# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068337:0001
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068337:0001?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 6, 2
# Folio 1r, page id 00068337:0001
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 2v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068337&page=1
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068337/jpgs/default/00000001.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 93 lines, status machine
# Lines: 93 recognised, mean confidence 0.95
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Vetuistissima generis humani dubitatio est, quomodo
libertas et contingentia, cum serie causarum, et 
se
providentia stare possint. Et aucta est difficultas, Christianorum
disquisitionibus de justitia Dei in procuranda hominum salute
Ego cum considerarem nihil casu fieri; et fortunam a fato separatam
inane nomen esse et nihil existere nisi existereliba e
singuli.
simu
vicissim
positis omnibus requisitis, ex his autem omnibus psitis consequi
re-
parum
ut ipsm existat;  aberam ab eorum sententia, qui omnia
absolute necessaria arbitrantur, ei esse iudicante possibile
quiede actuc aliquando exister, et libertati sufficere judicant,
ut a coactione tuta sit etsi necessitati submittatur. neque infallibile
seu verum certo cognitum a necessario discernunt.
Sed ab hoc praecipitio retraxitame consideratio eorum
possibilium, quae nunquam, nec sunt nec erunt, nec fuerunt
ven
complure
neque enm negari potest fabulasa aliq, nrimis
nenero quas este manis qualis zom aniscorum nomine censentur
esse possibiles; etsi non omnes inveniant locum in hac serie Universi, quam orus delegit
et t, nisi quis sibi fingat in tanta magnitudine
irtum
spatii et temporis alicubi et Rege Atos Magnae Britanniae, et
subtis fiomentis
Amadisum Galliae, et incrustatum fisGermanorum Cheodericum
Vergnensem, per orbem errantee videre possis; a qua opinione insignis quidam nostri p
aonita igitur rerum contingentia porro
ernde considerabam quae nam esset vera Notio liquida
Veritatis, inde enim non absurde aliquod huic argumento lumer
ut veritates
sperabam. renecessaria a
idebam
contingentibus discerni possent. Aeioscebam autem commune esse
vera
omni propositioni  unevercali affirmativae, universali vel
singulari, necessariae vel contingenti, ut notio praedicatum
insit subjecto, seu ut praedicati notio in notione subjecti aliqua
t
ratione involvatur; idque  esse principium infallibilitatis
in omni veritatum genere, apud eum qui omnia a priori cognoscit
sed hoc ipsum difficultatem augere videbatur,  cum enim
nihil aliud sit demonstratio apud Geometras nam si ita praedicatra
pro
subjecti in est, quomodo sine contradictione atque impossibilitate  praedicatum a subjecto
natione
tunc abesse potest e salva ejus notione.
Tandem nova quaedam atque in expectata lux oborta est
ex unde minime sperabam; ex Considerationibus scilicet
Mathematicisdet natura infiniti. Duo sunt nimirum Labyrinthi
circa C
Humanae Mentis, unus de compositionem continui alter circa
in finiti
naturam libertatis. qui bex eodem fonte oriuntur. Et ambos ider sane nodos idem
ille insignis philoso phus, quem paulo ante  citavi, cum solvere aut
non poset, aut putalutium sram aperite molles, su oladio scidere noanit
aut per accidens
anisi respectu
ad  substan
tias quasdam
particulares
habito
mam si quaedam possibilia nunquam
existunt, utique existentia non
sempersunt necessaria, alioqui pro ipsis
alia existere impossibile fore cntra
hypothe firade o
omnia nunquam
existentia forent impossibilia
i
=aliquas esse
regiones fabutrum
portarum, ubi
seculi philosophus non
multum abtuisse 
videtur, qui alicubi
expresse affirmat
materiam omnes suvesive
formas suscipere quarum
est capax. princis
hilos. Parte 3 artic. 47
quod minime defendi
potest,  ita enim
omnis rerum pulchritudi
universi et rerum
delectus tolletur
ut alia taream nunc
taceam, quibus contra-
rium evinci potest