# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068360:0032
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068360:0032?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 7, 1
# Folio 16v, page id 00068360:0032
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 15r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068360&page=32
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068360/jpgs/default/00000032.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 72 lines, status machine
# Lines: 72 recognised, mean confidence 0.96
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Sed u protestantes sublata tam compendiosa
fidei analysi ceepeaetexen quodeenne atoritas
in dibines audienda enoa sit evectic frenta
indiguum judicantes autoritatem d humanam in
divinis aliquid posse (quod perinde est ac si quis
scriptaram rejiceret, ne fides a charta aut membrana
pendere videretur, quasi on Deus se set instrumenta
immediate communicaret hominibus, aut quasi inter
divinae rvsla Dei instramenta non praestantissimum
atque aptissimum homini sit homo, e maximique tota
Ecclesia etsi ex hominibus composita) coacti sunt
cuilibet fidelium judicium permittere de omnibus
ad fi per religionem pertinentibus. Cum
vero satis appareret non posse unumquemvis
pro vitae instituto, ingeniique ratione tantae
inquisitioni vacare  phuilo sophiam, linguas historiam
discere, q quorum subsidiis opus est ad sli
tia controversias accurate tractandas, confugerunt
deniue ad miraculum advorato DEO ao pAXarS
advocato, et infallibilitate, quam Ecclesiae catholicae
negarant, singulis Christianis concessa quo
nescro an aliquid magis a ratione alienum
unquam a quoquam sit excogitatum. Ita
enim loquitur Confessio Gallicana Carolo IX
oblata. Articulo 4
Quod ut appareat clarius placet afferre
verba Confessionis Gallicanae Cacolo 1X oblatae
artic. 4. Hos libris (qus paulo ante enumeratos)
agnoscimus esse Canonicos, id est ut fidei nostrae normam
et regulam habemus, idque non tantum ex communi
Ecclesiae consensu sed etiam multo magis ex
sestimonio et intrinseca spiritus sancti persuasione
quo suggerente docemur illos ab aliis libris
Ecclesiassicis dist discernere, qui ut
sint utiles, non tamen sunt ejusmodi, ut ex ipsis
constitui possit aliquis fidei articulus. volunt
ergo  unumquemque fidetum extinfea de taberna de plebe
ex 5o sine ullo auxilio linguarum, historiarum
artis criticae aliarumque scientiarum oblato aliquo
libro scripto ex sola ejus rectione, quasi instinctum
quodam judicare posse, utrum sit canonicum seu
sivinum an vero tantum Ecclesiasticu Quo est adeo sunt
a Tor, ut mirer a Viris doctis et prudentibus,
quos haec confessio autores habuit, scribi potuisse
Sed non sine dispensatione dvinae providentiae
factum arbinror ut in tantam absurditatem inciderent
ac sese prostituerent in conspectu orbis, dum ab
immota illa petra Ecclesiae recedentes in sabube
privati judicii edificant; vet utque aliquanut mirum aliquando
ubi affectus  animorum ddeferbuissent, etiam
eorum sectatores, tranquillamente rem considerantes
cognito tam pudendo errore ad Ecclesium facilius
desertis talibus Magistris reducerentur. Neque enim
dubito quin pii et prudentes homines qui haec considerare
attentius volent, vel hinc perspecturi sint,
quid enimi sialicui
quantopere circumvenriantur
omnis eruditionis experti, utcunque pro et fideli liber
aliquis, ex illis quos non nisi Eccles asticos esse volunt
mutata inscriptione inter Canonicos offerretur,
exemplo gratia liber Baruch tanquam pars
jeremiaet Hymnus trium puerorum
inter indubitata ganielis, ut de aliis faceam
ut de aliis faceam, quae studio confingi possent;
an quisquam sanus
nec agricalot orificemn est
4Similiaque passim docent de
librorum sacrorum interpretatione
pretatione circa articulos et
fidei judicio quod unusquisque
fidelium circa articulos fidei
Ex cert is spe ssimono