# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068337:0022
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068337:0022?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 6, 2
# Folio 11v, page id 00068337:0022
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068337&page=22
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068337/jpgs/default/00000022.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 48 lines, status machine
# Lines: 48 recognised, mean confidence 0.96
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

dari
Veritates contingentes ae quaecinfiitas e eratianes
in quarum rationibus reddendies datur pracessus in infinitum fiat
ctnt, vel hinc intelligitur, quod infinitae sunt actu
creaturae in qualibet parte universi; et unaquaeque substantia
rerum
adedque alim veriem ias
adebque aliquid infiniti continet
involvit, et cum aliis omnibus consentit. Quod non intellectum
fecit ut unio animae et corporis inexplicabilis haberetur.
etiam
neque enim in se invicem influunt in Metaphysico rigore, imo nec
Deus unius occasione aliud movet et a suo proprio cursu deturbat.
sed unum quodque suas leges prosequens ex primaevae insticutionis
admiranda sed infallibili directione tam exucte adsi alterr
consentit, ac si verus esset influxus. Estqe aliquid simile in omnibus
substantiis etiam a se invicem remotissimis. Etsi in illis consensus
E
se minus distiectos non ita oistincte appareat
Si omne qquod fit, necessarium esset sequeretur sola quae aliquanda
exisunt esse possibilia (ut volunt Hobbes et Spinosa) et materiam
omnes formas possibiles suscipere (quod volebat Cartesius). Ita nulus
fingi posset Romaniscus, qui non aliquando aut alicubi existeret quod
absurdum est. Itaque potius dicemus ex infinitis serebus possibilibus
unam elegesse Deum, propter rationes captum creaturarum superantes
(Causa mali est a limitatione originali creaturarum ante
omne peccatum, nec a Deo decernitur, nisi id solummodo quod pure
politivum est, seu in perfectione consistit, et ideo malum permittitur
tantum a DEO; quod secus est in hominibus qui per se ad majus bonum
recipiti
Omnis veritas quae identica non est probationem necessaria
generale non tendunt
ossendendo contrarium implicare contrudictionem; contingens ostendendo
plus rationis esse pro eo quod factum est quam pro opposito. Nam
ut sapientis ita et Dei primum decretum sive proposittum est omnia
agere cum summa ratione. Ita si fingeremus casum, in quo constaret
existere debere triangulum dati ambitus, nihil vero esse in datis unde
erui queat species manguli, dicendum erit a DEo triangulum aequilaterum
libere quidem haud dubie tamen, productum esse Nihil enim in datis est,
quod impediat quodvis aliud existere triangulum, itaque aequilaterum non
est necesarium. interim ut nullum eligatur sufficit in nullo alio
aliud
praeter quam in hoc rationem esse cur caeteris praeferatur. Idemque ist
si Rdratum sit lineam a puncto ad punctum datum duci debere, nec
dato
quicquam datum quo lineae speciet aut magnitud determinetur, fiet recta
certo sedlibere, un quemadmodum nihil est quod curvam impediat, ita et nihil quod can suadeat ter
unm p altre