# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068337:0010 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068337:0010?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 6, 2 # Folio 5v, page id 00068337:0010 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 6r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068337&page=10 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068337/jpgs/default/00000010.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 79 lines, status machine # Lines: 79 recognised, mean confidence 0.96 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. igitur praecedentes difficultates fuere Metaphysicae sequitur Morali ad quam tandem perve Ex eo enim quod Deus non tantum praescit, praeordinate pta peccata et eorum executionem remoto vel propinquo concursu juvat am sequi videtur hominem sive liber sit sive non liber, aut non esse cul pandum aut si cutpandum est certe a Deo non esse a Deo pperco puniendum qui vl ipse sit culpandus sit multo magis. Nam eti Fingamus passibile esso aliquod venenum talis naturae, ut homini propin dani posse tum non rationem obumbret, non sed voluntatem depravet, ita ut lbera lice, eamen ut quanquam libera maneret, tamen admalum eamque liberam licet manentem inclinet ad matum sic ut praevideri possit utcunque deliberante ipsa liberrime consultante, tamen plerumque secuturam esse electionem mali; ille houm certe ab illo concedamus hunc hominem nihilo minus poenam mereri. sed quid dicemus mereri illum, qui tale venenum miscuit, et propinavit praesertim si eo iniqui– tatis veniat, ut ipsemet, hominem illum miserum quasi legum sibi sibi sit legislator, eoque inquitatis venitys ranuidis veniat ut miserum illum teudelissime torquere velit, tanquam sibi inobedien– legislatori si ipse malum vovunta tep tem. Videtur autem species illa habere locum in humana natura nam prava illa disposito quam peccatum originis appellames, cui alii rei mebius quam tali veneno comparari potest, et si quodem cum animae ubi primum existere incipiunt revera a Deo producantur, sive quis crea tionem id vocet, sive fraductionem, quis non videt, Deum vel animam cum prava dispositione reare, vel in pravae dispositionis barathrum velut poducere velut immergere, quorum utrum dicamus, parum defert. Et de Adamo ipso non minor est difficultas, quicquid enim de justitia originali jactetur, videtur sequi pravam in eo dispositionem creatam fuisse, quae fecit, ut quae effectura erat, ut ox certa tentationi et certae tentationi esset objiciendus, et in ea n ad pejus inclinaturus succubitum atque ad pejus inclinaturus jam fingamus eundem qui venienum propinavit, remedium projicere in medium sed quo tex ipsa veneni natura dispositione sciat reminem neminem, vel conaturum essiquo cui ipse prius dormienti aliquot guttas efficacioris cujusdam remedii nfu simboniu derit,; et ex his, etiam quo animus praeparetur; et exhis qui usuri erventurum nisi in quo certa quaedam sint meminem esse ad sanitatem icus et infallibiliterque sanaturae compositionis instillata sit. Denique sanatos sit naturalis constitatio, vel cui q fficati delectu indigere; pancosque admodum novissima sanatione dignos haberi; inque ea ominum ominum . sed sive beneplaciti cujusdam vel absoluti vel rationum admodum exoticarum, vel mirabilis cujusdam definitonis divinationis rationem haberi, dicente ut rationem bonae volum haberi, u scilicet illis tantum videtur, ut verbi gratia illis detur dantum potius tionem haber inque delectu hominum r id fieri isitu natura plurimum si semel excitentur cui usdam bene placiti oat vel aliquando contra illis potiusu qui per se sunt debilissimi entur suasteniqu aliisque negu modis, ita ut vel regula nulla certa servetur, vel si qua est at hat gratia passeendum ren parun instituto consentanea videatur: cum deceat potius ab eo qui omnibus malum dedit omnes cum qu possit quidemi quando quidem potest restitui, vel certe qui non restituuntur a pravitate animi saltem non puriri non liberantur saltem nec puniri; certe caudelissimis tortoribus nox obi per omnem aeternitatem objici quo nihil gravius cogitari potest. uQuid igitur de tali propinatore, Medici legis latore dicemus. Mihi hanc similitu Mihi hunc cujusdam tertiae omnium efficacissina recidivam M pai plerumque pati, et iisdem ture perveniendum est +tanquam gratiam sufficientem, Itanquam in ostentindam reme- diu efficaciam