# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068350:0002
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068350:0002?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 6, 15
# Folio - , page id 00068350:0002
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068350&page=2
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068350/jpgs/default/00000002.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 67 lines, status machine
# Lines: 67 recognised, mean confidence 0.93
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Qrotilum untisus
Licet dicamus avid, duorth,
quin et Jacobum, seatrs mentitos fuisse
Cum non omnia ex Der instinctu Locuti
sint, sed quadam ex propria etiam
simpercitato addideint; permittente
Deo apsorum ampersectiones; non
Parnen Sequitur eos peccasse; quia
invincibili caborantes agnorantia
existimabant taer casa tas essc
mentiendo decipere: Pam veritas
ista quod mendacium nullo cas
licitum sat non dum eo tomporo
Cognita erat; Cum neque Augustina
Tempore communiter recepta suerit
C. 10
cajus receneet ipse Augustinus lib. de mendacio alt jatus
HaeC
aGratio. i duotia haec Auguistine
 sed cum haec Angnistini doc
doctrina a nullo Concilio oecumenico
approbata sit, pro dogmate definito
haberi non potest.
Et licet definiretur ab aliquo
concilio, non tamen esset juris divini
e
nec articulus fidei, quia Ecclesia
novos articulos fidei condere aut
jus divinum facere non potest.
eota
Et quae cunque doctrina fuit approba
recepta ta ap multis sanctes petribus pri
apud sanctos patres primitivae Ecclesiae, non potest
Rec refert quod facienda non sint mala
ut  eveniant bona; talia enim
saepe mala esse cessant per usus bonos,
quod secus est in his quae sunt sua natura
sunt peccaminosa. Omne autem Falsio
quium sua natura esse peccaminosum
neque ratione neque sacrarum scripturarum
autoritate demonstrari potest. Et contrarium
potius pro demonstrato haberi debet.
esse contra articulum fidei, aut
contra jus divinum.
Accurate loquendo conveniens
erit distinguere Falsi loquium a Mendacio,
uti dolum a Fraude. Datur enim ut dolus
nullius in frandem vergens
bonus, ita falso loquium noc tantum licitum,
iunctum; ita ut sine peccato gravi omitti
imperatum
non possit, uti si quis veritatem indebite dicendo.
sed et
omisso fatsiloquio necem intent innocentis,
imo magnam recinam rerpublicae procuraret
Nam si non statim suppetat ars eludendi quaerentem
per per aequivoca, praestat verum negare, quam fate
do maximis malis causamdare.
casus 2econset sagnotonuo lib: de
mendacio Cap. 14 rallegaturs c
gradiaio. 2. X X 11. 8.
sed prohibitio juris
recte
Ecclesiastici positivi tantum
Et ut in suit literis statuit
fassus est Episcopus
Meldensis