# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068337:0041
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068337:0041?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 6, 2
# Folio 21r, page id 00068337:0041
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 22v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068337&page=41
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068337/jpgs/default/00000041.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 85 lines, status machine
# Lines: 85 recognised, mean confidence 0.88
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

qvisisi
media
ee
si ossere sietem eeum ondes si hrberes u
libero arbeluo, inreder, causa mali, fraedestinatione
1hqutranc Vatens de Concordia jans pouteficu
et (asprei cilatur a pleglero lib de jur mad
radivardinus deum ex Auselum interpretatur quo nihil metius cogitari
ut Thomas, quo nihilmaus. Ambo idem
Ause ingeta conjungit
Monoloy, c. 14. dEus ipsa essentia quicqus uid boni vel magni est nonessi per niliud quam
per seipsam. Et parto posta summa essentia omnino major ac metur est, qu
quicquid non est quod ipsa. Et mox: illa enm sola est qua stenitus nihil est
mllius it quae menior est ibus, quae non sunt quod est ipsa
Et Auguest. lib.1
Cap. 7 de docti. heist can Deus cogitatur ita cogitatur aua aliquid
quae nihil melius melius atque sublinems illa cogitatio conetur attuigere;
Hinest gramnis optumus maximus
us Hoc Twissus praef
serentia media, ubi approtat, Anseturi agumenstum
g(. 1. v. 1I dEusoram operatur secundum vasilaum vountatis suo. Ergo
consilium est in voluntale. Consitum autem ratione utitur
liberam volctonem esse novam Enlitatem Deo non coaelemam sententia
lumetsi circa quodam objectam ule imodi findationema dhoerisfluxerit per
efficecnliam in.istus sun selicilos quorum est Gnlrmana causa et propire dicta
alas
t sententia est quae perstingi Raynandus jesinti
contra sapelarum Hh. de salis et petrum fonseram siael suo socretatis
quares, etaGabr basquet, et Alheismi  in Batavis seuccinatorem
videtur intilligere orstium
Dusandus tibut divinae potentiae omnim erum, sepedisentadem cum
potius videatur essea
aves spientiaeephime Thomas hoc de Essentia, sed
punc recroestulaoex refert adsimilitudinem
Ronaventura futuram praescientia peragi per ideas, Thomas
per actualem teum existentiam in aelemitates, seotus ambos refellit
argumentis illistribus seotus revocul praescientim faturorum ad liberum
ra terminadem. divinae atoruntatis (+ Dhus est summa ventas, ex qua sequantur
desu veritatesque lis manis, quia guoriviere vel non conigerabere, veutate contengul
uosci per rades ) nempe sum res dejs res indifferentes volgutate ad fuluritiones
vea non futuritionem determitet. Hanc sententiam fuisse ipsius Aquinalis
cubini cntenderaejam Bradivaidinus, quaet suis ratibus conuimunt, id et alii Eodie
contendun s et recte inodius intlligo exstentias Merraones, rad xistendi
objectiones iifertas, qua tolle videtur decreto, et 
fodreque dominipam
Curidius
hono.
causamali
cougrtest secretur dei +)
sugnantes pro recum exostentia in ellinitate; samen volunt ex dionae votum
2
inoedinatiae, seu mata, quae videntur indaci,
latis leterminae pendere recte. DEus contugentia praevendet contugenter.
radio Ganyentrae agiud seotum
sa sed hoc circulus aped A sed in vol. DE
 sed explicare debebant, quil hoc set
quat efficax, Thomas. A contingentim in ipsa aauu ventaus seu objeccto, ut
in voluitale Dhi quatenus libera,
t  Mata a dho praesecti sindit saotus, quia
decreverit ad ea cincurrere (+ sed cur decieort, quia  siue masus bonum obfinetur)
possibititatis ut exystentiae+
ipse Toussus se ait estendisse, non indecens esse dero, vale, ut mala fiant ipso per
ostradiardinus circatquod versatur chi pemissio lirea
ad vesari Dhidi volitionem actualem
mistente
Rcllaiminus mulam esse deo pecunbente bonumest:
Nihit natura sua futurum est, altoqui nunquam cisset non futacum
adeoc  nunqum, esset quaesens ita Toissc; praes seientaae mediae
contunstulia non sunt naa sua alioquii imper essent sed ex causa. Causa non
scientim
est et tradeum. Ergo intra et vel inscientia vel voluntule
potius praesupponnt, quam facili Ergo volgulas divina. Na qusi ado
aliogui
ssemtra neverunt cogilare hum essentiam hic cocurrere hbere
sciegliae medrae de sensores fingunt
nulla causa repraescutata, qua fiat uit
futura contrngenta forent inecessaria
reu adilcare possibilian, mipient inconditionem fulmorum Quarem explicat
abureala quodam futura tesse,
te quoaundo DEus eoguos cat futara contingentia sed in hoc gonest  nodusDEus cognoscit
quicquid verum est, sed quae so est quomodo fiant scibiles ingeneret futuroriam
et hoc intactum praecerit, quo est nodus. Nempenic se ad incilas redactim sentie
bat. Ispque cogrmum confugerend praedeterminaoem ita Tidisus, non quod gul
intetrectus determinetur a poluntate ()quid in cu deus reflectatur in sepsu +
se quod tanslus eu postbilit ins glangens delea habere carse