# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068364:0130
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068364:0130?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 7, 5
# Folio 68v, page id 00068364:0130
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068364&page=130
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068364/jpgs/default/00000130.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 98 lines, status machine
# Lines: 98 recognised, mean confidence 0.92
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

in questione alia magna: utrum causa e ecunda determinet primam an prima
secundam, respondentib e respondendum est idea cau primam determinari a secund
sumta idealiter seu ideam serundae e deprehentur in interlectu divino determinare primat
volutatem. At secundam determinari a prima seu omnem ab ea entitatem, suam
Nulla substantia capax est Actionis transeunti sed tantum immanentis.
accipere;
excepto solo DEo a quo substantiae calerae dependent.
Non sufficet dicere Act Nlotionem plenam scu rei Criaturae involvere
Nam cum gratiae divinae sint libera et a
decieto proficiscantur involvet etiam decreta divina, eorumus erationes ciaque
omnem etiam omnem seriem gratiarum
rursus quaeritur quae sit caus ratio decreti dandae gratia.
Ea igitur sumenda cursus est a
consideratione reliqui quod in possibili illa notione est, praeciso gratiae decieto
Vemn
imo potius cum possibile sit gratiae dececta innumeris copulari modis secundum certos rerum
salio igitur decrelorum gratiae
sumer aut concursus sumenda est  ex unoquaque ordine recum possibili totius universi
en
ordines verum DEus non eligit nisi unum.
iclud in voluntate humana. Quod attendaas deus eligit
sui quam alteri. Al Non est actio voluntatis, quia
ea potius, concusum prae dei essentialiter jam involvit. eo eritur ergo simplicite
quaeritur quid actui
totius concunere uni 
et praecise ipsi tuteritas actionis sed ipta e futuritas actionis est ne denominat
intimpea seu rculi aliqua afectio in voluntate. Si est, volantas non est in diffierens.
quippe affecta hac naturaliter praedeterminante qualitato; i ex
qua infallibiliter sequitat actoo; si ista futuritas est denominatio extriuseca
quaeritur in quanam intrinseca enominatione habeat suum funtamentum 
DEo vel in ipsu volantate, ilia enim nihil
in DEO redimus ad praedelirminationem physicam, si in
jaque utmam debet esse vel in
voluntate redimus vil a Deo, si in voluntate redimus ad praedeterminationem
Ci
(in volventem decreta divina possibilia genent
luraepriorem a omn
ad dem pertinent
ae ideatem a cruatura
si considerassent homines ideam seu notionsuaispein de ipsa
Sundatam etiraius in elle
decreti divinae voluntatis, quispe
utique dificultates omnes facile evitassent, atque eorsse vidissent quod
finnec in gota homenes indifferentes determinet
nquam
alioq ad iriserium alios ad felicicarem, quia idee eorum emper sunt undiffe
quomodo cecetunae justus
rente
 Non est necessaria connexio inter actiones et ne nutium scucus
Quaestro  ce lebratissima, utrum grentitas illa creata  seu
nan secundum crtas orvinis leges
realitas in qua consistit at natura gratiae efficacis, habeat infallibilem
connexionem cum onensu hominis ex vi propriae entitatis seu an sit efficax
per seipsam, an vero illa certitudo petenda sit ex conditionata scientia 1EI
qui praeviterat benatura Mentis e Mentem consensuram si talis
ratia ei daretur. Sed re recte expensa ponamus cellitudinem oriridei
oriri ex eo quod praevidit mentem assensuram. Quaeritur unde praeviderit han
connextionem. omnino tam ex consideratione mentis tam gratiae, scit enim
tum qualis
sit futurus status mentis, tum quid ei grata sit superadditura
illud tamen certum est, gratiam esse primum princisint
perinde est ac si quae ratur
q verite potest an non gratia efficax et mefficax aliquando in se ipsis
ones
activum circa prasao
unt similes differant vero tantum  objeetae subjecto recipiente Fier
in
enim, potest, ut quod in uno sit efficax in alio sit inefficax.
Et in hac quactione evera consistit totus negotii nervus controversiai
de aux ilit nerous. Ia scilicet tatus aliquis derurgr in omnibus
quibus datur efficam gratia talis detur gratiae gradus, ut sua natura
in quodcunque subu ectum incidisset,  bo conversionem pro ducturus fuisset
Utique talendum videtur etiam ab his qui negant concursum
proximum immediatumque id omnes actus, DEumm alio modo concurrere
Dceres
calgso ad actam amoris quam ad actum odii. et tamen hoc videtur oblique mona
 rperi A Ludovicus de Dolas pag. 18 107
via impossibilis est conditio ut creatura operetur ne concursu DEt
impossibile est dEcr praevidere quid preatura per e vi solius liberi arbitrii
Itaque tantum Deu praevidere potest ad quid creatura sit
vitaqueres redit tandem  ad dostrinam de
sset factura.
magis inclinata
Innessm videtur, dici potest am impossibilibus ideis contineim vorantates vircas
2
iuelinationibus non necessitantiuus.
seu ipsum cormale existentrae hub
nova opus ese sexistentia. Formalis rad exustentiae i
Econcinsus ad exystendum sanquam possibiles
 decur
ea quae non existant Enti necestr
a ficis
fntumodiquationem
rntur etem
cholsticis
chinials rem
redecunt ad
lares.