# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068338:0029
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068338:0029?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 6, 3
# Folio 15r, page id 00068338:0029
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 14v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068338&page=29
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068338/jpgs/default/00000029.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 52 lines, status machine
# Lines: 52 recognised, mean confidence 0.96
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

(X). Ad argumentum tertium respondeo conu
cedendo totum: FDeus, altisimus est,
singulare, nec praedicatur de multis. Sed 
hoc nihil officit drinitati. Nam is qui
est Deus altissimus (seu persona Dei altisimi)
potest nihilominus de multis praedicari, quia is
qui est Deus altissimus, seu persona divinitatis
est universale non singulare. Ex hoc etiam
apparet quod etsi tres sint, quorum quilibet
est id quod est Deus, tamen non suit tres
dit. Non est enim ter unus Deus ab altero
s distrnctus, sed est ter unus, quorum
quilibet est id quod est Deu, seu ter una
persona. Iigitur nec tres du sunt, sed tres
persona. Quanquam haec vulgo observata
non sit ternere reperire.
(y) Non potest dici Deum ita srictissime
unum esse, ut non dentur in eo realiter
seu ante operationem mentis distincta. Si enim
mens est, impossibile est quin sint in eo: posse
sci e  intelligens intellectum, et intel.
lectio, et quae cum his coincidunt: posse,
scire, et velle. Horum vero reale discrimen non
esse implicat contradictionem. Cum enim
formaliter differant, diffeunt erit eorum
differentia rationis ratiocinatae, talis autem
differentia habet fundamentum in re,
erunt igitur in deotria fundamenta realiter
distincta. Vellem huic argumento respon.
deri. Neque hoc imperfetionem in Deo infert,
quia multitudo nise nom est et compositio per
se imperfecta non est, nisi quatenus continet
separabilitatem, et ita corruptibilitatem totius.
sed separabilitas hinc non infertur. Quin
potius supra lit. _c. demonstratum est
imipossibile esse, et implicare contradictionem,
ut una Deitatis persona sine alia existat.
Nec multiplicatur DEg. Quem admodum enim.
si diear idem corpus si differunt realiter in
corpore: magnitudo, figura, et motus,
consego non sequitur ideo etiam necesserio
tria esse corpora unum quantum, alterum
figuratum, tertium, motum. Cum idem
lapis: cubitalis, rotundus et gravis esse possit.
ita non est d apliter differant;
Si differant realiter in mente intellectui
judicium, idea, et intellectio, non sequitur.
tres esse mentes. Cum una sit mens quae intel quanda reflectiturm scipsam N.
lgi est id quod intelligit, id quod intellia
gitur, et id quotlintelligitur. Nescio an
quoiegum cleris aci popsit.
eeri