# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068354:0006 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068354:0006?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 6, 19 # Folio 3v, page id 00068354:0006 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 4r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068354&page=6 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068354/jpgs/default/00000006.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 77 lines, status machine # Lines: 77 recognised, mean confidence 0.93 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. verissimum est, niri illud interi utique id verum est aut illud fatendum est nihil esse in divina revelatione quod non sit dignum deo, qui summa ratio est. Sed scimus lamen etiam in adm oeconomia Naturae multa rob nobis visa esse absurdat, ob nostram ignorantiam peram pulchritudo pparet ita Alphonsus Rex Astronomea studio insignis ridicule quia in vero rerumtat stadio insignis videnitur sibi multa recas i opedebat se melias systema fi melioris systematis ideam daturum fuisse, si a creatore in consilium adhibitus fuisset, quod Cum e nunc ex quo nos animo in solem taquam (quem deprehensum est esse centrum hujus systematis) transferre didicimus; manifestum sit nihi agurnibus sapientibus persuasum sit pulcherrimam esse rerum constitutionem Cap. Concedit autor, ut par est; miracula a Charisto fuisse edita. Sed hoc hoc ipso quid hocnipso concedit esse aliquid credendum in Christiana religione quod sit suprarationem, nostram, quid aliud enim s miraculate sunt o de catero bene disputat tantor contra eos, qui Evangelistas et Apostolos male et obscure scripsisse putant debebus quas scire oportet. cap. 4. respondet objicientibus corruptamem esse rationem nostram. Hic mihi videtur non male disputare, distingoendum esse dum distinquit inter ipsam rationem et pravum esse ejas facultatis bonae usum, uti distinguimus inter artem et interim non ausim dicere apites quod habetur 5. 3I hujus cogitation artificem. omnes nostras cogitationes plane liberas esse, carbitrer enim centum enim est, quantu quantum nostra natura infirma vel latie corrupta est, mutantum nos servituti obnoxios esse; et for in quaminec autor ha abhorrene mihi videtur verba ejus insequentia inspicienti Caetrm quod de Et quod mox disputat de pro omnimoda arbitrii libertate ne longins procedat aut quam sit necesse est. Sed expl vereor ne longius procedat quam res patiatur aut F sit necesse. Sed id argume ea quaestio hujus loci non est. Agno promi Cartesius autor mysterimaepud Ethnicos significasse pitus arcanos, quibus profani admitti non debebant. abeoqueerem incog non intellectam quidem, sed valot tamen intelligibilem si revelaretur. Hoc non illibenter admisero re Gentiliam enim in dogmatibus quam ceremoniis consistebat, quae lubet philosoptis Cap. 2. aute ossendite ostendete non omne quo cap. 2. exponit non ideo mysterium esse, quorum adaequatas ideas aut omniam etis simul propretatum notutiam non habemus. ci uli et teliqua in quo ipsi libens asentior. Alioqui enim eti circuli et reliquae et figurae musteria frent. Diti Neque etiam om paterim pt illud quae sed illud jam queritur si quid judico, etiam quam opera supra operationes q ubd qos telle chuset, pacitatis percipere este de creatione mundi quoam, concedit capate deuminem sequembi quamvis ratione comprehendi utique non possit sed de his amplius infila ad seceap sed debis ampeius infra ad lect. 3. Cap. 5. interpretabatur. Unde fiebat etiam ut A inter ipsos de religionibus non certaretur.