# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068364:0124 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068364:0124?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 7, 5 # Folio 65v, page id 00068364:0124 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 64r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068364&page=124 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068364/jpgs/default/00000124.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 83 lines, status machine # Lines: 83 recognised, mean confidence 0.96 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Cavenda sunt vitra, ne aut in extenuanis signis nimii, e suis mysteriis ea divellere quibus quodammodo annexa sunt aut in usdem extollendis immodici, mysteria interim etiam ipsa nonnihil obscurare videamur. Christum esse panem vitae, quo in salutem eternam nutriantur fideles, remo est nisi pronsus irreli– hiosus qui non fateatur sed hoc non perinde inter omnes convenit, qualis sit ejus participandi ratio. sunt enim qui manducare Christicanem et sanquimem ejus credere, uno verbodefiniunt nihil aliud esse quam in Chistum ipsum credere. Sed nihiex pressins quiddam ac sub limius videtur voluisse docere carristus, in praeclara illa loncione ubi carnis suae manducationem nobis commendat, nempe vera sui particinatione nos vivificari, quam manducandi etiam ac bibendi verbis ideo desconavit nesquam ab ipso vitam percipimus simplihi cogni- tione percipi quispiam putaret. Quitavere quemadmodum enim non aspectas sed esus panis corpori alimentum sufficit ita vere ac penitus partisipem hristi animam fieri convenit ut ipsuis virtute in vitam spiritualem versetemur. Interim vero hanc non aliam esse quam fidem hoc inter mea ut nulla alia fingi potest. Vecum et istorum verba interest, quod illis manducare est duntaxat credere, ego credendo pranducationem fatemur manducari canem Christi quia fide noster efficitur, eamque magducationem fructum esse et effectum fidei dico... 5. 6. Nec alio sensu Angustinus qvem illi pationum sibi advocant credendo nos manducare scripsit quam et manducationem istam fider esse non opis indicaret. Quod neque ipse argo, sed semnl addo nos fide complecti Christum non eminus apparentem sed nobis ni unientem, ut ipse caput nostrum, nos vero ipsius memora simus Chysostomus, Aristum non fide tantum sed re ipsa nos suum efficere corpus. R7. Neque illi praeterea mihi satis faciunt qui nonnullam nobis esse cum stusto communionem agnoscentes eam dum ostendere volunt, nos spiritus modo participes faciant praeterita carnis et sanguini mentione quasi vero ista de nihito dicta forent... Tantum mysterium ne animo quidem satis mecomprehendere video et litenter ideo fateor ne quis subli mitatem ejus infantiae medemodulo mefiatur. .n Nihil demum restat, nisi ut in ejus mysterii admirationem prorum pam cui nec mens plane cogitando, nec lingua explicando par esse potest 8. 9. Thisti Caro jure vivifica dicitur, quae vitae plenitudine perfusa est quam 8. 10. Etsi autem incredibile videtur in tant aloecrum distantia penetrare ad nos Christicam ad nostransmittit ut nobis sit in cibum, meminiims quantu supra sensus omnes hostros emineat arcana spiritus s. virtuqe et quam sultum sit ejus immen suatem modu nostro velle metipi. quod ergo mens nostra non com– prehendit concipiat fides, spurtum vere unire quae locis disjuncta S. 16 Alii. fateptur panem coenae vere substantiam esse terreni et cormpitibilis element, ne quicquam in se pati mutationis sed sub se habere inclusum (Christi corpus sunt ei ta seusum suum explicarent: dum panis in mysterio porrigitur exhisitionem corporis quia inseparabilis est a signo suo peritas non valde spugnarem, sed quia in pane corpus ipsum bocantes annexan abiquitatem illi affingunt naturae suae contratiam addendo autem sub, pane, illic oceultum satere volunt, tales astutas ex suis latebris paulisper extrahere necesse est.... Satis apparet, locali (hristi prae– stere. Unde id? nempe quia non atiam corporis carnis et sanmuinis participationem concipere sustinent, nisi quae vel loci congunctione atque contactu, vel crassa aliqua inclusione constet sentiae ins d 18. Cametse carnem suam a novis sustalit, et corpore ad coelum asscen ad dexteram tamen patris sedet, hoc est in potentia et et majestate et gloria patus regnat. Hoc reguu nec ullis locorum spatiis lunitatum, nec ullis dimensionibus ircum scriptum quin pustus virtulem suam abicunque placuerit in coelo et interra erat, quin se praesentem potentia et virtnte exhibeat quin suis semper adsit, vitam dis suam inspirans. Secundum hamcrationem coupus et sanguis Christi in sacramento nbis exhibetur chipsti praesentiam in coena statuere oportet s1g. Nos verotale quae nec panis elemen ipsum affigat, nec in panem includat nec ullo modo circumsiribat quae omnia derogare ejus coelestigloriae patam est, decade quae nec mensuram illi suam, auferat, vel pluribus simul locis distrahat vel immensam siut illi magnitudinem affingat, quae per coelum deinde ett ferram diffundatur, haec enim humanae naturae veritat non obscure repugnant: istas, inquam duas exceptiones nunquam patiamur nobis eripi. Caetermmihis absurditatibus sublatis quicquid ad expri– mendam veram sub stantiatumque corporis ac sanquints dompni com municos nationa dun-