# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068347:0002
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068347:0002?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 6, 12
# Folio 1v, page id 00068347:0002
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 2r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068347&page=2
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068347/jpgs/default/00000002.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 68 lines, status machine
# Lines: 68 recognised, mean confidence 0.95
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

dynastrae sexagesimae, incdit in dilnous Noachici annum qui ost Mundi bse
et annus 366 du nastiae 70 est annus nativitats Abrahami. Pharao sccindus
deo Dius sacuficari instituit, pris septuagesimus prohibul, igpius impius dictus, facto
quo piacdici merevatur, quod  sopiem dei cultum restituisset. Intectum
tamen quales anni Aeguspliorum, solares, Lunares, an Caniculares aborta
ortu caniculae cu occasum. Qpousque Historiae porriguntur, superstitio ab Aegybtis ve
Aegyplii se jaltabant eobEH ajBS, id est aescendisse a Lunc venise (+ hoc
non significat axoticdurajos, sed luna antiquior, quales se jactabant Arcades 1)
Primos Regypti habilatores alii semideos dicebant, alii semipisces, credentes terras ex ocean
impopulatas ( ita fingamus vocem), vel habitatoribus instructas, qui primum Amphibii
paulatim mutatis membris redditi terrestes, ex et ex mutis vocales. quod et
de veliquis aniralibus indubitanter asseveraibant. Et Philosophis et poetis
Nuspiam Moses suam Historim Geneseos
creditus oennus retum pater
ad parevelatorem deum refert. Sed nec ad traditionem provoeat quae per 2400
Adde quod amissi Mosis libri ab. Esdra
annos aegre sincera propagari potest
restituti creduntur. Esdras lib. 2. C. 14. ad divinam revelationem provocat. Ex
Historia Maccabaeorum apparet constat Hicrosolymam ab Antircho fiusse combustam
ibi  authentici Esdrae libri periere, fortasseque alti 70 ab eoscridi et in arcano
habiti ad usum sapientum credibile tamen est exempla se pia superfuisse apud
privatos, unde ressituti ibi scripturae qui nunc extant
quamvis credibile sit barbara esse atue inepta quae sub Hieroglyficis Aeggetiorum
lateut, et magis ad celandam non tam ad propagandam, quam celandam scientia
vel potias ignorantiam suam Aegyatios cacerdotes characteribus usosfatendi
tamen est principia et ut ita dicam semina scientiarum ab Aegyptiis venisse et
inter alia observaoes planerarum, quod non tantum autores f asseverant, sed et
jacta
inde
screntas aeris corfitnat. Nullo dibivio opprisse vegus ptas memoratur
taut nescro quos libros fecipitrinos. Accipiter apud Gentiles soli sacer
Hierophantae populo persuosere Accipitrem aliquando verae Geligionis paecepta
attulisse. Pdo olatriae origo a caporibus catestibus, magnitudine, polchritudine, ulit tate
durabilitate, conspicuit. Saccidotas popules gestus quosdam reverentiae judice doculre
Accessit caltus elementorum. Igntis habitus repentinum nume. Ieque his trais
etiam composita ex elementis in quibas aliquid insigne, objectum calfus facta. ut
donec postremo in hortis numina nascerentur. Duplex princin Osipis boni,
syphon mali . Etiam aiginalis corriptio pud nostrit a serpente. Initio
et forte
Laudes bono deo, cruenta sacrificia Cacodaemoni, quibus propitiaretur
matum principuum ipsis non absolate inalum, sed sero severum, rigilum in puniendo
+ ut Bhamansia Dea seu remesis; icrvidae naturae deos suos pagani faciebant,  et
magnae prosperitati intercodentes.  Et ex Melta regula Me Non igitur
pulandum absolute malignitatis fontem creditum antiquis sapientibus, nam illis
placuit axioma Melaphysicum: in malis non datur summus gradus. solem
ut communem utriasque principii lace bond servienlem, tenebris, malo calore utrique
un vario gradu. Mpremum Bonum superius, Malum inferius, et velut Boni monise
itaque permissu boni malum honorari, credebant, cum liceat cujus transigere cum inimico, eumque
Et forte Mali administri qui diaboli dicuntur, neque tam inepti
neque tam ali perdite mali, quam vulgo habentur; uo eosque credendum est, non
piacare
tam  improborum poenis, quam s sustitia divinae implemento delectari.
Et pravae sugrestiones non ab, illis, sed a belluina in nobis natura. alioqui excusa-
se Et consolatiom
saliores essemus si a tam potente sporitu seduceremur
nobis esse potest, quod non tantum peccatis poenae, sed et his quae recte a nobis, et divino
aore, n magis quam carnalium voluplatum, aut mundanatum atilitatum respecta
Nemo unquam deo in vanum servit. Omnia
Divina justitia aeternum
fiuit, praemia m destinantur
Dei allcituta concurrunt in argumenta futurae melioris vit s
punit omnis qui peccant aeternum, elataqe s ut sic decam manu, opponullt se divinas
voluntati, obdurati ad peccandum;  et magnum illis perieulum quemadmodum
et  majimo periculo versantur, qui spe fiturae remisionis peccant
duo puncipra
duo attrbuta Deo
bogites
incordia  jusaitia