# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068359:0041 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068359:0041?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 5, 2 # Folio 21r, page id 00068359:0041 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068359&page=41 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068359/jpgs/default/00000041.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 48 lines, status machine # Lines: 48 recognised, mean confidence 0.94 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. see subst cont Quaeritur an totus mundus perfectione crescat aut decrescat, an vero eandem semper perfectionem servet, quod potius puto; deinde tametsi continu diversae partes perfectionem inter se varie permutent, ut invicem transferatur. Ilud. Si eadem manet mundi quaedam perfectio, non possunt corpora substantiae perfectione perpetur crescere, quin aliae perfectione per petuo decrescant substantia perfectione crescens aut continue crescit, aut crescit, rursusque decrescit, sed ita ut tandem plus crevisse quam decrevisse deprehendatur. Si qua substantia sive cirecte sive interpositis regruessibus, progreditur perfectione infinitum, necesse est ut ut post temporis, nunc assignari possit p gradus perfectionis is qu infra quem maximus infra quem imposterum nunquam sit descensura; ut mox aliquo tompore elapso rurjus aliqus major priore. inq u infinitum Interum fiori potust, ut Nec tamen ideo necesse est, al promoveatur semper aexpnus gradus ascensionis. Quo casu vel necesse est insimum amu grarum ascensionis intra datum tempus etsi semper provrooeatur, tamen pertum limitem attingere, vel narem ncidere in summum ascensionis quod oidetur paum, quo casu tunc substantia in aeternum eundem . perfectionis gradum serraret i mon infimus gradus descensus aliquando cesset promoveri, vel saltem limitem, habeat, ultra quem non ascentat at n summus gradus ascensu promoreatur semper progressus est in infintum perfectionis; sed is tum dema perfectus est, cum id quod intimus cut descengus itidem ila nullum limilem habeat, supra quem non it ascensurus Sed. si substantia decscat in infinitum descendat insin gradum quenvis et ascendat eliam infra gradum quemvis videbitur tamen ascendere, si magis ascendut quam descendit An dicemus Mundum necessario crescere virtale quia aninae omnibus paetelitis afficiuntur, neque enim ut alibi demonstravimus ulla datur apud animas perfecta oblivio, etsi distinctum non recordemur, totum tamen quod nunc percipimus ex partibus consistit, in quas ingredi antur omnes actioncs praecedentes. An igitur curmae semper expretius cogitare debent evehi per periodos ad expressiore cogitationes. Si possibile est perfectionem sem Si fieri am potest ut detur p perfectio quae non augeri queat, sequitur perfectionem universi semper augeri; ita enm perfectuis est quam si non angeatur. Volupts non consistit in summo quodam gandro, sed in perpetuo nta dandiorum ineremento; sucmum illud perfectione non augetur, quia ost extra tempora et mulotiones it proesenlla fuluaque aeque complectitur