# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068360:0033
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068360:0033?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 7, 1
# Folio 17r, page id 00068360:0033
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 18v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068360&page=33
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068360/jpgs/default/00000033.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 101 lines, status machine
# Lines: 101 recognised, mean confidence 0.95
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

an quisquam sanus credet talem hominem
sine ulla Criticae ari artis luce, solo quodam
arcand sensu testimonii interni, divinare posse
quid Canonicum aut Ecclesiasticum, quidgenuinum
aut supposititium sit. Et, si quis satis audam est, ut
hoc profiteatur, non tamen credo satis temerarius
erit ut pecunia deposita periculum subire velit
e tentamenti. Quid autem imprudentius est, quam
tale principium sidei ponere, quod expelimentis
in
quotidianis refutari, nec nisi sgubtenu
ta possit quid a divinae se
magis abienum, quam singulis quandam manditam
in fallibilitatem tribuere Ecclesiae promissam ac
tamdiu creditam negare. Et vero Ecclesia
de rebus fidei pronuntians diliusentiam adhibet
in inquirendo, aliaque humana subsidia non negligit, optimeq testimonio Ecclesiarum, auus
hi vero si superis pta placet, infallibiles  judices
de taberga judices, etiam omnibus externis auxiliis magis quam pupa quiquam, in quem tam impolenter declronant
neglectis in solo sui pectoris scrino conditos reperiunt
omnes veritatis divinae thesauros. quod vescio an atque interea in papae infullibiem decamant
ullus unquam Curia adelator, depapa asseverarit ipse certe tonge i se removet
ingens haud dubie miraculum, si judices isti quidem
separatim interrogati consentirent inter se
(quem admodum de 70 interpletibusnan
narratur) nec infeliciter eveniret, ut ne
tres quidem quatuorve ex solo spiritu suo ai ed consentientia
dicturi comperiantur. Fatea hanc Theoriam protestantium Theoligo
Eadem autem handdubie difficultatem
sentiunt protestantes etiam circa scripturae sacra
interpretationem, et examen singularum fidei quaestionum
controversiarum, dum scilicet unum quemque de plebe
judicem faciunt veri sensus in fallibilem contro-
versiarum et sensus veri scripturarum ita ut
instinctu quodam sive afflatu interno, praemissis
precibus, adhibita attenta lectione, certo et secure
prenantiare possit etiamsi nulla linguarum
originalium nulla styli scripturae, nulla artis inter–
pretandi nulla denique alia rerum ad interpretandos
autores necessariarum peritia sit instructus. Quod
inauditum seculis paradoxum ideo inbexere, ne quid in
rebus divinis autoritati humanae dare cogerentur.
inconsulte profecto perinde ac si quis scripturas
hartis et calamis deteri Certe Deus se nobis  in fidei rebus non
omnes rejiceret quia indignum sit fidem nestran
quaedam et cum nihil sit in orbe spectabili homne
immediatt
dignius et ad hominem instruendum aptius
quonam meliore instrumento uteretur 
Deus quam universalis Ecclesiae licet illa ex hominibus
componatur. Quando angelos vicarios suos interras
mi Ecclesiae Ecclesiae regendo mittere cum mittere,
qui irresistibili potestate, manifestisu miraculis
regerent Ecclesiam divinae in salutis negotio
reconvmiae consentancum non fuit. Sed
qui his quideu insistere diutiis, hujus loci non est, 
praesertim cum a viris doctis, inprimisque a Valeriano
Magni in regula credendi Acatholicorum satis
superque sint ex cussa
ole universali traritione junicaf
Rectores in Concilus
praesentant
(qui possint enim illis vacare Y2)
sealienam, sed
in hoc ixso illi testimonium contra se
perhibent, neque enim aliue concedunt
aliis concedunt eam libertatem
quam sibi in Ecclesia tribuerum
oAncbaptistae vero. et
ekeri aliique id genis cum
polohiam illam Theoriam
ad praxin transtulissent
illam horrendam confusionem
introduxerunt in quae cuivis
quicquid in mentem veni
distatum divin
cae
quo argumento etiam nituntur Anabaphi
stae quidam aut similes, qui solum spiridulm
quemadmodum visionari quam som niant
quae quant
n lori is. Hint
oingulis autem judi candi infallibi.
citalion tribuere, quod foret inul
eplicate n quod omni experica
tiae contrarium est. Unde fate
 a quaqu hanc esheclogiam
potestantium
ipsi quoque protestantu
alius multis cheoriam
prapie esone mingt psubea
ipso hoc ipso testimo
dum aliis non concedunta non concedunt
eam libertatem, quam ipsi in Ecclesca
umserunt. Anabantistae vero et
tremuli aliique id genos homines cum theoriam
ad praxintianstulisseut illam hovendam
confusionem introduxerunt, in qua
cuivis quicquid in mentem venit, tan
quam dictatum divim spinitus
facere pauiter ac dicere fastat