# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068364:0044 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068364:0044?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 7, 5 # Folio 22v, page id 00068364:0044 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 17r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068364&page=44 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068364/jpgs/default/00000044.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 37 lines, status machine # Lines: 37 recognised, mean confidence 0.98 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Marc. XVI. 16. rature circumscriptum (qui non credit, damnabitur): Qrorum utrumque S. Apostolus eleganter docuit, asserens: Deum equidem nos praedestinasse pro benevolo Affectu Voluntatis suae; elegisse tamen in id, ut simus sancti, et inculpeati, in conspectu ejus, eum charitate. Multo autem minus Decretum aliquod Reprobationis ita Absolutum fincendum est, quasi Deus majorem hominum pantem, imo vel unicum hominem, sine respectu peccati ipsorum et Infi- delitatis ad aeternam Damnationem, aut Damnationis (au sam ab aeterno ordinaverit, aut in tempore creaverit. Fit enim Reprobatio aeque ac Damnatio justo Dei fudicio, oujus tatio impellens est in ipso homine Infidelitas et Impoenitentia Ut cum Electio liberrimae sit Gratiae, Reprobatio illibatae sit fustitiae. Su Rex Agypti Archi-Pincernam reatu gra. tiose condonato, pristinae Dignitati restituit, Archipistorem vero non absoluto Decreto, sed justo fudicio, ob (rimen admissum supplicio affecit. d. 14. Quanquam Deus (ausas, cur hunc prae alio aeque malo ac refractario elegerit, in Verbo suo haud revelarit, eas tamen habuisse justissimas juxta et sapientissimas, nobis etiam olim revelandas, nemini debet esse dubium, prout pulchre Auoustinus: In illo calesti habitaculo, ibus e Potus omnium erit Visio Christi, et assidua, ut ita dicam Libri Vitae Lectio. Hbi manifesta erit ratio, cur hic electus est, et ille reprobatur, cur hic in regnum as, sumtus et ille in servitutem redactus, cur qui bene incixit vivere, aliquando male finit, et qui male incipit, see bene finit. Et alibi: sunc non latebit quod nunc latet, cur e duobus iste potius quam ille fuerit assumptus, eum causa vena estet ambobus. (ui Calvinus concinit: Ego clare affirmo, Deum nihil decernere sine optima causa, quae Eges. l. 4,5. de tripl. habitaculo. cap. IV. in Enchirid. de occulta Dei Provid. Resp. ad Artic. l. p.m. 633. fin.