# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068360:0044
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068360:0044?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 7, 1
# Folio 22v, page id 00068360:0044
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 21r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068360&page=44
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068360/jpgs/default/00000044.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 79 lines, status machine
# Lines: 79 recognised, mean confidence 0.96
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Quae facit ut homines s aliqui facile sibi persuadeant
quod verum vellent, nullum esse Deum, sarendum est fateor
unicum esse argumentum speciosum sene  vetustissimum, quod passim in Eeminum ore est,
quod David altigit, quod laudiam notis illis versiculis
descripsit, cum dubitationem sibi inectam ait, cnare
curgrent superi legras an nullus inesset rector, et incerto
fluerent morbalia casu. Nimirum itaMulti enim
cum vident m bonos esse misers, sarpe bonos inseros esse
et improbos vero felices, praesertim ubi ipsi praeter meritum
se affligi putant tentantur hac dubitatione putant
enim sapientissimum cum Omnipotentis Rectoris Sapientia
consistere non posse hanc rerum perturbationem. Sed hi
si cogitent Mentem nientem nostram esse substantiam, 
l in corpoream atque adeo inextinguibilem
Sed quemadmodum temeritas est sed cogitare debent
temerarium esse de rerum pulchritudine judicare inspecta tam
exigua parte  cum enim e  et quemadmodum
in picturis umbrae necessariae sunt, ad mujorem ita in rerum ordine huc
opoltere ve seu mala et scaudala venire oportete;
quemadmodum Chrictas sapi Christus dixit. neque
dubium esse debet, tanto majorem haec ipsa et ad quae mala videntur ad
majorem plila DEi gloriam piorumque felicitatem
verti.  Exiguam autem hanc esse vitae postra partem fatelimur
agnoscemus ipsi, ubi cogita verins Mem Animam nostram
cum substantia incorporea, sit jum individi indivisibilem
esse adeoque immortalem cur cum aeternitas parata sit,
quidbrevi d vitae somnio tantum turbamur quid brevi
in hec mundo sommi in terris sompium cujus futurae aeterriitati quo jure breve hoc interris
aeternitati qua rationis specie breve in terns somnium somnium opponemus?
opponemus. Illud potius cogitemus quotiescunque rem ale
aliquam  nobis At inquies unde sciam 
sequentia praesentibus pulchriora? Ego vero ne repetam
quae a multis aliis tam inprimus a licerone de providentia
praeclarissime dicta sunt tantum on h hoc unum considerari
velim quaecunque opera DEi aes integra nobis integra
perspicere datur ea semper polcherrima esse, et tanto
quidem pulchriora, quanto a nobis accuralis examinantur.
integra vo integra autem voco, ut pla aliquam plantam
aut animal, aut aliud corpus ex iis quae perfecta vocantur
instruem congesta
et formata apparent. Ita et systemaoc systema quibus avulsa, truncata, iuta caesa oppono
nostri magn oubiis integrum aliqua modo int integrum quid integris illis sive perfectis
est  quil quid his admirabiliqus, quid magis ad
omnes Gdometriae et mechanicae leges factum quid sine usu
At vero si purtes quid adtisciosios ut non casui haec tribuere
tam absurdum sit,, quam fortuita sybillinorum faiorum mistione,
pulchrum carmen conficere Tantam vero Sapientiam
quae exiguis quillusque consuluit, sacietatem hominum,
in hominem (Si perfectissimum et simillimum sui, et solum
consiliorum divinorum agnoscens cont tantque tantam
recum pulchritudinis conscium animal) negulexisse ecredemus
quia pQuemadmodum igitur pulitiritudo quae corporum et usus et pulchritudo
in his quae tota perspicimus in abulsis partibus manifesta, separatis corporum
avulss separatis parlibus non apparet, ita cogitandum est
nec de providentiae ordinem in gubernatione crerum hummarum
lancis adeo seculis, exigua hac temporis parte in exigna hac
humanarum rerum parte adhuc agnosci. Id a non inepta
rerum Astronomicarum similitudine confirmari porro confirnari
potest. Syptema plunetarium hajus nostri Magni orbis seum
unum aliquod totum satis absolutum constituals pulcherrimum esse
jamt saes  perpulchrum esse et admirabile, nemo negat. Sed
si porro in ctt orbes caeteros magnos orbes suis solibus
praeditos, hoc est fixas innumerabiles nobis circumfusas oculos
conjiciamus  non apparet nisi mera perturbatio, ut
stellae in loclo, quemadmodum lapilli in literae fortudocasu
congestae d sparsae dideri possint. Verum quem admodum sed hoc ildeo judicamus
Sed hoc ideo fit quia nos non nisi partem rerum exiguam videmus
quod si daretur universum fixarum exercetum mente complecti, sum demum admiraturi essemus
famum judicaturi essemus quam ordi agnituri essemus quam ordinatum sit, quod nunc confusum vdetr putatur
quod nunc per confusum ntraret) Etiam Arcri dedificiaquoedam
corta loco spect sedificiorum symmetria non aeque ex omni loco spectatur
apparet Et sunt pricturae quaedam ex perspectivae scientiae legibus ita designatie,
en nisi certo sita oculi situ agnoscantur
+ sese conspiciendum
praebere, tum demum appari
quod tum demum futurum est
cum expedita vinculis anima
ad interiora rerum arcana
admittetur