihul sit in istrae vollunfati arbissur: non hdeo
Est cos necesse pecare pelum
ens applllari
non ee hbeptate,
ncaam ordine sunt
quia ad dex prae
scusu colaposilo;
rcecaluum proscrivit.
antereddens, divisa sergeicm libertale
hoetius lib. 5. de consol, siloso io secm loquenti objicit: propostem est
Necessilas est qu
ut aetenae praesci–
posterioribus. Non satis recunt
uae necessitas sult
implex, pbletb. de cocordia patscientia
scientia vi simpereis inrlensentiae dius ordinat scientia visionis ad existenti respecta 
impossitale est vel coptare quod vertas principrimm, est
V
spuint complecti futura Xt praterita
temporatiu rem,
beru: aliquid futum
quia vertas futura sit jum esse, eo ipso quod nunc dec
finem habent. Cogitel in quil fui pts quacdo incepit agt non fuit,
Monoloque. C.
Idem plenius
eleganter grebat:
dilatur oculus futara
firctoso de ventut
seodem agumento si fuit, ad huc esse