# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068338:0051 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068338:0051?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 6, 3 # Folio 26r, page id 00068338:0051 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068338&page=51 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068338/jpgs/default/00000051.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 51 lines, status machine # Lines: 51 recognised, mean confidence 0.88 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. vae A et qu be E ille el. u d te licos, neque qui evangelicoz, neque qui Reformatos vocant, quod sciam, aversantur. M) Disparata neque de se neque de eodem tertio pue dicari non vosse, plane nego. Dummodo cercu copu Pam, quae admonulimus, servent. Etsi enim minus bene dicati ferrum est Pignum, et anima est cor pus: Jamen potest casus contingere, in quo recte dicatr quoddam quod est ferrum, (scilicet ex parte) id est lignum Scilicet ex alia parte) idlem est corpus (ex alrâ parte) Nec absurdum est eundem ese et non esse Deum altissimum pro diversis partibus. Nec video cur non pars de toto proprie praedicari possit, dummodo reduplicatio addati vel hubentelligat. Droprie enim Totum nihila erud est quam, singula partes de copraedicatae cum unione v. g. Homo est arima et corpus. Cevic quid autem anima et corpus est, illud utique anima est, a idem utique corpus. eevid ne liceat resolve re copulativam in duas semplices: homo, est anima et homo est. corpus? Qgit similiter si ex nostra hypothesi, Christas est unum ex Deo et Romine, lice bis dicere: Christas est 2 eus et Romo, et ita: Christus est Deus, a Christas est Romo- M) Qevod objicitu, in conveniens, esse ut pristus sempliciter intelligatu dixisse se nescire, in eo, qu a pars sui infercor nescroit.d cuc inconveri ens sit non video. Omprimis eo tempore, quo fanctio parti enfercori ordinarie nesse solita ei subtracta est. Sccendum enim, ordinarum quidem esse, ut Diovinitas scientiam humanita tis sibi conjunctae perficiat, si non per commu nicationem ejusdem numero idiomatis, saltem ver excitationem accidentis novi. 9 d tamen quod ordinarium est instata humalitatis Christia tequam hamanitas ejus reciperet in gloriam suam ei subtrahebat. Qvaeres multam venti lata est inter Theclogos quosdam Lutheranas qui et libros scripsere naer lanircobige desias dum +