# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068359:0155 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068359:0155?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 5, 2 # Folio 78r, page id 00068359:0155 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 77v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068359&page=155 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068359/jpgs/default/00000155.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 87 lines, status machine # Lines: 87 recognised, mean confidence 0.92 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. de clamore samins denteron. 21 seritutur vindicabitur, ad est in zma genende saines instruit 4 filivs Mnusster o dixerit sai. Aay signum, tremor, sutuqa Lxx suspiranse tremenseris suph terra civitates refugu sad squas homicidae cofugiebant, erant ad sorientem Nod recharias en eantico; nos qua punitus est saique recenseri hic Genea logiu. Hetraes flligunt ex etusmo norum Merhuinet, et Meschusaet aute dituorum ginerile paisse crifudave. Fagius in posterioribus su kelos si sentem generaiones suspensae sunt (ain nunquid Lamect filio ejus septra r. 22. non dico Tibi usque lestres giata et pesple Matn. 18) sed usque spolcagesces septies quidsiscoepta pro fanari nomem do fierdi. Ep 125 ad damasum majorum nostrorum sententia, est quod putent in cyma generadeLamech interfectum ullciscetur Hnc symmachum dixisse, septimus N. O 7 A E ADAM COG NOVIT UxCREM SuAM... PE BERLE CAIN... RURSUMZ PEPERI7 Hinc collig datur intelligi ABEL. cain et abel fuisse gemellos imo et suam cum unoquoque soreren natam credunt Hebraei, ut uxores conjages haberent. Abel autem reverat primo genitus fuit, etsi poste primogenitus, vel p ut distinctius exierit; imo vel ideo quia posterior exiit, dconsequens est primogenitum faisse. Id enim rectius loquamur primo-conceptus suit; etsi posterior de utero naturae consentaneum est, idemque est de Esau et jacobo qui cain et Abel, malum et bonum silium repraesentant. . Adam el nuper ex statur Ponis veniens orupta paradisiaco statu veniens, um genut filios in statum lapens, duos filios genuit, quorum cui quodammalo implantantur) unus bonum alter, malum statum referebat. et bonum reddant. Idem id ergo et Abeli respect (quem scriptura justum vocat) respectu Debent boni a malis pati, ut tandem malum vincant, Caini accidere debuit. Bonorum nomina inscripta sunt inlibro gni vitae agni qui occisus est ab origine nundi Apocalyps. 13. ubi addit johannes: si qui HOMINEM PER Deum. possedi hominem decoram cum jehova, vel de coram jehova. Heva credidit jehovae, et qui posset restituere quae per lapsum fuerant perdita. Nam Eva certam perdita spem fovebat restitutionis ad Elalim so restitutionis et perfectionis obtinendae, tunc se acquisiisse virum per qui et restitutionis cum humana natura a de Elohim in Messia erit exaltata exaltabitur ad Elohim. vice poni jehovam sine omissoa Elohim.primo capite non nisi Elohim nominatur Notatu dignum est hic primam eseo ut jam notavimus et quidem 31 vicibus. Secundo Elohim solummodo occurrit non nisi sub initium, vers. 2 et 3. Ubi adhuc mentio fit creationis; postea vero sequantur generationes, ubi introducitur notatum est. Et quod de praecepto ubi mentio sit jehova Flohim. ut o loco Et quod de jehovae Elohim dictum erat capite 2. id mulier et serpens quasi extenuantes tribuunt solummodo ad Elohim referunt capite tertio vers. 1. 3.5. Et capite quarto Elohim occurrit una solum vice, versu scilicet 25 ubi de reponendo semine ad instar Habelis sermo est, venina auten Ratim dare satis est cap. 1. Me derum duh. poligide cora domino in fine disin (revoluto non diccam volunt. A lapmeth Jaculo pro fers ocepsum Ebroris pro pro vagus protugus visilavit oriens eso, alto Nolant Hebraei prosite ciu generadem Meodotion credidit igne de coelo imnisso ablita fat seosunta. Grot ad cap. 4 18 not. 18 + perrexit enim parere, vel addidit ut pareret habet aure audiat.