# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068357:0277
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068357:0277?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 1, 1
# Folio 139r, page id 00068357:0277
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068357&page=277
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068357/jpgs/default/00000277.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 45 lines, status machine
# Lines: 45 recognised, mean confidence 0.92
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

La très- fameuse dispute des choses possibles
et des choset inpossibles devoit sa nansance à la
doctrine des doiciens touchant le deffin. Il
s’agitsoit de savoir si parmy les choses qui n’ont
pad jamais ete et que ne seront jamais, il y en a de
possibles, ou si toutce qui n’est point, tout ce qui
n’a janais, été, tout ce qui ne sera janais étoit
impossible. Un fameur Praleclicien de la secte
de Megare nomme Diodore prit la regative
sur la preptere de ces deux questions et l’affir
malive sur la secende; mais Chrysipse le combatit
fontement. Poici deua parsages deliceron Lepist.
4. lib. 9. ad familiar. HExL oraTCrmeforto
242a L20dcoc 2iva Quapropler, si venturus
es, scito necesse esse le venire. Sin autem non est,
poradoraercor est le vemine. Nunc vide, utra
le rexiois magis delectet sevoinn na ne an hac
quan noster Viodonus (un Hoicren qui avoit lore
lorg tems che Eceron non concogvebat. seci est
Fire d’une letlre que Eceron, exuroit, à arron I
expose plusanplement cout l’etat de la question dans
le pesit livre de fato. ’en vais ciler quelques morceaux
Clic. de falo p. m. 65. Sigila, Chrysppe ne Tuam
causan, n qua libi cum eodoro valente Dialectico
magna uctatsio est, deserat. . .. omne ergo quod falsum
decitur in futuro, id fieri non potest. Aet hoc Mrysippo
minime vis, maximeque libi de hocapso cum Diodoro cer-
Camen esE. Ille enim id solum fieri posse dicit, quod aut
sit verum, aut futurum sit verum: et quicquid ffuturum
sit, id dicit fieri necesse esse: et quic quid non sit futurun
id negatpeni posse su etiam quae non sint futura
posse peri dicis, ut frangi lane glemmam, etiam si id nunquam
futurum sit: neque necesse funsse (upselum regnane (orintm
es
quanquan id millesimo ante anno Aepollinis oraculo edibum
etset. . . . . .. .. Elacet Dioiono, id solun fieri posse, quod au
verum sit, aut verum futurum sit: qui locus atlingit hanc
questionem, nihil peri, quod non necesse fuerit: et quiequid
peri possit, id aut esse jam, autfuturum esse: nec magus
commutari exveris n falsa ea posse quae futura sunt
quam ea quae facta sunt: sed n factis imutabilitalem
apparene, n futuris quibusdam, quia non apparent
ne messe quidem videri: ut net qui montifero monbo
urgeatur verum sit, ne morietur hoc monbo: at hoc
toem si vene dicatur meo, in quo caula vis monbi non