# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068337:0006 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068337:0006?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 6, 2 # Folio 3v, page id 00068337:0006 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 4r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068337&page=6 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068337/jpgs/default/00000006.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 103 lines, status machine # Lines: 103 recognised, mean confidence 0.94 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Deus mel non est causa mali sive peccati. Hoc ita intelligendum est, ut matum divinae voluntati nullo modo imputari possit, etiamsi realitas physica in malo non posset non, ut alia Entia omnia a Deo dependere. Sed hoc postea explicandum est distinctius Deus vult omnes homines salvos fieri, omnibusque gratiam tribuit sufficientem. Hanc propositionem scio a quibusdam Christianis negari, quoniam stac putant eam quam cum efficaci ac supere divina illa supereminentia stare non posse. Sed cuu contraria sint dura admodum et plerotque homines poos offendant ipsi opinor negare non poterant contrariam sententiam duram admodum abnegaturum, quia petus Deus praescriverat, sed Deum praescivisse implas vel malos vel atque efficacia stare non posse. Sed suam videri ac multos offendire, itaque si nostra sententia defendi potest, salves divinis perfectionibus salva divina magnitudine, utique potius tuenda est. Danda enim opera est, ut Deum non minus Optimum, quam Maximum esse intelligamus. Homines habent libertatem inagendo. non tantum a coactione, sed etiam a necessitate. Itaque nulla unquam praecepta exat haec veitat, caam au io Dei sunt homini se impossibilia servatu, neque unquam deest gratia qua possibilia rei possint reddantur aut in earealitate impliciti decretia divini de concurrende propinque aut remote, seu de aliis a hanc ciclagitarum electionem prae supponendis; Htic dupter aerit responfio una est realitatem objectirum scientiae divinae adeoque futurorum contingentium alterntrum dicendum est vel verit atem ve sive absolutorum sive conditionatorum vl esse DEo essentialem vel pendere ab aliquo libero decreto Dei. Cum enim e realitas non alibi sit o tertium opinor, dari nequit Exempli causa realitas ds nabituntes cid agitae obsessi santem Davidem sauli essent tradituri vel pendet ab hypothesi seu conditionali veritate, antecedentis alicujus decreti divini vel non Si non ab eo pendet, aut si ab eo pendet quidem, sed decretum istud supponit tandem aliud decretum futurum objectira aeterna huji conditionale confingens a nullo amplius decreto dependens, dicendum est essentiale quidem esse Deo huius veritatis realitas quia tamen ips. Vertus est de contingente libero objectum tamen ipsum contingens liberum manere seu contingen alicujus veritatis posse esse Deo essentialem. Nisi quis malit uti processa in infinitum, alia semper decreta in alis i id dici non potet alia dici non possunt, procestas id infinitum in de istis depen suppositionibus videtur ansurous nec defendi potest contingentiam esse essen- ando. Qui hac rursus in decretos fi tialem, et non videtur ulta aliquid vel hypothetice positivum vel hypothetice in creaturis statui, quod posse conditionaibus veritatibus, quod non implicet, aliquam divinae voluntatis actionisque liberae suppositionem, his inquam co secundum unt super est ut confugiatu ad id unum quod in Deo non est essen tiale, sed liberum, nempe decretum voluntatis, a quo solo principium cantingentiae in rebus peti possit hanc sequentiatuZ haee uqu Atque ita dicendum foret, veritates contingentes ex combinationes quadam, intellectus potentiae intellectus, et voluntatis divinae, resultare, nec proinde necessarias reddi licet om aeterno consistant, nes aliam praeter DEum sedem habeant suae realitatis aut deritatis, (qui postea abnegavit) Hic vero videre mihi videor subtilem aliquem ph ilosoptum sic porro urgentem: DEuC qui sine exacta cognitione xecemitp erfectissime novit, etiam antequam decerunt Detrum existere debere, quid de Petro sit futurum si exista individuales etiam contingentes astet nam sive didersa forem sive quod idem est habet in suo intellectu notienem Detripossi bilis perfectissimam sive ideam omnes veritate circa petrum continentem, quarum ver realitas objectiva totam Petri naturam sive essentiam conctituit X DEoque d premsere) ac proinde naturalo est essentiale Petro est abnegare. Respondendum est in hac completa petro possi omnesque circumstantias alioqui non vinidua, et minima circumstanti indeterminata astimata, sed duobus individuis diversis communis asse posse bilis notione quam Deo obversari dicam Existentialia cire continger ex terminis demonstrantur, ita diam sive contingentia, qu sit perfecta atque comple non ideo fiut necessaria cretis divinae vo bilia diversis or go contineri non tantum essentialia, sd seu necessaria, sed et ulita ; quae scilicet nn ex solis notionibus incompletis sive specificis fluent, adeoque contrarium implicet contradictionem via denatura individui e alioqui non ultimata riolus rerum insunt possibi antiae indi distingueretur atiin intellectu divino co ecificius quae eas ingredi noet, quibus lius serigi taque manet quod dixi sed et a decretis universalis consti et ut ita dicam exister gentia noe lartum ab essentiis sed et liberis Dei decetis pendet in illis esse, nisi certo modo hypotheticam necessitatem calia ut it ividua poosia iduorum oetia