# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068360:0042 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068360:0042?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 7, 1 # Folio 21v, page id 00068360:0042 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 22r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068360&page=42 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068360/jpgs/default/00000042.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 91 lines, status machine # Lines: 91 recognised, mean confidence 0.94 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. rariter H indoctis manifesto scilicet revelatione quae circa res a sensu remotas experimenti jam tum in dac vita locum teneret. quemadmodum ergo in rebus phassicis nemo est, qui non expermento sensuum surs quib usdam cirteris satque notis munitorum, quam rationi fidere malit nec quisquam Astionomus prudens plus hypothessi suae quam observationi rite institutae tribuet; ita cum ratios et revelatio pugnare videbuntur, tutius erit rationi diffidere quam revelationem contorta interpretatione rationi aecommodare. Quamvis inter no o mecum fateantur gravissimi eologi, si quid claissimis argumentis ex naturali ratione sumtis comprobartum sit, et revelatio per imer pretationem nec Ecclesiae pronuntiatis contrariam, nec a proprio quidem sensa verborum n longe tamen nimis neque oodolenter aut sine exemplo abeuntem, Conciliari cum illis commode possit, prudentius esse sensum rationi consentaneum quam verborum apices sequi ne majoris lucispmatentu praesertim cum aomines ingeniosos nihil magis offendat et a religione. alienos reddat, quam si videant quaedam ane pietatis magistus absurde et pertinaciter defendi. daconiam autem iter protestantes qu Quonian autem video passim inter provestantes aeq utinam non inter in prtettantum regio sed maxime in protestantum regionibus nonnillis atque ltinam non et inter Catholiios quosdam) praetertu rationis non hareses tantum refendi, sed et sententias omnichaeresi pejores defendi, quibus no Christima fides, igo rl omnis in universum religio labefactatur, placet stancis hin eaque labes gangraena magis magisque se defundit. Operae pretium judicare ab hictam mohis injest ut inchavre fidei nostra defensionem. Neque vero de cum pancis oe quam potias animo in transversum aguntur; sed cum his qui aliquam rationis speciem ostendunt, aut hominibus livertinis agam, qui levitate quadam animi tantum sedicum pisendo philosophis quibusdam, qui putchetrima professione sapientiae ad permitiem mortalium abutuuntur Sunt aliqui Athei professi qui DEum nomen relinquunt subseme cunt, dalis fait imperthomo in Ratavis scriptor audavissimus iant negant, sunt occule quales sunt, quicunque ut huno qui negat dEcst jndicem ut concipennum esse atque omnipolentem. Deus, de quo magnifice lloquitur nihil aliud est, quam vis quaedam ut personam quandam ex quana intellectu ac volmitate carens, quam ex qua ommia caeca necessitate omnia possibilia sine delectum si in trospicias necessitate producens, quam Naturam voces an Deam nihil inteist te vereor ne affines illi sine qui volunt DEu, ne ordine caeca quadam soceasionem errori gravissino praebuerint, qui statuerunt bli non operari alienius n causa que sed potius exipse Boloes ipsam bontatem esse ejus voluntat constututam 2x quo sequitur imo et veritatem ex quo sequitur nec voluntatm etqu objectum voluntatis divinae bomun, nec objectum intelrectus divini esse verum ladesque quod est reapse d E0 tollere et voluntatem et intes ectum tundamentum pessimiae sententrae estq etiam demonstrationes jactavit, homo ut apparet ab arte demonstrandi satis alienus Caelerum scriptor. ( x quibus tamen nemo conficiet, quinania illa paradoxa, quod Deum non sibi haberem rebus creandis propositum ploposnisse ut eas bonas sive pulchras faceet sed porsus ipsam bonitatem sive putsu tadiner ipsi fissipsi esse voluntatem, in culchri et boni, natuvam a pendere arbitrie dabetie ratione. datis constitutam esse imo sam q divina artitere turam divim