# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068354:0004
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068354:0004?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 6, 19
# Folio 2v, page id 00068354:0004
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 1r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068354&page=4
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068354/jpgs/default/00000004.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 72 lines, status machine
# Lines: 72 recognised, mean confidence 0.95
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

inest iis
in argumentis
divinae continetur in iis quae vulgo qui nulti
Theslogi vocant (minus eleganter
quidem) vocant motiva credibilitatis.
Nolo difpuiare litigare hoc loco utrum
recte dicatur frigus esse reales in retus
Sed explicandum erat Evidentiae
Piterion, multos enim vidi ad Evidentiam
povocare ubi nulla erat. Itaque in
Schediasmate quodam Actis Lipsiensibus
inserto de cognitione, veritate et ideis, pro parte
mederi no supplere cognatus sam
supplere conatus sum hunc defectum
scriptoribus Communem.
Ad SE CTlores
Dois C larissimus autor agnoscit
credendum docere, quodde
doceri
teat
omnine
rationi contrarium videatur. Quod
plerisque tamen agem
ipse impugnat capite cap. 1. ubi
obiter dnnoto Evangelicis quos lg (invitis ipsorum pindentassin
et
lotheranos appellat non debere imputari
impanationem, nec ab omnibus ipsorum
Theologis s admitti ubiquitatem, vel potius
omnipraesentiam carnis Caristi. Recte vero
culpari socinianos quod creatum quendam Deum
introducunt divini honoris capacem. Quod attinet
communes notiones, quibus congruunt aut non
congruunt divinae veritates, jam dudum distinxere
grudentes Theologi inter eas quae sunt metaphysicaesive
vel Logica necessitatis, ubi contrarium implicat,
contradictionem, e quibus contradicere nulla dissidere nulla
divina veritas potest; et inter eas quae haussae veritates physicas, quae hausta
sunt ab experientia atque ut sic dicam ex
consuetudine mundi. cui derogare
deum nihil prohibet, cum etiam
tale quid contingere saerpe videamus. Talis veritas est
est ferrum ferreum  massam ferream sua natura
in aqua descendere, quodcum non fiat, quoties, ea arte
a in cavum lebetem formatur, quis dubitat multo magis deo
e praesto esse idem efficiendi dum naturae orcana
quadam ratidne sistit2
hic
modot
Deo multos alius rati
eodem hoc loco
efficiendi invisibili quadam ratione?
quod attinet apparentem contradicti
ud a sed hoc missor inspiciamus, an idem sit;
sucontradictio sit vera
sive
i apparens. Ego quidem agnosco, ee contradictio
ita apparea, ut omni studio adhibito, cunet catenaque
eor nobisn
regulariter
sequenda esse quae apparent sed aquoties app plara
lit ratiocinationis
plura apparent contramia, regulam necessaria cessare
et
n
interse
expendendum esse
prostantissimis non paneis)
 ut ipse Cl. Autor
ra acgnoscit
eodem,
deat