# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068338:0018
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068338:0018?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 6, 3
# Folio 9v, page id 00068338:0018
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 8r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068338&page=18
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068338/jpgs/default/00000018.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 96 lines, status machine
# Lines: 96 recognised, mean confidence 0.82
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

 in
aod
Sum exeo quod filius omnia habeat
nona se, sed a DEo Patre sibi data Matts.
(1)
Xl. 27. XX VIII. 18. 10h. III. 35. XIII. 3. XVII. 2.7.
3
Unicum numero et singulare Ens non praedi, (X)
catur de multis. Quia hoc est de definiti
ont singularis, seu individoi; alias non esset
singulare, sed contra universale.
Atqui Deus altissimus est unimud nmero et sungu
 lare Ens.
Ergo Deus altissimus non praedicatur de multis. Conato totum argumentu? Sed it qui est Deus altissim
sed Trinitari, qui negare non audent praedicatur de multis.
eum esse Ens singularisimum, unicum mu,  Eadem imulio substanfiaet   merio suppisita
mero inon specie vel genere tamen cum pre,
dicant de tribus personis, quarum unaquaeue
cum sint distincta substantia, est illis di–
stuicte Deus altisimus. At ut ter unum
sunt tria, sic ter nuus sunt tres. Ergo
uti est ter unus Deus, ibi sunt tus Diie
Quidam eo devenerunt, ut dicant, esse quidem nnumuoud
numero Deum essentialiter, sed non esse unum
Deum si idem consideretus personaliter. Ita non
absolute et simpliciter strictissima unitate () n
unus erat Deus altissimus, sed aliqus modo unus
4)
Ex regula illa infalcidili, quae duo in und
tertio singulari oueniuut, ita ut D de
eo praedicentur, et etiam inter se conveniunt
ita ut de seporedicentur, procedit tate argumenqs
tumd ex singularibus
Deus ille altissimus, unicus individuus est Pater Filiii
Dei domini jesu Christi
Deus illcaltissimus unicus individuu est plius Dei deq
minus lesus (hristus
Ergo filius Dei dominus IEsus HRS 7) est pater
filii Dei domini Jesu Christi.
Atqui hoc implicat contradictionem et est patam
falsum. Ego aliqua praemissarum est
falsa. Non major, quam omnes Christiani
agnoscunt. Ergo minr.
5) asc aut
Filius Dei aut est ab alio, et ita non adeou
non est absolute primum principium, sed a
prinairiatum. Si ppius eligatur tunc seques
filium non esse deum altissimum. Nam huie
reprignat esse abalio, et habere ullo
modo principium existendi. sin
posterius
das
id est substantia singe
 ad
lares continere
d 
velut quadam partes certum est.
progne
Rectius dicetur
la
c astd
possera
s
ipersora divinita tis, quam aahristo
et
s1
Deum devinias
pertonam
nan
cui com
petit natura illa, quam 
appellamus, utique sequitur, miscesse
E
sed
in eo ambiguitas
est uttr dici poltes
eternuu et
este chrip
ead
i
Ae
DEo
de christo esse
d
potat
non
si
an
7
25 a sed a po seae
oq 1
nio adioqu homad
Majoi non rest univer falis peus enim quiam
est deus ille altissimus unicus est pater fili
DE1.
egatur hoc temignare