# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068359:0156
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068359:0156?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 5, 2
# Folio 78v, page id 00068359:0156
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 77r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068359&page=156
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068359/jpgs/default/00000156.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 83 lines, status machine
# Lines: 83 recognised, mean confidence 0.95
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

caetero Elohim sine jehova in his quatuor capitibus
non occurrit. Videamus jam quando occ Sed jehrova
Elohim occurrit capitibus 2 et 3. nuspiam vero in
capitibus 1 et 2. Quoniam post creationem se
qui sex dierum sequitur Benedictio ad generationes
et status paradisiacus medius inter statum reationi
seu litertatis vel cequilibrii, medius inter statum
sumpliciter 
Crcationis et statum determinationis seu progressus
satio, ad jere ex spirituali mundo in corporalem durantibus sex diebus, postquos quicvit Elohim
ordinarii. Ad Elohim pertinet creatio seu seminum
sed ad jehovam Elohim pertinet, medium unde cap 2 diei nempeseptimae opus, id est medium
auro generatione per benedictionem, tortum, et lapsum
seu transitus benedic ad pereditio
unde post crentiones ab Elohim factas cap. 1. enumeratas
si subjicitur capite 2 vers. 3. istae sunt
penerationes coeli et terrae quando crent (seu
post quam) creta creati sunt, in die quo
fecit rehova Elohim coelum et terram, ubi prima
vice occurrit jehova Elahim, et semper durat
ad statum mortalitatis per ejectionem ex paratiso. Tunc demum, (scilicet in hoc praesenti capite quarto
rius
quamdia donec absolvttr est hominis determinatio
Tu errum sequitur jeleva  simpliciter id est
is fuit ad
ces huc cursu eousque de ducendas
virtus in omnibus agens conservat. Ad hanc virtutem aeternam et infinitam, et continue operant
oidinarius rerum cursus quem ineffabilis illa et
supremai
et et 
hominum preces et vota diriguntur eaque
quanto mt, et spiritus lohim cap lives. 2)
quanato magis a servitute proprietulis
qua est servitate proprietatis, ad libertatem universalivatis
magis a proprietate ad unitatem cum un
tendimus abnegatione nostru. Je hova enim simpliciter
summam, exprimit unies perfectionis Universalitatem
Mundum corporeum designat. unde absoluto officio creationis speciali ipse administrationem
designatu Elotum vero respectum ad creaturas et
quantium ad rem patii re opus tradit patri seu jehovae,
qui omnia est in omnibus. Idemque de receat regeneratione
seu recreatione aliquando fiet, quemad modum jam paulus
dixit filium seu Messiam qui est Elohim, aliquando
regnum patri esse traditurum, quod sensum quem
PASTOR OVIUM. AGRICOLA. Duo
diximus habet
terram Adaman, et regere animalia; qu cap. 1. vers. 28, et cap. 2. ver S. 5
homini injuncta fuere colere Adamah, et rebu
illud est inferius, et competit etiam m suo modo plantis et animalibus
plantis et arboribus; sed regimen est multo
nobilius, et in eo potisdimum homo accedet ad
Elohim. Fuit ergo Abel multo melior et nobilior, et meliorum curam gerens,
cum cain magis circa acinanima plantas scilicet
sit occupatus terram et plantes spontaneo motu
carentes esset ocempatus, et qua magis arboreus,
in arboribus occuluissent. Et dominati,  (quo continetur regere et pascere) fuit
ut stdam et qua cum post peccatum se
Ad homini dictum initio, in statu primavo, sed d vers. 2
dicto versu 28 capitis 1. sed reg colere terram Adamah unde sumtus erat
velut in poenam ipsi pfuit injunctum, postquam ejec
cap. 3. vers. 23. amisso horto libertatis, quem colere
debuisset cap. 2. vers. 15. itaque Cain deteriora secutum
MUNERA ILLIUS NON RE,SDEX1 T. Abel obtulisse dicitur de animalium
fuisse indicatur
de primogenitis, et de adipibus. Cain simpliciter de fructibus
terrae. Unde nobiliais fuit munus Abelis, non tantum genere
suo (quia animalia praestant plantis) sed et electione
tradis datum
Cunique aed onium intelligatur
id quid offertur, ut nostra potestati exemtum.
i suo genere. Offerre autem munus jehovae, nihil aliudes vel sacrificare, non statim est acuder vel destruere Sangoinis fratris Tui clamat ad me
nihil auud est quam res a proprietate nostra transferre
edhoptimi
ad bonum commune, et (quod idem est) bene operari et
agere bono animo. Est enim obedientia melion sacrificia
imo optimum sacrificium est tandis et boni actus, quo tamo animi, quo homo offert se ipsum.
Abelem igitur meliora obtulisse Domino, et Dominum
repexisle munus ejus, nest Abelem e egisse et bono animo meliore.
Neque enim quidam veteres credidere ignem coelolapsum consumsisse quae obtulerat Abel, non
attigisse ablata caini, et hoc suiste quod jehova Abelis munera respexit, non caini. Sed
 latir est si hratiem divinem ex tencdicione o ibetis axpacuila dicanus e Be EGes
sanitus.
Si BEaE EGEK1S