# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068337:0008 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068337:0008?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 6, 2 # Folio 4v, page id 00068337:0008 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 3r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068337&page=8 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068337/jpgs/default/00000008.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 134 lines, status machine # Lines: 134 recognised, mean confidence 0.93 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. es issu dum res in derum hicgin aliam nos videmur induere difficultatem de divina Praeordinatione sive fato? Videtur e s utia enim Deus omnia omnes ver quaestiones determinat, et eas quidem quae q absolute necessariae sunt, sine interen tantum intelli agitantur, nulla latius per religiones nationesque diffusa est, aut gendo, seu ideas sui intellectus contemplando, eas vero quae contingentes plus in trumana vita potest, quam quae de Libertate, Fato, Gratia Dei contingentes autem videtur, non isse non exercere e simper exercere suam voluntatem, neque unquam sese haber oriose censentur, nihil unquam vid itaque nullus actos contingens ei offertur, qu ae catrum diaiento re esi Mia bEpitur t et peccatu existere debere lecernet, eritgs adeo, quod merito horremps, autoq de Y st Volreta, et peccati non homo, qui non dunse existit, et decretum Dei pon potest aliquando non exequi. H sunt fateor difficilia quae tamen Deo juvante superare non desperamus. Fatendum est sgitur veritatem aeternam alicujus contingentiae non aliam, habere fealitatem, quam quae partim ab intellectu partim a voluntate divina fluit, sed tamen dicendum est Deum nec item item Deu et minde omnibus futuris contingentibus, et etiam poccaminosis decreta facere; non tamen eum velle vel decernere, ut peccatum existat sed decernere ut peccatum permittatur, adeoque autorem peccati non esse. Verum piquies cum tota rerum futurarum realieas feries a divinis decretis promanet, nec homo ad huc ullus existat et famen ex his quae nunc decernit Deus necessatia infallibilia consequentia hominem mal prava electurum sequatur, cur homini potius quam DEo actu imputamus. Respondeo eandem fore difficul Ut enim Concedamus e Responderi potest orimum actum ex concessis si ex eo quod dius videt et paulo aute definitis, quod libertas humana non tollitur praescientia ergo nec prae decreto. sed instabis et si libertas humana non solleretur, tamen justitiam divinam tolli quae lib efficiat ut libertate nostra male utamur. Varia respondem autores. plerique contenti sunt dicere Deum se habere pure permissive ciria actum speccati. Recte, sed hoc non videtur suficere adversariis quoniam Dei permissio multum differt a quoniam ex Dei permissione infallibiliter sequitur actus, unde perinde videtur esse in rei veritare utrum deus dicatte permittenus peccatum an velle. Respondeo quan inculpationem Dej. justabis at cur permittit cur ergo permitit, realiter distincta eam a Deo produci tenendum est. tum ad certitudinem futuri pccati rem eodem redire, sed non quoad aut potius quidui velle ejm dicemus quod impedire potest. Hicnon video quid aliud respondem possit, quam quod a S. Angustino dictum est non permitteret opus malum, nisi bonum faceret etiam de malo Ergo, inquies adhus vult peum peceatum, ut inde majas toonum elicere possit. Respondeu hoc ipsum, non velle sed permittere est aut si mavis permittere velle. Non enim Deus vuet peccare, non vult producere peccatum, sed vilt existere eccandum. Qerum hace ifficutati respon. Fe id est eum quem scit peccaturum quia peccatum tuum in melius abunt convertere novit Dicendum est igitur quod jim proclare notari S. Victore. Deum non decernere proprie loquendo onmiet peccet, sed hoc potius, ut ex lufenitis erealuris posibine ex ex quas petro praeferre poterat, existat petius de cujus, idea sive conceptu est, ut ex ex infinitis possibilibus creaturis ab abditas sapientiae causas eligatur et petrus, ut sujus in cujus notione continetur quod li si existet, est peccatorus liberee ut accuratus adhuc rem exprimam, ex infinitis modis creandi mundum, seu ex infinitis suis decretis possibilibus Deus ea elegit, cum quibus connexa est series illa rerum possibilium in qua petrus peccaturus continetur. itaque actuali Deus revera petro denque possibili peccaturo existentiamum smoticargitur sentiam ltrum peccaturum existere, tantum permitit qui sipeccatum non esset, nequidem hic petrus esset quemad sed Dim petrum peccares modum Hugo a S. Victore quaerenti cur Deus jacobum delexerit Elavum odro habuerit respondit non aliam ejus rei rationem s quam esaus qua nsi mu est tos enm cufequividetur peccata elims libero ma nerent, tame defeusa libertate humana sutdetur dignitus prod Cauctitas divina Hcontribuendo ad hoc ipsum ut ut alterutrum oppositorum contingentium praevalere pssit ve omnes actus alterqus volantate t pra videntur posse homines non esse peccati autorem. Ad primum facilis responsio est ex superiori nam non praescientia tollit enim praevidetur tate aliqua pr bertas, ut ita et cum volum detur vel dece nstur hominem esse libere electurum d est ita ut se insit indifferentia seu ut nulla necessitas imponatur altera consequentia est difficilior atsi enim homo esset liber, tamen et proinde culpano non minus tamen deus et culpandus imo magis, qui ifficeret, ut libertate abinendu igitur DuM hac non officere ad permittere tantum dium scibesaric loquendo uod ut meli non demermerer vulgo non telligatur salis explicattidet Eum ecientrane propire toyben decernere nulla hic sit difficultas nova. un hypothetica illa nec ex decretis di deliribus sequatur hominis quid sa versi sequi po patura circuli, et aeque constricti infalliliciter quia cujusque aut Dui vel um sequi ponatur quid ho in praxi nihil re Nunc quod ad cam hematmodum et ates sequantur facturque, aeque videtur sin praxe dendum erit infra, cum curremus quod attruis qprae. ntingentiarum perfectis sima seu cognitione quam DE9 de ipso habet, antequam existen tiam ejus decernat