# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068352:0006 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068352:0006?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 6, 17 # Folio 3v, page id 00068352:0006 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 4r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068352&page=6 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068352/jpgs/default/00000006.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 32 lines, status machine # Lines: 32 recognised, mean confidence 0.97 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. ita plerique mortales ae maxime illi qui sibi prae celens sapere videntur atque eminere, cilis Dei gravissimis admonitionibus, audita concione vehementi ad ful minea peractis Eclesiae Solennibus, aut recitatis domi precum formulis mox statim honm omnium ollito pristinum vitae tenorem servant, velati si a Ludiero aliquo specta- culo ad vera negotia redissent Suam ego coecitatem hominum nostri saeculi in cultissimio Curopae regionibus admirans, multo majo rem profecto prudentiam u in illis Saecalis ac gentibus agnosco, quibus barbariem imputamus. Legimus, excessu quodam pietatis Principes de Throno descendisse, aulicos atque in delitus nutritos in deserta abii aut se se in carceres voluntarios abdidisse, ut unam salulis curum haberent; ae Saponenses scimus, periade ac veteres martyres, eum hausta semel Christi fide, intelli, gerent eternos tandem cnuiiatus vel eterna gaudia quenque ma- nere, gessisse se se, non tanguam aut hoc lecta rarrata essent, quae parum, assicere solent, sed tanguam