# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068360:0034
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068360:0034?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 7, 1
# Folio 17v, page id 00068360:0034
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 18r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068360&page=34
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068360/jpgs/default/00000034.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 93 lines, status machine
# Lines: 93 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Quanquam autem hir
Atque hoc quidem valde manifesta sintquae diximus
ta men
verum cum ea sit humanae mentis conditio
ut gravi evidentissimis etiam rationibus
non convincatur facile, nisi et suis vicissim
objectionibus satisfiat, et vero nihi me cum
protestantibus crebio versatum, non fugiat, etiam
viris inter ipsos doctis et bonis, graves insidere
scrupulos, quibus a reditu ad Ecclesiam infeliciter
adhuc distinentur, coegit me caritas, ut
aliquid in hoc genere tentarem, quod usum aliquem
publice habere posse arbitror, quia privatim
profuisse scio. in qua opella ita versabor,
ut omnibus criminationibus et recriminationibus
abstineam, quibus etiam cum verae sunt, tamen
nocetur veritati. Ut enim liquores agitati claritatem
amittunt, ita mens ina atque odio turgida non admittit
lucem doctrinae lucem
Sunt quidam inter protest antes, caeteris
vehementiores, quibus persuasum esst, Ecclesiam
Romanam
Dur 
Aomexeusationes separationis ab Ecclesia
quae passim afferuntur a protestantibus, duarum
sunt generum,  quo quemadmodum et duae
afferentian duae sunt classes, alii enim sunt
duriores, quibus persuasum est, Ecclesiae Romanae
dogmata fundamentum salutis evertere; alii sunt
moderatiores et in fallor etiam praestat doctrina
et judicio praestantiores qui tollendos censent Anathematismos, adeo ut etiam
et manentibus etiam publicis utriusque partis sententiis
fraternitatis dexteras jungi posse, imo debere, arbitiditur;
itaue  non per se, sed per siomanos stare ajunt que
minus fiat exoptata illa unio qui scilicet qui scilicet
alids omnes in suas sententias jurare roliut quia
quia Ecclesca Romat non tantum ferri suas doctrinas
sed et ab omnibus teneri velit, quod ipsi  quod salva
in sua potestate esse negant, quibs quippe qui sibi
perfuasissimum esse ajunt, cam cersi sibi videantur
certissimum ipsis
quasdam ponum sententias cumanet scripturae sutae
antiqui tati et rationi contranias, aReman aoceri et credendas proponi
esse videatur quasdam Falsas
Eclesia doceri, dis et i aerepoe, quasdam etiamm licet verae essent, tamen tanti non pi
etiam tales esse, ut licet possint assentim tamen ut dissentientibus anachemardicere se posse putens
non possint dissentientibus anathemuditer a ipsae quaestiones non semper
non tanti videantur allmetheitur Denique ajunt
Romanam Ecclesiam, quemadmodum, damnet non
gamnanda, ita et aliquando in sina suo ferre non
serenda, s passim enim in ea deprehendi
doctrinas et praxes  omnino saluti contrarias
et intolerabiles, se vero  talia aocentibus agentibusque
fraternitatis dextras jungere non posse. Atque
his quidem paucis in summa contineri arbitror,
quicquid objiciunt protestantes; quibus distincte considerandis
 pin tractandis hanece septionem
li quantum instituti brevitas fert, hanc scriptionem sequentia
us
(nam omnia plene pertractare hau hanes
scriptionis reliquam impendemus. Nam omnia plene
pet pertractare  multorum magnorum voluminum
pes soret: nobis vero propositum est, scribere aliquid
quabia magnum quidem usum habent,  tanquam armamentaria ex quibus tela
in saciis certaminibus depromantur, ad persuadendum tamen non aque commoda sunt uona ipsa mote ut
eddente
ae e it  e erets  r sia
bere aenaa ceguie un est crinper
adversariorum
Et quia paulo ante duo genera esse dixi
unum damnantium, alterum dissentientima
2Ea
a odestius dissentientium
a potissimum haec dirigimus, ideo
ad eos pinum vertar
Atque ubi nonnihil illes eis reposuero
qui etiamnum sibi pers nescio quomodo
etiamnum sibi persuadere possunt Catho
licam nostram Ecclesiam ea docere
quae fundamentum salutis evertere
priusquan ad dissentientum rationes accedaa
nonnulla, sed brenter illis reponam
qui nescio quomodo sibi adhuc in tanta
luce per doctrnae catholicae persuader
possunt, u fundamentam salutis a nostri
nobis  everti
dissentientibus damnatus, quod facere
+licet forte tolerabiles opinione
+aliquando
Fetiam si ad unionem, cum
Romana Ecclesia paratos
attamen, cum multis
ialis ejus membris