# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068360:0040 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068360:0040?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 7, 1 # Folio 20v, page id 00068360:0040 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 19r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068360&page=40 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068360/jpgs/default/00000040.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 68 lines, status machine # Lines: 68 recognised, mean confidence 0.94 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. erituo s satis didici ninihil eos magis retuere abstenere communione Ecclesia cathilica, quam quod absurda inepta et manifesto falsa in ea credenda proponi arbitrantur, unde progadiente ssiciono, multi religivatu nostrum pro commento politico habent. Id o praesertim cum hec novatumiente seculo inopluerit philososta quoddamgenus quod pro invaluerit libertas philosophandi qua nonnulli ad perniciem suam abutuntur. Itaque cum licet controversiarum cum controversiarum plana discissio, et locorum scripturae ac sanctorum patium allatu pecialium immensa sit fatura discussio prena resi immensi Taboris e vastorumque voluminum futura esset, nobe inhi rero libellum brevem dare constitudum sit, cujus facilis promta tectio aliquid ad aliquid in ineates diquid tangere qui facile percurri et in mentibus aculeos quoundam aculeotur a rectait decurri, ac comprehendi, adeeque et lectore sentiri possit. constitutum ideo his pobsinum cancellis inctadetur hoec tractatio ut ostendam potisimum caucellis me includam, ut ostendam Dogmata Calholicae Ealesiae, non absurda inesita, sed pellehra sediver rectae sed rationi, sed divinae sapientiae mirifice conserlanea esse. Nam ut loca scriptura voniam igitur adversaciorum importuntas, et non isrpata nostroum temporum andacia et nostrorum temporum requentata audacia nos cogit, rationis in rebus saclis ad rationis examen descendere, de usu ee v ejus vero aliqua dicere operae pretium erit Quoniam igitur crominum importunitate e audacia, prurientis seculi vitro cogimur drationis examen descendere, de vero ejus usu aliqui dicere, operae pretium erit. Et quidem ostrandum esset, ut affrostodicorum temporum exemplo simplicitaltis Christianae tenaces phito sophiam a Theologia plane sepcarare possemus, quam divini Maristri nostri arudentia, et Apostolorum gravitas ubique declinanit ita enim neque philosophicirca revelata ingenium exercerent, neque. Tugologi ex revelatis conclusiones circa oies philosophici juris stabilire conarentur maeter ipsius revelantis consilium, qui viam salulis etiam simplicibus planam monstrovit, certe ex Esipola S. Clementis ad Corinthios, aliisque primorum temporum monumentis patet, genuinos illis Apostolorum discipulos, omnium subtilium quaestionum fugientes non speculationi, sed vitae, non ingeniis sed voluntatibus scripsisse seass. Sed dubitandum tamen non est curs prin providentia magias ob causas permiserit int pautatim ratio fidei conjungeretur quando inmorum homines docti et in seculo illustres, Christo nomen dare veperunt. Intro enim fides Christipna, tanquam milieuntarum d plebejorum credulitas a superbis ingeniis spernebatur, cum velo mox etiam summi viri aucertiudinem philosolliae suae agnoscentes e martysrum constantia perculsi nova coelitus causta lace ad Chiistianos transiissent Emici eorum et aequales irridere et cargumentis premere coeperunt ut a secta, tm absunda ut ipsis videbatur et odiosa revocarent. Hi vero etiams mnem etsi omnem suam doctrinam cantatissima humilitate piscalorum discipulis submisissent nec ignorarent, sapientiam eE AEI divinam sepud homines mundames stultitium videri tumen ad loriam Dei pertinere autabant ut audaciae insultantium dversariorum occugreretur itaque alii absurditates thurca Theolosiae demonstrabant alque Christianae veritulis potas ex Histones et prophetus pale faciebant, nonnulli ex intinis platoniaae aut penpateticae csiloso liae decretis doginitum nostrorum pulchritudinem clustrabant; in quo postremo utinam omnes tennisse modam cubitandum enim non ext philosophum int cipretanio, cocioet coclatio