# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068354:0008
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068354:0008?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 6, 19
# Folio 4v, page id 00068354:0008
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 3r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068354&page=8
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068354/jpgs/default/00000008.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 120 lines, status machine
# Lines: 120 recognised, mean confidence 0.92
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

aliquid ampluis significare, quam rem gnotam
quidem antea, sed post revelatione facta facilem
intellectu. Nam cum dicitur Deum manifestatum
in carne, visum Angelis, neceptum in gloria, apparet intelligi quae
apparet dici quae naturam aut natur item rationem
deser naturam  creatam, viresque rationis transcenduat.
obiter annoto o quod no du. Autor
praesentia potiis vetera esse dicenda
5. 3) veteres in pueritia mundi vixisse
et nos adultiore ejus atate vivere, adeoque
mundum nunc potius veru veterem esse vicendum;
verissimum equidem esse, et autrritati veterum antiquorum
tra detrahere iniis quae sunt scientiae et
experientiae, sed non in iis quae sunt historiae
Manifestum enim est remotiores
à fonte relationes vel voce vel scripto
ac traditionisation
propagata sfieri indies imperfectiores.
Ca p. et. respondet objectionibus a natura
ocis scripturae et ia item a natura fidei petitis,
quibus nune ut inhaeream necesse non puto.
Taulum annoto, quod dicitur p. 54. Fidem esse ex
auditu, sed si quaeraudiamus non intelligantus
perissimum: sed multum tamen interesse inter intellectum differre intellectum
patet. Saepe enim
manem imo nullam fidem fore; id quidem esse
verborum et comprehensionem rei, ut etiam in naturalibus
patet; p interdum enim neque subjecti neque praedicati, aut certe
deas dissinctas habemus, interdum alterum at
veri po, saepe, enim ideas quas habemu
non s vel idea  quas habemus, vel methodus ex ideis
non sufficiunt an connexionem
et tunc
 subjecti et praedicati infelligendam. Etiam in Geometria
trane figurarum cagnitae
jam ab aliis sint
ratiocinandi quam habemus
theoremat
non est cujusque
distincte licet cognitarum,
Cl. Antor sibi ipsi prudenter
objicit, quod supra objeceram Miracula esse supra rationem
inventa ac colmmunicata
cap. 5. Autori sibi
Definitio Miraculi quam exhibet sic satis in faller
convenit communi doctrinae dheologorum, ut scilicet sint super
leges  naturae ordinariasqe ratio operationes: Unde recte
fut Recte tamen agnoscit esse possibilia et impossectoqilia et
quo etiam mysteriat,uu absit contradictio
quis venia dubit.
quiberba intelligantur et si modus explicandi introbique
 intelligibilia. Sed eo modo
intel  intelligibilia, sunt
intelliginum rationis nostrae vim transcendat
tud vis cl. objectioni mihi satis fecisse non omnine autipsis inslbar e 
video quomodo ob
.Nihil refert, quod mysteria sunt doctrinae
nam Mysteria
duratilis naturam
diquid in eo habent mysterii durabilis naturam, quod unique
itaque non satis
quae c. 6 dicuntur de introductione mysteriorum, et origine ceremoniarum
i et
nam myster miratul habent
transitoria, et mysteri
pu  l, al ega
dequs necessaria, simus contend
bilitatis gradu
nili i  orer hoc loco.
itaque et ipse finio, tantumque addo in Anglia ipsa philosophos nostritemporis
unt ad scopum nostrum.
Explicatem vari posset
doctrina Novi Testamenti ea cumos u prodieri addo
insignes multa in natura agnoscere supra nostrae rationis vires. Quidam sattesiami eximii
in conclusione promittitem u
unionem animae et corporis pro miraculosa habent, alii compositionem continur, aut
citiationem liberi arbitrii cum divina praeordinatione negant comprenendo pose. Lockeus nuna corpo-
ea addam.
dgoemiersem doctissimum netractat sententiam magnua cum laude ingennitatis, et in corporio
andam etsa
nis philosophus Anglus, iu ntent e
nomena pos
eplusione quauam
persuasus argumentis  in explicabilem
trastronem caldsum etio
et profundissimitlenoton
ons est idearum clar
rum simul et tamen
confusarum (quales sensi–
bilium quarundam quadit–
tum habemus) quionis nulla
creatura penitum exti potest
et quas in controversia intr
Eximios viros stillinqu vesum
et Lockiuom non satis ab
aliis discretas
puto, Atque hac
quidem duna
p
etsi aliquam subjecti
i notitiam saberms quaedanta
sperem talia
Ego et si non can sim adm
ratione
etcorponit licet ad aliis alique
Jinventa ac
Ego etsi restiun
uisusdi origum
n ostendunt
quam non suit adeo
multo minus mirandum
si in rebus divinis
occurrunt, quae rationis
nostrae vires
intranm
apud heolous s
ilia et impodita
censeoi ulosopium
cum olim docuisset.
oddenflectium piscopum nuper