# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068349:0009 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068349:0009?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 6, 14 # Folio 5r, page id 00068349:0009 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 4v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068349&page=9 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068349/jpgs/default/00000009.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 107 lines, status machine # Lines: 107 recognised, mean confidence 0.90 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. p.236 Eadem pagina lebiam patram Lutheri facit Mosurae uibem, quae saponia est et comitatus Mansfeldici in saxonia Sequenti autem injurius est in Mlti Carolum Miltitium quem ex nobili Misnio tum remoescit praeter vaullasium qui omne cum cubicularium poulificis esse se varillasius auo legisset, ho a servilibus cubituli fuisse ifficis fuisse putavit, valet de chambre in passe. At vero sciunt omnes primarios passim e Germinia viros notum est primarios ex Germania iosimbi clarices ponlificum esse, (Camerier d’honere honnore fatisque eratF erdinandus furstenbergius (Camerier d’honnore d’ Alessandro VII) sone) qui postea padebornensi ac Memasterieasi Episcopatui admotus literis non magis adhuc quam dignitate inclaruit. Quis credat etiam hominem obscurum, et conte secvili officio humilibus obsequis admotum; conlifice ad magnum principem losam venedi tiam ulisse quae non sine solennitete offerri debeta magni n nrex nec ad summanhissoriae pertinere mapation Mox. p. 235. Nesuio quasm vel vel Lutheri imprudentiam sibi fingit ubi nulla ein Lutherum scilicet fidei publicae Augustam seuntem fider publicae Tabula neglexisse, quod sper crederet praesentiam Electoris pationi pomni sulvo donductu potiorem dun oedes lento itinere cocteberga Angustam ticsers elestorem alio quam quo rulherus veniebat nfinere discessisse id cdo ignorasse Lplherum donea a urbem devenisset, seque aq planeque attinatum, Cajelami potestate videsse votee aielantmni fuisse facultus quam caselu voto sagistratu n lanto hominem a Magistratu urbis impetrare potss malo si quam supine can eaite et aliea riderici et Cajetani, interea Comitia opinione litius solata imprudentia sua sese in ligaatum oneratum cascurs domax mittere potuisse, sed neglectam occasionem amisisse, cum mox a Caesare salvi conductus Tabulae supervenirent. sed uis non videt tate nemo sy nescit Luttero ami Electorem satis prodise Lathero, et stausitium salis providisse Luthero nec potuisse hunc non discere in Anere favetint facile Germanicun Electoris quam per amicos frustra ucivilia rebentis rationem Auisse habiturum. Et Cajetanum potis Cconalum pers padere futhero solutionem Comitiorum nultu apelane dicam publicae fidei quam cajetani non liberas urbis ita scilicdo ple Historici passim nescio qus quos. quo sibi lapsus finguat, ut esor cenfurum,, et censuram, sed sine suffragio exercent. Max Cajetanum ox entherum gobis untantem introducit non appotiet Mox Culherum gubis nutantem introduvit, et abElectoris amicis confirmatum; qui (in se atedrat ut laespus metum, homini adimerent, varis cridericum merc ratiocinantur, re plus E posse Maximilianum, facilius hanc illum troinsimie spa Electori fore imperatorem potesta deponere nora privare quam Ete imperatori Electorem; udicare proscribere. Et incumulum vanitatis absurditatis addit addunt illis Electoris amici hostem. ipeaii septimanas se septunginea, hominum millia ee Tridericum foederis. Soev e us quem nemo uspium tribuit friderico satis praesertim a suevia remoto in armis habere posse. Idem de ducatu soeviai foederis alibi passim repetit, 1. 253. Phefingium et spatatian Pretinger ut vocat ipse) et Spatatiuum primarios Electoris ministros facit, et ne non peo salis polilice aut pro ministerii dignitate agere fividerentur, fingit eos atos, spe beneficiorum Ecclessiasticorum, factionis Antilutherana a capita in auta a H poulificiis artibu ine Cet tunc vellos mitteretur. Cum constet tamen spatatinum sempe (qui capuellanus erat et secretarius Electoris, fuisse, et summostudio id egisse ut Monarhus Romam sttaum authieri anilum fuisse de matanbus aliorcatrs eo ipso his minutiis diligentia promettere videbatur ut non exped ula fenturo erant ebi tibulis gere hommer potuisset non fuille ami suum.